Category: Weblog (Page 226 of 290)

Dit gaat je heel erg kwetsen

En dan ben je dat, en dan moet je er niet zo’n probleem van maken.

Snap jij het, snap ik het. Nouja.

I will survive… laaaa-la-la laaaa-.. nouja, dat studentenlied dus. Hermes Houseband.

Fuck. Niemand hoeft dit te snappen, maar het moet wel even weg ofzo.

Ineens toch effe een terugslag. Om andere redenen. Onverwachtse hoek. Hoewel ik weet waar ik sta, en denk te weten wat ik voel, neemt het hele verhaal toch even een andere wending.

En dus ben ik nu stil. Heb geen honger. En heb eigenlijk nergens zin in. Wil me weer even een tijdje afzonderen.

Maarja. Dat zal ook wel weer overgaan. Moet maar weer even aan mezelf gaan werken. Waarom is het toch zo ingewikkeld, terwijl het volgens mij zo simpel kan? Vraag het mij, en ik weet het wel hoor.

Kutzooi.

Men are pigs.

Blerg.

Nog 5 haltes te gaan

Ik kan haar natuurlijk een visitekaartje geven, dacht ik. Daar staat voldoende informatie op om contact te zoeken, als ze dat zou willen. En dan gewoon zo heel nonchalant erbij roepen “zullen we mailen?!”.

Nog 4 haltes te gaan

Ja, dat is wel een goed idee. Mailen is niet zo eng. Je kunt gewoon een luchtig mailtje sturen, met iets als .. “hee hoe is het nou?” of “wat doe je tegenwoordig?”. Gezellig een beetje kletsen, da’s gewoon leuk.

Nog 3 haltes te gaan

Okay. Laat ik het kaartje vast pakken. Een mooi oranje Woedend! kaartje. Dat maakt vast indruk. Kaartje in de aanslag, en dan wachten tot ik bijna bij mijn station ben.

Nog 2 haltes te gaan

De truuc is natuurlijk om precies op tijd op te staan. Zodat ik nog wel effe tijd heb om te roepen “Hee Sacha, zullen we meelen?”, maar dat er verder weinig tijd is voor gesprek. Of stiltes. Want een stilte, of gekke reactie als “HUH!? Voel jij je wel lekker?” moeten we niet hebben. Nee, haast haast … kaartje geven en wegwezen. En dan gewoon afwachten. De snelsluitende metrodeuren als excuus voor de haast.

Nog 1 halte te gaan

Hee, wat is dat nou? Gaan ze opstaan? Dat zat niet in de planning! Ik zou, in plaats van de deur vlak achter mij, doorlopen naar die andere deur. Die andere deur, waar jij om het hoekje zit, met je rug naar mijn toe. En dan zou ik even om het hoekje kijken of lopen, en roepen “Hee, zullen we meelen?”. Stom verbaasd zou je mijn kaartje pakken, en ik zou moeten rennen om niet de metrodeur tegen m’n voorhoofd te krijgen.

Zo zou het gaan.

Niet dat je ineens op staat, en die eerste metro deur om het hoekje gebruikt om de metro te verlaten. Mij achterlatend. In de ene hand een kaartje, in de andere een leeg blikje Red Bull.

*Ding Dong*… Amstelveenseweg

Mijn halte. Dat laatste stuk helemaal alleen gereden, nog steeds met een kaartje in mijn hand. Wat een droevig einde van de reis zeg.

Nouja. Misschien krijg ik nog eens een herkansing. Herkansingen zijn hip momenteel, dus wie weet….

Oh, en Sacha, mocht je de zoekmachines willen gebruiken. Gewoon zoeken op Rolandow! Dan kom je er wel..

Shit zeg… Stopt dat dhs.org met z’n gratis services.

Kan ik overal die rolandow.2y.net links meuk eruit gaan slopen. *zucht*.

Dat was leuk zeg!

Optreden in Medemblik. Er was een puzzeltocht, met bootjes. Dus in je bootje ga je een puzzeltocht af.

Wij gingen spelen waar men zich inschreef. Op een boot was dat. En deze boot ging later ook varen.

Werelds. Hele Nachthoorns-band op de boot. Biertjes mee, en varen maar. Fantastisch. Leuk uitzicht ook op vrouwlijk schoon. Helaas geen camera mee.

