Category: Weblog (Page 228 of 290)

Jiiiieeeha! De eerste keer de weg op. Ge-wel-dig!

Toen de instructeur zei “Okay Roland, dan ga jij voorop”, schrok ik wel even. Hoewel ik eigenlijk wel wist dat instructeurs achterop reden, vond ik het toch wel een beetje engig.

Maar zodra ik was afgeslagen en op de weg zat, viel dat eigenlijk al heel gauw weg. Heerlijk. De vrijheid, de kracht, en eindelijk eens verder schakelen dan z’n 3 en harder rijden dan 50.

Bij de kruispunten is het nog wel een beetje eng. Om het overzicht te hebben. Het loopt meestal vanzelf wel goed af. Zie je verkeerd, dan kun je altijd stoppen. Zie je geen verkeer, dan rij je door.

Maar ik moet bekennen dat ik niet in alle gevallen 100% zeker ben of ik nu voorrang heb of niet. Gelukkig ging dat vanzelf goed eigenlijk.

En dat knipperlicht. Ik rij geen auto, dus dat knipperlicht zet ik wel aan, maar niet uit. Bij een motor is het ook niet zo dat hij na een bocht vanzelf uitgaat. Dat moet je allemaal zelf doen.

En verder dat oortje. Soms heb ik geen idee wat hij nou gezegd heb. Maar ik kan niet terug praten. Nouja, gewoon maar doorrijden dan.

Was mijn leraar (en andere leerling) ook nog even kwijt ergens. Twee stoplichten vlak achter elkaar, waar ik blijkbaar iets sneller weg was ofzo? Nouja.. ik zag ze niet. Dus ik dacht, heel stoer, ik ken de regels wel, ik zal zelf wel doorrijden.

Maarja, als je 80 mag, en ik rij 80, dan kunnen ze me nooit inhalen natuurlijk. Dat besefte ik gelukkig al voordat er weer een kruispunt. Dus hoppa, gewoon snelheid laten dalen naar 80. Die auto achter me heeft dat wel door. Toch? TOCH?

Ja, hij gaat er langs. Bestelbusje achter me kon er niet langs. Ohjee, een bocht, hij gaat toch niet in de bocht inhalen huh? Nee, dat deed ie ook niet. Mooizo, ging best goed.

Hey kijk daar, Jeroen en Alfred (de leraar) zijn er weer. Okay dan.

Toen nog een stuk over landweggetjes en een stuk dijk. Wat een gekringel zeg. Scherpe bocht naar rechts, zodat je geen flauw idee hebt wat er na die bocht komt. Spannend hoor, en eigenlijk valt dat ontzettend mee. Een scherpe bocht moet volgens mij wel heel scherp zijn wil je hem met moeite halen op de motor.

Of misschien als je heel hard gaat. Nouja, doe ik dat gewoon niet, toch? Note to myself: geen 140 rijden op landweggetjes.

Verder helemaal geweldig. Moet eens gaan uitzoeken of ik twee keer per week kan rijden. Dan heb ik in augustus misschien mijn rijbewijs al. Moeten ze het hier bij Woedend! wel mee eens zijn (twee keer per week wat later beginnen). Opzich valt dat wel op te vangen door de andere drie dagen gewoon om 9:00 te beginnen en een uurtje langer door te gaan.

Misschien wat minder vaak naar de kroeg…

Naahhh… ;-)

Tijd geleden dat ik zo leuk gechat heb.

Have to move to Paris though.

Kwam net Nicolien K. tegen in de metro. De metro van Sloterdijk naar m’n werk.

Nicolien ken ik dan weer van havo 2. Toch zo’n acht jaar geleden. Toen ik met Raymond in de klas staat.

Ze was altijd erg vrolijk enzo, weet ik nog.

Als ze er morgen weer staat zeg ik “Dag Nicolien K.!”. Kijken wat zij zegt. Misschien zegt ze wel niets, en begint ze meteen met een tasje te meppen.

Dan is ze dus niet zo vrolijk meer.

Zojuist film gekeken.

Eerst Harry Potter, ookal had ik die al in de bios gezien, en daarna wilden we nog een film. Goonies werd genoemd. GOONIES riep ik. En dus werd het Goonies.

Geweldig. Jeugd sentiment. Die film heb ik vroeger volgens mij wel 10 keer gezien. Tot er een lowlife overheen ging tapen. Belachelijk.

Heel toevallig zag ik gister of vandaag de Goonies bij Amazon. Dus ik denk dat het toch echt tijd wordt voor die DVD speler. Zodat ik de Goonies op DVD kan kopen.

Hoewel. Kijken lukt toch niet. Geen tijd. Ik wil hem alleen wel hebben. Dus ik kan ook alleen de DVD kopen natuurlijk. De rest komt dan wel eens.

Hmmm… figures …

Geen grappen over Bart, las ik ergens.

En nog ergens ging het over de Graaff. Hmm, er zal wel wat zijn. Is hij weer opgenomen ofzo? Nouja.. ‘t zal wel.

Kom ik net bij Luuk, zie ik daar dattie is overleden. Dat is het dus.

Gek idee. Zo’n levendig ventje, dat maar niet dood wilde gaan. Jammer. Ik vond hem altijd wel een aparte kijk hebben op het televisie maken.

Jammer.

*Zucht*. En dus klopt de tijd op de server weer niet. Want hier is het ehct 5:39 nu .. ga ik morgen maar fixen dan.

