Category: Weblog (Page 225 of 290)

Tijd geleden, dat ik zwaar behoefte had aan The Prodigy. Helaas voor de buren is het nu wel zo ver… :-)

Mooie tijd toch?

Ik had Michel en Swaf,
maar Michel zei af.
Dus kon ik naar Swaf.

(link)

Jottem, je kunt nu leuk berichtjes aan elkaar achterlaten op de zonnebank pagina. Wordt het vervelend? Dan druk je gewoon effe op het kruisje.

Je kunt ook meteen naar een versie zonder scrollbar hoor, dan volg je gewoon de link zo: www.rolandow.com/zonnebank.php?scroller=no. Die kun je dan ook in je bookmarks gebruiken. Ofzo.

Maar even verhalen van het weekend, dacht ik zo.

Vrijdag was opzich niet zo boeiend. We hadden een vergadering, waar uit bleek dat we eigenlijk een beetje verlies draaien. Te weinig optredens. Dus geen gratis consumpties meer tijdens de repetitie, dat is de straf.

Nouja, dan toch lekker niet. Kopen we het zelf wel :-).

Daarna nog eventjes de kroeg in. Ik zou niet te lang, want de volgende dag motor rijden enzo. Dat red ik nog wel als ik om 3:00 naar bed ga toch?

Tuurlijk.

Alleen heeft broerlief de brommer mee. Shit, open baar vervoer dus. Half uurtje extra in calculeren. En zo kwam het dat de wekker om 6:30 kwam te staan.

Ik heb hem gehoord. Maar wat er daarna gebeurd is? Om 8:12 ofzo werd ik weer wakker, terwijl ik er om 8:00 had moeten zijn. Nouja. Dat doen we dus niet meer.

(Hier gaat peep weer over zeiken natuurlijk)

Volgende week zaterdag is het om 12:30. Dat is een betere tijd.

Anywayz.. die zaterdag had ik met B. afgesproken dat we naar de boot zouden gaan. Beetje rondje varen ofzo.

Zo gezegd zo gedaan.

Wij met de auto naar die boot. Nu weet ik totaal de weg niet op de weg, want sja, ik rij dan wel motor, maar niet zo ver weg nog. We blijven nog in de buurt, zeg maar.

Dus dan maar via de weg zoals ik ook met de brommer reed. Waarvan ik wist dat die weg niet erg onderhouden was. En dat hebben we geweten zeg. B. zag het helemaal niet meer zitten, en als ze achteruit terug zou moeten, zou ze gewoon stoppen. Klaar. Auto aan de kant en wegwezen.

Gelukkig was dat niet nodig. Uiteindelijk zijn we er toch gekomen, en nu weten we ook gelijk hoe we terug kunnen gaan.

Bootje was allemaal heel erg eng. Ik had verteld dat we met het rubberbootje zouden varen. Waarop ze dacht dat ik het over zo’n bootje van de Blokker had. Zo’n geel ding voor 50 gulden, die altijd lek zijn of raken.

Fout.

Dat lijkt er meer op. Motortje erachter, hoppa. Varen maar. Dat middelste kussentje hebben we eruit gehaald, heb je wat meer ruimte. Dat geldt ook voor het rode zeiltje. Maargoed, tis best een rap dingetje dus.

Wij varen, en varen, en varen. Maar er stond nog behoorlijk wat wind ook. Dus op de open stukken spatte het water op, en vloog daarna door de harde wind tegen ons aan. Damn.. best fris. Maargoed, spetters vallen nog wel mee.

Echter, heb je ook wel eens van die tegenliggers op het water. Een boot die van de andere kant komt. Een boot die wat groter is, en dus behoorlijke golven kan veroorzaken.

Met de punt erin. Dat wist ik nog wel. En dan gewoon een zooi gas bij, dacht ik. Dan stuitert ie er zo overheen.

Niet dus.

Resultaat is dat ie keihard die golf IN stuitert, en die golf dus nogal over je heen komt. Zeiknat. Gelukkig kon B. er ook wel om lachen :-).

