Ik haat Big Brother. Echt. Ik haatte het al, maar nu deel drie inmiddels begonnen is, haat ik het nog meer. Zo ontzettend zonde dat er mensen naar kijken, zodat dit soort onzin op te tv blijft terug komen.

Belachelijk.

Een klasgenoot van me loopt stage bij 2fast en die vertelde even wat voor leuke klant ze erbij hebben. Ja, gezellig. Stel je voor dat die cam ineens stuk is, en je moet hem komen maken.

Hm. Nu ik er since een tijdje achter ben dat je geen ” en ‘ mag gebruiken bij de reaktie’s in Tom’s weblog durf ik dat eigenlijk nergens meer te gebruiken. Gewoon, voor de zekerheid.

Tom, fix het eens, ofzo?

$msg = str_replace($msg, ‘”‘, ‘”‘);

ofzoiets.

Oei oei oei. Waren we (Robert en ik) bijna getuigen van een metro drama zeg!

We stonden dus stil, dat doen metro’s. Ze gaan van station naar station, waar de deuren dan open gaan als je op het knopje drukt. En dan hoor je “ding-dong” en dan gaan de deuren ook weer dicht. Dat gaat dan weer automatisch, daar hoef je niets voor te doen, geen knopjes enzo, je moet gewoon op tijd binnen zijn.

Dus we stonden nu ook stil, om mensen erin te laten, en mensen eruit te laten. Ding-Dong. De deuren gingen dicht. Maar de metro veroerde zich niet. Ohnee, toch geen defect he?

Nee. Er werd omgeroepen dat het jongetje zijn vingers tussen deuren vandaan moest halen. Wat een ramp! Een jochie, gegrepen door de metro! Zou hij nog leven? Zou het bloed eruit spuiten, in fonteintjes, doordat er een hoofdslagader geraakt zou zijn? (De aorta Roland, hoor ik meneer Koning zeggen). Zou zijn aorta geraakt zijn? PANIEK!

De deuren gingen open. Geen doffe klap van een jochie die op straat valt. Geen geschreeuw van pijn. En geen mensen die druk bezig waren 1-1-2 te bellen. Niets van dat.

De deuren gingen weer dicht.

De meneer riep weer om dat het jochie niets tussen de deuren moest steken, omdat hij alle mensen in de metro ophield, op deze manier.

Ooohhhh.. Het was een kwajonges streek! Sodemieter op, rotjoch dacht ik bij mezelf. En ik stelde mezelf voor dat ik bij die deur stond, en als ik daar gestaan zou hebben, dat ik dat jochie zo’n ongelovelijk rotduw gegeven zou hebben, dat ie met z’n gezicht op straat belanden zou.

Ik heb een hekel aan zulke jochies, die inderdaad iedereen ophouden, en dan zo’n smoelwerk trekken van wat moet je nou?!?. Ik wist gewoon haast zeker dat het zo’n jochie moest zijn. Die dan net zo lang wacht tot de metro-bestuurder uit z’n hokkie komt, boos naar het jochie loopt, en dan net op het laatste moment, rent hij weg zodat de bestuurder heb net niet kan raken.

Gelukkig ging hij bij de tweede keer weg. Hij had waarschijnlijk wel door dat de passagiers ongeduldig werden, en dat hij zich niet zo makkelijk zou kunnen verweren tegen een volle metro vol boze passagiers.

Het was inderdaad een jochie die het erom deed. Die genoot van deze negatieve aandacht, en die zichzelf ontzettend stoer vond. Een held, zowat. Dat ik dat even durf, haha, kijk mij!

Hij liep heel waardig het perron op. De deuren sloten zich, en toen de metro begon weg te rijden wilde hij heel stoer naar ons kwatten. Hij deed dat ook, maar in plaats van dat het kwatje heel stoer onze richting op vloog, bleef het aan zijn mond hangen, en kwam het terug als een soort elastiek. Het droop van zijn mond in een lange sliert op zijn shirt.

En dan ben je niet stoer meer. Net goed voor hem. Hele aktie voor niets geweest. Weg aanzien. Nee, dat jochie heeft z’n lesje wel geleerd denk ik.

Vandaag was ik wel redelijk op tijd.

Had ik al verteld van de nieuwe wekker lokatie? Nouja, anders vertel ik het nog maar eens.

Door mijn nieuwe bed, heb ik geen nachtkastje meer. En daar stond de wekker. Nouja, eigenlijk stond hij meer op de kast, die iets verder stond, waardoor je een ruimte tussen het bed en de kast had. En daar was een plank tussen geklemd, en dat was dan m’n nachtkastje.