Volgens jaar beter. Dan mogen we hopelijk ook weer.

Het woord zegt het al. Dieren voor in huis, huisdieren. Die beesten koop je om er lol van te hebben. En wanneer heb je er lol van? Als je ziet wat ze doen, als ze je aandacht geven, en als ze mauwen om voedsel.

Hoe dan ook, je hebt er volgens mij geen plezier van als het beest buiten loopt, met alle gevaren van dien. En nog minder plezier heb je er van als het beest bij een ander thuis loopt.

En zo kwam het dat er een kat in mijn kamer zat. Ik raam open, buurvrouw raam open, en voor je het weet loopt het beest via het dak naar mijn kamer.

Misschien opzich niet zo heel erg, maar ik ben ook nog eens allergisch voor katten. Als je bij mensen op visite gaat met een kat kun je er weinig aan doen. Vaak willen ze heel attent de kat de deur uit schoppen, maar dat helpt niet. Die haren zitten toch overal.

Anywayz, op visite is het nog wel uit te houden. Maar op je eigen slaapkamer, nee, dat gaat gewoon te ver.

Dus ik word daar boos over. De kat schrok van me, en vluchtte naar onder m’n bed. Dat gaf me mooi de gelegenheid om iets te zoeken waarmee ik die kat een opsodemieter kon geven.

Kon niks beter vinden dan een schoen. Maarja, dan het beest nog onder het bed vandaan zien te krijgen. Uiteindelijk kroop hij uit bed vandaan, en deed een sprong naar het raam.

Sprong niet hoog genoeg, dus hij viel weer naar beneden, langs de kachel. Gaf mij de tijd om bij hem te komen. Ik wilde hem zo raken, dat het flink zeer deed, maar dat hij nog wel weg kon komen. Dat er ineens een kreupele kat rondhuppeld. En dat hij het voortaan wel uit z’n hoofd zal laten om in mijn kamer te vertoeven.

De tweede sprong was raak. Ik haalde uit, maar dacht te lang na over het geschikte raakpunt, waardoor ik uiteindelijk volgens mij net naast de kat terecht kwam met de schoen. Hij was snel het raam uit, dat wel.

Hopelijk heeft hij de schrik van z’n leven, en is dat al voldoende om hem weg te houden. En anders zal ik de volgende keer raken. No more mercy.

Katten hoor je thuis te houden. Katten zijn lief, leuke beesten, begrijp me niet verkeerd. Maar het moet zo zijn dat ik last krijg van andermans katten. Wel de lusten maar niet de lasten. Wordt de kat vervelend? Schop maar op straat. Gaat hij de buren maar vervelen.

Dat vind ik een erg irritante opstelling. Hou die beesten lekker thuis, of zorg dat ze zo bang zijn, dat ze diep verscholen in de bosjes blijven zitten.

Leer ze vooral, dat ze niet bij mij het raam in moeten kruipen. Anders zal hij zijn laatste lesje misschien van mij leren.

Hmpf, ik kan BEST een geheimpje bewaren hoor!

Eerst iedereen af zeiken, en beloven dat je met iets compleet nieuws terug komt.

Dan een tijd stilte.

Dan iets nieuws. Wat je ongeveer 2 weken volhoudt. Werkt niet.

Weer een tijd stilte.

Ach, een forum dan? Inspelen op aktualiteit, dat moet gaan lopen!

Nee? Ook niet?

Dan maar terug naar het oude vertrouwde, wat je eerst zo hard zat af te zeiken.

Nee, da’s pas karakter!

Vanmiddag naar Telecity geweest. Het datacentre in Amsterdam waar allerlei grote websites, en hosters staan met hun servers. Best indrukwekkend, al die servers op een rij, in kasten.

Nu wil ik er zelf ook één. Maarja. Een server kost zo’n 4000 gulden, en daarna moet ik de ruimte nog huren.

En toch. Als ik een motor heb, en dus eigenlijk niet zo veel meer hoef, ga ik toch eens kijken of ik zo’n ding niet kan nemen. Een eigen server in telecity. Om deze mega-website op te draaien.. *kuch*.

Lijkt me spannend.