Een uur of 3 gevaren denk ik … beetje richting Zaandam enzo. Helaas bleef het groot en open water, gewoon een groot kanaal, dus bleef het vrij koud. Jammer van die wind, want verder was het schitterend weer.

Toen we terug waren was het half zes ongeveer, en werden de voorbereidingen voor het eten gedaan. We gingen barbeque-en, met 4 boten geloof ik. Gezelligheid alom.

Om een uur of half negen gingen we richting Hoorn. Ik had een verjaardag van Wesley en zij ging uit met Cindy. De terugweg ging gelukkig een stuk makkelijker en vlotter.

Samen met Louwrens richting de verjaardag. Met de auto. En dan zouden we daar blijven slapen.

Wat een ontzettend groot huis zeg. Jeetje. Eigenlijk heb ik gewoon 4 jaar met een yup opgetrokken. Maarja. Dan wel een goede yup, dus dat scheelt.

De garage hebben ze daar omgebouwd tot kroeg. Dat wil ik later ook wel. Handig joh. Gewoon een speciale ruimte waar je feestjes kunt geven, en wat je lekker even de boel kunt laten de volgende dag.

Bas, Linda, Louwrens en ik hebben de hele tijd buiten gestaan. Ik geloof dat er nog wel wat foto’s gemaakt zijn. Die bij wesley wel op zijn pagina zullen verschijnen.

Om een uur of half twee gingen er een bunch of people naar Amsterdam. Toen waren we nog met z’n zessen over. Er werd geopperd om nog even naar het dorpscafé te gaan. Okay, prima hoor.

Dus met z’n allen lopend daar heen. Blijkt best een pokke-end te zijn. Louwrens en ik blij dat we niet in zo’n dorp wonen zeg. 10 minuten lopen voor een kroeg is toch echt wel het maximum. Moet niet gekker worden.

Eenmaal in de kroeg was het vrij rustig. Er was een meisje ontzettend bezopen. Iedereen die haar een biertje gaf vloog ze om de nek. Beetje sletterig kwam dat over, vond ik.

Louwrens en ik zaten dat zo eens te bekijken. We hadden een week of 2 daarvoor al besloten dat we alcoholist zijn. Is makkelijk, als excuus zeg maar. We keken dat zo aan, en dachten, hoe kan het toch dat wij niet zo dronken zijn? We toen toch hard ons best!

En ineens wisten we het. Het heeft hier al gestaan maar:
De nuchtere alcoholist ziet helder door een troebele blik.

Dat was een zin die absoluut genoteerd moest worden. En dat gebeurde. Eenmaal terug bij Wesley, maken we er een liedje van, zeiden we tegen elkaar.

Eenmaal terug bij Wesley gingen hij en zijn zus naar bed. Watjes. Het was een uur of half vier denk ik.

Bier was niet meer aanwezig. De tap was uitgezet. Geen probleem, een grote kast met sterke drank was nog wel aanwezig.

Na wat willekeurige knopjes hadden we de muziek aan de gang gekregen. Eén of andere apres-ski hut. Geweldig hoor. Nouja, we doen het er maar mee.

Louwrens had niet zo’n ervaring met whiskey, maar schonk wel in. Foute combinatie. Een half bier glas leek de enthousiasteling wel genoeg. En dan nog wat ijs erbij, hoppa.

Na die whiskey kwam het er niet meer van om liedjes te schrijven. We moesten maar eens het bed op zoeken.

De volgende dag werden we langzaam wakker. Het voelde meer als uit een coma ontwaken dan als wakker worden eigenlijk. Maar hoe dan ook, even later stond ik waggelend overeind en informeerde naar de lokatie van de douche. Een douche was hard nodig, om deze dag op gang te krijgen.

Boven, ergens. Midden door de inmiddels volle huiskamer heen. Iets van “Hoi” wist ik nog net uit te brengen, met een stem die een octaaf lager lag dan normaal. Ik ontving nog wat gelach uit de kamer.

Na het douchen een heerlijk ontbijtje, wat bestond uit mini pizza’s. Precies wat je nodig hebt op zo’n dag. Toppie joppie. Overigens toen wel even voorgesteld.