Daar stond dus de wekker niet, hij stond op de kast. Om de drempel iets te vergroten. Je moest je uitrekken om bij de wekker te komen, waardoor je dan wakker was, en je meteen maar uit bed ging.

Inmiddels was deze methode al enkele maanden uitgewerkt. Ik wist de snooze knop zodanig goed te vinden, dat ik evengoed wel door kon slapen.

Nu heb ik dat nachtkastje niet meer, en staat die kast aan de andere kant van de kamer, aan mijn voeteneind, waar overigens ook nog weer een paadje tussen zit zodat ik mijn kasten kan bereiken.

Dus, ik moet nu helemaal overeind om de wekker uit te drukken. Dit heeft al twee dagen tot gevolg dat ik er meteen maar uitga. Wat aan de ene kant wenselijk is, omdat je een broodje kunt eten en thee kunt drinken, aan de andere kant onwenselijk omdat je nog een slaperig hoofd hebt, en je die paar keer 9 minuten zo mist.

Maargoed. Ik was dus wel op tijd voor de bus. In het bushokje stond een jongen die ik wel kon.

Een vieze jongen vind ik het. Ik weet niet waarom, of misschien toch wel. Ik “ken” zijn vriendin ook. Kennen is een groot woord als je weet hoe iemand eruit ziet, en verder niet. Maar dat weet ik dus. En ik vind dat wijf vies. Ze kijkt gigantisch dom uit d’r ogen, en is ontzettend lomp. Zelf ben ik niet de slankste, maar zij heeft echt een mega dikke kont, en is verder gewoon lomp kwa lopen, bewegen.. lomp van DOEN.

Verschrikkelijk. En dan nog eens zo’n vriend. Met donker paars haar, zo donker dat je het nauwlijks ziet, dat het geverfd is. Met een broek waar een ketting aan hangt, zo van het ene riemlusje naar het andere riemlusje. Voor de sier zeg maar.

Hij doet zich daardoor voor als een of andere hardrocker, denk ik, maar dit mislukt heel erg.

Ik heb een keer bij ze in de bus gezeten toen ze iets van een feestje hadden gehad. Het was overigens nog redelijk vroeg op de dag, ik denk een uur of zeven, acht.

Nou ben ik ook wel eens aangeschoten enzo, en dan praat ik waarschijnlijk ook luidruchtiger en over minder ingewikkelde dingen. Maar deze gasten waren echt van “hey dude, huhuh, laten we pizza gaan eten ofzo hey .. huhuh dude huhu”. Vreselijk nerderig.

Okay, je kunt de hele achter de pc zitten Quaken. Daar kan ik inkomen. Maar dan hoef je in het dagelijks leven toch niet zo te gaan doen? Ik zit ook de hele dag achter mn pc, maar ik praat nog net niet zo.

Okay, Louwrens en ik hadden het ook wel eens over kernel panic als er een vreselijke stinkende ruft aan kwam zetten, maar dat was toch anders.

Nouja. Verder was er niemand bij het bushokje, dus valt er verder ook weinig te melden. Wat betreft the bushok blues.

Okay okay. Pageviews tellen is toch veel leuker. Ik had het een beetje minder gedingesed, door de netstat teller weg te halen als je hier al een keer geweest was. Met session cookies.

Dus mocht je de hele dag een browser open laten, en rolandow 20 keer bezoeken, dan werd je maar 1 keer meegeteld.

Maar toen dacht ik later, kan ik het helpen dat nedstat pageviews telt? Andere mensen tellen ook pageviews, dus dan is dit weer een slechte vergelijking ofzo.

Laat ik maar lekker pageviews tellen, en in mijn achterhoofd houden dat het dus geen unieke bezoekers zijn. Ik moet maar eens een extra gratis tellertje zien te vinden ofzo.

Hoe dan ook, dit staat wel een stuk leuker. En voor mezelf heb ik een linkie die niet meegeteld wordt, dus eigen views tellen toch lekker niet mee. Is het toch nog een beetje eerlijk.

Het blijven toch altijd weer babes, bij making of a model … Mensen die zeker al wat shootings gedaan hebben enzo. *zucht*. Het is niet eerlijk!

(link)

Verdorie. Ik dacht eerst dat er misschien veel stof zat in het matras van mijn nieuwe bed. Maar ook hier op mijn werk begin ik steeds meer te snotteren. Dus toch kou gevat?

