Category: Weblog (Page 227 of 290)

Nu weet ik het zeker. Autorijden is niets voor mij.

Ex-vriendinlief heeft net haar rijbewijs. Twee weken, nu zo’n beetje. Dus nu natuurlijk rondrijden. En dat is wennen. Andere auto, andere brandstof (van diesel naar gas), dus sja, gaat gewoon iets minder soepel.

Dat ik er naast zat, vond ik het nogal een gevaarte. Ik bedoel, je hebt toch flink wat in handen. Waarbij, als je effe wat uitwijkt, je al gauw op andersmand weghelft zit.

Zo opgesloten ook. Je kunt een beetje door de ramen kijken, maar eigenlijk is dat gezichtsveld een stuk kleiner als bij de motor.

Nee, doe mij die motor maar. Heerlijk, wat een vrijheid. Een beetje zwieren over de wegen. En zoals ik het nu bekeken heb, is de bediening een stuk makkelijker. Waarschijnlijk denk ik daar wel anders over als ik een eigen motor heb, haha.

Het is ook zo ontzettend verslavend. De anderhalf uur duren me veel te kort. Dus vanaf volgende week 2 keer per week lessen. Ook op zaterdag. Dat is dan wel om 8:00, maarja, je moet er wat voor over hebben huh? Maar niet te laat maken met de repetitie dan.

Volgens de instructeur moest ik uitgaan van 20 lessen, dan valt het altijd. Nouja.. 2 lessen in de week. Tien weken, maar ik heb er al 1 gehad. Dus 9 weken, dat is drie maanden ofzo. Nee, minder nog volgens mij.

Binnen een half jaar rijd ik wel motor dacht ik ook. Always look on the bright side of life. Positive thinking. Ja, ‘t gaat me lukken jah!

Ben even een middag stage aan het lopen bij Trueserver. Nouja, eigenlijk geen stage. Gewoon even langs om te kijken hoe het hier is enzo.

Zo maar eens info-en wat een server voor ons kost. Netwerken, ofzo. Zo heet dat toch? :-)

Voor het eerst sinds tijden. Dat je een MSN of ICQ nummer ziet staan van een collega weblogger, en dat je denkt. What the heck. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd. Toevoegen die handel!

Dus mocht U ineens een request krijgen, het is geen stalking hoor :-).

1 juni 2002, 20:52

Wat gaan we hier nou over schrijven Roland?
– Eh, dat Lois Lane is geweest. Dat ik nog nooit zoveel decolete’s heb gezien met neptieten. En welke BNers er natuurlijk nog meer komen, Froger enzo.

Verder valt er echt weinig te melden namelijk. Het was groots. Druk, zo’n 4000 man. En de sportschool is echt ontzettend groot. Maar ons feest was het niet helemaal.

Marnix, die me deze vraag gesteld had, ging er als eerste vandoor. Heel verstandig. Maar onze bonnen waren nog niet helemaal op.

Toen ze wel op waren, was ik nog zo handig om er bonnen bij te halen. Spoedig was ook de rest weg, daar ging ongeveer 2 uur over heen denk ik. Samen met Rianne en Joost bleef ik over. We besloten ook maar te gaan.

Marnix wist “feiloos” de weg in Amsteleen. Nouja, hoe dan ook, volgens mij zou hij onthouden waar de auto stond in de woonwijk. De auto waar wij mee weg moesten, en de Marnix die al weg was. Gelukkig was Rianne nog erg scherp. Die heeft ons terug weten de lijden naar de auto.

Eenmaal in de auto mocht ik kiezen tussen naar huis of bij Rianne en Joost logeren. Rianne en Joost wonen heel ontzettend koel, maar aan de andere kant is thuis slapen vaak toch wat relaxter. Zag het alleen niet zo zitten om met de nachtbus naar huis te gaan. Dat wachten op een koud station en die stomme bus. Liever maar mee dus, het maakte toch niet uit riep ze herhaaldelijk.

Eenmaal in Woerden hebben we gezellig zitten kletsen totdat het ineens dreigde licht te worden. Dan word je ineens geconfronteerd met de tijd, als het ware. Tijd om te gaan slapen, enneh, ik was toch wel een uitslaper huh?

In me achterhoofd de keren dat het avondeten mijn ontbijt was, stelde ik Rianne gerust. Echter werd ik voor het eerst om 9:30 wakker ofzo. Om een uur of half elf vond ik het welletjes en werd de zon die naar binnen scheen me iets te storend.

Zo zachtjes mogelijk begaf ik mij naar de douche voor schoonmaakbezigheden, en daarna maakte ik me op om stilletjes te vertrekken. Rianne sliep nog zo lekker, die wilde ik niet storen.

Ging allemaal prima. Nog wat foto’s van de benedenverdieping en toen ging ik naar buiten. Duur netjes dicht en weer op slot.

Ohjah, dat was ook zo. Een hek om het terrein. Waar je een sleutel voor nodig hebt om open te maken. Ach, er is vast wel een plekje ergens waar ik makkelijk door of over het hek heen kan. Beetje rondlopen.