De terugreis was niet verantwoord, maar ja.. je moet toch een keer naar huis huh? En daarmee was het weekend, wat feesten betreft, wel zo’n beetje afgesloten.

Ineens weet ik weer hoe warm het vorig jaar kon zijn bij Woedend!. Ik bedoel, het is pas net begonnen.

Vandaar even op de webcam de tempratuur hier. 28,3… daar kunnen we vast nog wel een keer overheen.

Van die dingen die je moet doen omdat het beter is. Dat weet je. Maar zo voelt het dan niet.

Ik haat ze, die dingen. Rotdingen.

Bah.

Note to myself. Die Karin moet ik in de gaten houden. Lijkt me inderdaad een leuke weblog.

Met dank aan Aliëtte.

De nuchtere alcoholist ziet helder door een troebele blik.

Heeft er iemand heel toevallig nog een kant en klaar verslag liggen voor een IT opleiding?

Die deadline ga ik nooit halen namelijk :-).

Ben benieuwd of ik eindelijk eens echt wat HEB aan deze weblog ;-).

En trek dat gas open hè, je mag hier honderd …

What the fuck. Stuurt ie me zo maar even een weg op waar ik honderd mag?! Zonder dat even te melden.

Maar okay. Beetje snelheid is niet verkeerd. 80 is ook best relaxt. Dus gas open … whooeeiii wat een wind, ik ga vast al veel te hard.

WAT? Nog maar 90?

Wooww… 100 is hard! 100 is hard!

En dan gaan we hier bij het kruispunt linksaf

Ja! Jij heb makkelijk praten op die dikke BMW met muziekje erbij. Ik zit hier te stressen. Probeer me vast te houden aan die handvaten en die motor recht te houden. En dan wil je ook nog dat ik mijn linkerhand moet ontspannen om mijn knipperlicht aan te doen? Die is lekker!

Nouja, uiteindelijk heb ik hem toch nog aan gegeven, en waren we aardig snel weer van die weg af. Het had ook te maken met een vrachtwagen (van dezelfde rijschool notabene) die voor ons bleef rijden en waar we vanaf wilde.

De rest van de rit ging wel redelijk. Ik vergeet alleen te kijken. Detail toch? Wil je rechts af, dan is het .. linker spiegel, rechter spiegel, rechts over je schouder. Elke keer weer. Wil je links af, dan is het precies andersom.

En dat dus voor je de knipper uitgooit. Dat vind ik ook zo gek. Waarom niet pas op het moment dat ik links of rechts af ga. Nee, al voor ik wat doe, zelfs voordat ik ga knipperen, moet ik kijken. Alsof de situatie zo lang hetzelfde blijft. Blijkbaar wel dus.

Anywayz. Dat kost me nogal wat moeite dus. Tijdens al dat gekijk, kijk ik niet echt vooruit ofzo.

Zelfde probleem met kruispunten. Ik kom aanzoefen, veel te hard, en rem daarna gewoon wat harder voor het kruispunt. Lekker stil staan, de boel rustig overzien, en dan weer wegrijden. Vind ik de meest ideale situatie qua veiligheid.

Mister motorrij-instructeur denkt daar anders over. Het is de bedoeling dat je tijdens het aanrijden al gaat kijken. Alsof ik het niet druk genoeg heb met die knipperdingen, koppeling, terug schakelen, remmen, en bedenken dat ik op mijn rechterbeen moet landen.

Je moet dus van te voren kijken, en als er ruimte is, gewoon oversteken. Of je nu rechtdoor gaat, of een bocht om.

Ik ben bang dat ik een foutje maak, één auto, fietser of voetganger over het hoofd zie, en die dus aan ga rijden. Dus stop ik. Veel veiliger.

Moet ik dus nog even aan wennen. Ik zal voortaan wat eerder afremmen, zodat ik meer de tijd heb om te boel te overzien. Overigens ook precies hetgene wat me aangeraden werd.

Verder kan ik me niet voorstellen dat ik ooit 250 wil rijden. Maar misschien komt dat nog.

Wordt vervolgd…