Nouja. Als het goed is hebben we nog neusdruppels thuis. Dan overleef ik het wel. Maar NU dus niet. Ik wil het NU overleven! Bah.

Oei, is het dan nu toch zo ver gekomen dat ik ook mee mag doen? Ik heb in ieder geval een stokje van Mark gehad, dus nu zal ik die maar gauw door gaan geven ook.

Hoewel ik de vragen wel lastig vond om een leuk of goed antwoord op te geven. Eerst maar gauw lunchen, wat we hebben uitgesteld door een gesprek met een klant.

Okay, uitgegeten. Komt ie:

Waar was je vroeger bang voor?
Vroeger had ik een vriendinnetje waar ik altijd mee speelde. We waren zo jong, dat we niks wisten van verliefd zijn ofzo, en daar ook niets van moesten hebben.

We wilden altijd voorkomen dat ze dachten dat we vriendje en vriendinnetje waren, en dus liepen we ver uit elkaar als er andere kinderen (of “grote jongens”) kwamen. Bang dat ze ons zouden gaan pesten.

Als ze voorbij waren, gingen we weer samen verder, spelend of gewoon slenterend over straat uit verveling.

Hoe luidt de stelling van pythagoras?
c^2 = a^2 + b^2 .. maar da’s niet zo moeilijk, want het antwoord had je zelf al verklapt. Flauwe vraag dus, vind ik.

Ik nog liever dood dan dat ik…
… voor de rest van mijn leven ongelukkig zou zijn. Als je zeker weet dat je nooit meer gelukkig wordt, kan ik geen reden verzinnen om te blijven leven.

Wat heb je het laatst gekocht?
Een gevulde koek. Gisteravond had ik zo’n honger, toen ik met de trein naar huis ging, dat ik nog even een gevulde koek heb gekocht bij de Albert Heijn op Amsterdam Sloterdijk. Voor 1,75, vers uit eigen keuken. Echt een uitkomst, om een supermarkt neer te planten op een station.

Vergelijk jezelf met een fruitsoort:
Tjee. Een fruitsoort. Hoe kom je erop. Misschien een manderijn ofzo. Je moet even doorschillen voordat je de lekkere binnenkant kunt oppeuzelen.

Wat is je vreemdste gewoonte?
Waarschijnlijk kan een ander dat beter voor me bedenken. Op dit moment misschien de manier van niezen. Ik roep altijd HATJOEKIE, waarbij de KIE aan het eind voor veel mensen vreemd is.

Waar heb je op dit moment last van?
Geld te kort. Dat is chronisch en dat gaat waarschijnlijk ook nooit meer over.

Met welke celeb zou je wel een dagje willen ruilen?
Voor een dagje is het misschien wel okay, maar laat ik voorop stellen dat ik niet zo nodig een celeb hoef te zijn. Ik zou dan maar ruilen met een willekeurig mooie vrouw, denk ik. Gewoon om eens te kijken hoe dat nou is.

Bert of Ernie?
Bert. Bert is meestal verstandiger, maar heeft toch plezier in voor hem leuke dingen, en ik vind Bert ook net zo grappig.

Dan heb ik het hier wel over de gewone Bert, en niet over de evil Bert.

Wat is je startpagina?
Verschillend. Door de weeks is het vaak een weblog. 2Birds, of Puckspodium of Walter of www.whiskas.net vind ik wel zo’n beetje de beste. Ik vergeet er vast nog wel een paar.

Vaak ook Fokzine of reet, maar ik ben meer een voorstander van lijflogs, dus reet is meer een soort.. sjah .. effe-kijken-of-er-nog-wat leuks-is-site. Terwijl ik de weblogs toch wel aandachtiger lees.

Nou goed .. dan is het moment van doorgeven aangebroken denk ik. Ik doe het gewoon aan Tom omdat ik die denk ik het leukst/best vind op dit moment. Of omdat hij als eerste bij me opkwam. Of allebei.

Ik ben benieuwd of iedereen mee doet.

Paul komt boven, met z’n koppie chocomelk in de hand. Jasper, net binnen, voelt zich hevig aangetrokken tot de rode reflectors op de broek van Paul, en zet de aanval in.

Paul springt weg, en grijpt de eerste de beste watertank die hij tegen komt, om dat als schild te kunnen gebruiken. Gaat prima, met een lege watertank.

Jasper wil hetzelfde, maar grijpt een volle watertank. Verrast door het gewicht, laat hij de tank vallen, en springt de dop er af. En waterkanon is er niets bij.

De vloer is nat, en het gevecht was meteen voorbij.

En dat op de vroege ochtend.