Niet dus. Gelukkig had ik die ochtend een sms geluid gehoord van Rianne d’r telefoon, dus die stond gewoon nog aan. Hoef alleen maar even te bellen.

Dus heb ik alleen maar even dat mobiele nummer nodig. Ohja. Dat. Collega’s bellen dan maar. Gelukkig is baas Bas ook een beetje vergroeid met zijn mobiel, dus daar kreeg ik wel gehoor. Na een half uurtje kon ik mijn reis dus alsnog vervolgen.

Met de trein naar Amsterdam. De trein die op de halve uren rijdt, om het uur. En dat het dan vijf voor een is. Da’s best lang wachten.

Nouja, uiteindelijk toch goed thuis gekomen. Rianne in ieder geval ontzettend bedankt, ik vond het gezellig :-).

Bij Zaandam kwamen er twee vrouwen tegen over me zitten. Waarschijnlijk gingen ze naar de huishoudbeurs, of een Libelle weekend ofzoiets. Vrouwen van 40+ die met elkaar lopen te giegelen als meiden van 16.

De linker had een dochter die mee had gedaan aan een soort wedstrijd. Een wedstrijd tussen verschillende winkels, waarbij ze een soort modeshow moesten lopen in de kleren van die winkel. Tenminste, dat begreep ik eruit.

Ze vertelde dat als je op kantoor zit, je geen pakje kunt dragen met decolleté. Dat is niet representatief, vond ze. Want, zo had ze haar dochter uitgelegd, als er iemand bij je buro kunt staan, moet er altijd rekening mee houden dat ze dan zó bij je naar binnen kunnen kijken.

Ja, èn, dacht ik toen. Volgens mij vinden de mensen die bij haar buro komen staan dat helemaal niet erg, en dus wèl representatief.

Waarschijnlijk zit ze zelf niet op kantoor. Ze snapt er niks van.

Bijna af. Het eigen linkdump ding van DepreciateD.

ToDo list:

– Search funtie
– Archivering

(link)

Wesley says:
– ach ja… rare wezens zijn het

Rolandow.com says:
– ja, rare wezens …

Bij ons gaat het wel lukken! riep ik iedereen toe. En waarom niet? Zonder ruzie of rotzooi uit elkaar, je kent elkaar lang, genoeg fundament voor een goede vriendschap niet waar?

Maar blijkbaar werkt dat niet zo simpel.

Beetje heel erg jammer :-(.

Zit je hier. Alleen. Zonder baas, zonder iemand anders. Sja, dat heb je wel eens. Ik moet nog even een kwartier wachten voordat mijn trein gaat.

Volgens mij had ik een afspraak in de kroeg om een uur of 23:00. Dus nog maar even doordrinken, kan ik gelijk door, haha.

Ik denk dat ik even verhuizen moet naar een andere pc (die van Bas) want ik zit nu achter die van Marnix. En die heeft iets mindere boxjes.

Nouja. Boeie. Ben toch alleen, zeg maar.

Whiiiiiiiiiiiiiiiii

In de metro zat een meisje tegen over me. Denk een jaar of 17, 18. Ja, tegenwoordig schat ik maar wat hoger in. Want zelfs als ze heel jong lijken, zijn ze vaak toch wat ouder.

Misschien omdat ik zelf wat ouder wordt (blerg).

Anywayz. Die had een pracht van een Pooh agenda. Schattig hoor. Ze begon heel ijverig heen en weer te bladeren, alsof ze iets zocht.

Overal waren foto’s in geplakt. Vind je het gek dattie zo dik wordt!

Bij één foto bladerde ze even terug. Hè, zie ik dat nou goed?

Toen ging ze verder. Naar de verjaardagenlijst. Daar kwam een Koen bij te staan, en nog iemand. Toen druk heen en weer geblader van begin naar eind.

Bij de datum van Koen, maar dan gewoon in het agenda deel, werd “Koen jarig” neergekalkd. Blijkbaar mag de verjaardag van Koen echt niet vergeten worden.

Vervolgens werden er hier en daar dingen bij geschreven en geaccentueerd (rondje eromheen). Alsof ze een heel lijstje in haar hoofd had wat nog even administratief bijgewerkt moest worden.

Ik vroeg me af of het haar eigen agenda was. Te zien aan de aankleding van het ding, kon het best zo zijn dat meiden uitwisselingsprojecten houden. Zo van, jij mag mijn agenda een dagje mee naar huis, dan kun je er leuke dingen in schrijven. En de foto’s bekijken. En misschien een foto bijplakken.

Aan het eind van het jaar heb je allerlei gezellige verhaaltjes in je agenda. Heb je zelf ook gelijk weer wat te doen in de les, die gezellige verhaaltjes lezen dus.

Mijn agenda was klein. Zonder pooh. Zonder plaatjes. En kostte altijd onder de 15 gulden. Ik had een hekel aan agenda’s. Schreef er alleen het hoogst noodzakelijke in (proefwerken), en er was zelfs een tijd dat ik gewoon vergat erin te kijken, waardoor die proefwerken alsnog als verrassing kwamen.

Nu heb ik een Psion. Werkt een stuk beter. Kan alleen die foto’s nergens kwijt…