En dat die verkeersregels zeker ineens veranderd zijn. Dat het om 5:15 al licht wordt.

Ligt niet aan mij hoor.

Dus.

Ik vind het nog steeds belachelijk. Autosnelweg. Dat is toch net zo dubbel als opnoteren, optelefoneren en nachecken?

Maar nee, op je theorie examen mag het allemaal. En dan mag je er 120 km/h, dus het is een snelweg. Dat je ‘t ff weet.

Om 9:30 begonnen we, verzamelen bij de rijschool. Daar kregen we les van Simon. Hij liet wat lessen zien, zodat nogmaals wat dingen werden uitgelegd. Vooral het verschil tussen stoppen en parkeren, en waar dat wel en niet mocht.

Voorrangsregels natuurlijk… en sja.. nog wat van die dingen.

Daarna gingen we vijf keer een proef examen maken. Best geavanceerd, moet ik zeggen.

In je tafel zat een soort stemkastje. De vraag verscheen op het scherm, en met het kastje moest je JA of NEE beantwoorden. Na 50 vragen liet het kastje zien hoeveel je er fout had, en of je geslaagd was.

Alle vijf keren was ik geslaagd. Dat geeft de mens goede moed. Echt waar.

Toen even lunchen met bolletjes enzo, allemaal heel netjes verzorgd. Petje af.

Gelukkig kun je ook lessen in touringkarren, dus daarin werden we vervoerd naar Amsterdam Sloterdijk, alwaar we ons theorie examen zouden afnemen.

Wat een sfeertje zeg. Allemaal in hetzelfde schuitje, allemaal vrienden ineens. Een beetje hetzelfde als de trein van de NS weer eens te laat is. Ineens gaat iedereen met elkaar praten.

Nu dus ook. Allemaal succes wensen enzo, en natuurlijk ken je de mensen waar je naast zat het beste.

Goed .. test gemaakt. Ik had er verdomme eentje gemist. Ik weet niet meer waarom. Of ik wachtte iets te lang, of ik corrigeerde. Hoe dan ook, het stomme ding pikte mijn antwoord niet toen ik het eindelijk dacht te weten. Shit, dat is een vraag die je zeker fout hebt.

En er waren er meer waar ik niet zeker van was. Toch zeker wel 6, 7, in totaal dacht ik. Zeven potentiele fouten. Als dat maar goed gaat.

Anders dan bij de oefening kreeg je nu niet meteen je uitslag. Nee, die moesten worden binnengehaald op een computer en uitgeprint enzo.

Na een lange, zenuwachtige minuut of tien, kwam de gast binnen. Degene die werden opgenoemd waren gezakt, en mochten als eerste weg. Je moest er niet vanuit gaan dat het oplopend op tafelnummer ging, zei hij. Maar dat ging het wel.

Ik had nummer 45. Langzaam kwam het dichterbij. Zo snel, dat er meerdere tegelijk aan de tafel stonden. 44 werd genoemd. Het was nu best lawaai-erig met mensen die hun dingen kwamen ophalen. Wat zij hij nu, 45? Nee.. volgens mij niet. Ik hoorde geen 45. Maar ik kan het niet geloven! Geen 45?!? .. Wow… WOW !

Totdat ik het papiertje werkelijk in mijn handen had, wilde ik het niet geloven. Maar toen iedereen weg was, en wij bleven zitten, hoorde ik toch echt niet iets als “45, jij ligt er ook nog?”. Dus ik was echt geslaagd!

Felicitaties alom. Geweldig, wat een gevoel, wat een gejuich van binnen!

De dingen werden uitgereikt, en we konden weer huiswaards.

Inmiddels een leuk meisje ontmoet. In de bus grapten we dat we elkaar ook moesten sms-en. Here’s my chance, dacht ik. Kom op met dat nummer!

Maargoed. Het had een examenvraag kunnen zijn.

U ziet een leuk meisje. Mag u daar wat mee gaan drinken?
NEE!

Natuurlijk niet. Leuke meisjes zijn bezet. Leer het nou toch eens.

Nouja, goed, leuke meisjes zijn evengoed leuk als ze bezet zijn, geen reden om ze de rug toe te keren en nooit meer wat te zeggen, toch? Dus we hebben afgesproken dat we samen een toer gaan maken als we geslaagd zijn. Mijn linkerbuurman waar ik best aardig mee op kon schieten zal dan ook wel mee willen, dus hebben we al een fijn clubje van drie.

Het is wel ver weg natuurlijk. Tegen die tijd ziet ze waarschijnlijk een naam staan in d’r telefoon waarvan ze niet meer weet wie het is. Maar ach, een mens mag toch dromen?

Al met al een zeer geslaagde dag, en natuurlijk ben ik ontzettend blij dat ik het gehaald heb enzo. Nu nog even dat praktijk examen (ahum, even zegt ie), en dan kunnen we het OV mooi vaarwel zeggen!

VROEM!

Of ik morgen effe een terrasje kwam pakken met Henco, want er waren allemaal mooie vrouwen.

Ja hoor, tuurlijk.

Alleen zit hij in Madeira, en ik in Nederland.

Ja, voor me kaar. Effe gauw wat in elkaar geknutseld. Is er meer nodig? Laat het dan maar weten. Ofzo. En we zijn natuurlijk benieuwd wie er allemaal mee gaan! Dus op z’n minst dat even invullen :-).

(www.rolandow.com/parkpop.php)