Category: Weblog (Page 97 of 290)

Het gaat ook overal hetzelfde. Zodra er de verdieping onder je een mens van de andere sekse rondhuppelt die er nog enigsinds aantoonbaar uitziet, is de verdieping boven haar binnen een half uur op de hoogte.

En ineens gaat iedereen dan koffie halen, even naar de w.c., of wat voor andere smoes dan ook om maar eventjes naar beneden te gaan. Even controleren of je collega gelijk had.

Nadeel van de ict sector. Veel te weinig vrouwen op de werkvloer.

Na de teleurstelling van vorige keer, lijkt de woensdag nu gebombardeerd tot McDonalds dag. Misschien komt het omdat er collega’s vrij, roostervrij en in Amerika zitten, waardoor het team ietwat geslonken is.

Of misschien komt het omdat de teleurstelling van vorige week nog even rechtgezet moet worden.

In ieder geval staan er nu drie auto’s voor de deur. Backup genoeg dacht ik zo. Laat maar komen die big macs!

Het is maar goed dat het wekelijkse squashen waarschijnlijk uitgebreid gaat worden naar 2 á 3 wekelijks squashen. Bassie en ik worden lid! Als het goed is…

Okay, de aanpassing is gedaan. Denk ik. Het was vrij simpel, namelijk.

Maargoed. Vanaf heden heb ik dus ook categorieën. Soort van. Nouja, eigenlijk heb ik er nu alleen een Movie review categorie bij. Want ik zie wel eens films, en dan denk ik: daar wil ik best wat over kwijt.

Soms zijn dat best recente films. Misschien nuttig voor andere mensen om te weten. Madagascar bijvoorbeeld: niet in de bioscoop gaan kijken! Valt tegen!

Dus. Nu kun je aan de rechterkant de laatste 10 review’s zien, en je kunt ook op MR klikken onderaan het logje om die categorie alleen te laten zien. En dan krijg je alleen die berichten. Zoiets.

Bugs? Laat het maar weten!

Die vrije dag, daar deed ik verder helemaal niets mee. Uitrusten. Want hoewel ik totaal geen kater had, was ik wel moe. Erg moe. En ik voelde me ziekig, en slapjes.

Dat ziekige kwam voornamelijk omdat ik het zo warm had. Soms zweette ik als een otter. Later, om een uur of zeven in de avond, kwam ik er achter dat het wel zou kunnen kloppen: de thermometer gaf 23 graden aan. Is wel een tikkeltje boven kamertemperatuur.

Wat deed ik dan wel? Ik keek wat films. Dat heeft zo z’n voordelen, want dan wordt de harde schijf weer eens een beetje opgeschoond. Kunnen er weer nieuwe films op. In totaal keek ik er vier en een half. Continue reading

Nooit eerder was ik in de Heineken Music Hall geweest, hoewel ik altijd al een keer heen wilde. Nadat ik had gelezen over hoe perfect het geluid daar zou moeten zijn.

Om 19:00 waren we er, op tijd om de live set van Blackstrobe mee te maken. Dat was net effe harder en heftiger dan Underworld. Zware bastonen die door merg en been gingen, met af en toe een vleugje Ramstein, zo leek het.

Underworld speelde alle bekende nummers. Logisch, want er is al een tijdje geen cd meer uitgekomen, zo hoorde ik van m’n buurman. Maar dat geeft niet. Herkenbare muziek is toch veel lekkerder. Bij born slippy gaat nog steeds de hele zaal plat, en daar gaat het toch uiteindelijk om.

En zo dansten we een tijdje door, totdat het ineens 23:00 was. We hadden nog wel een zugabe verwacht, maar volgens meneertje Underworld zouden ze dan ruzie krijgen met the vibe police.

Alsof je buiten die vibes uberhaupt zou voelen. HMH was toch zo hypermodern? Dan hebben ze het vast goed geisoleerd.

Nouja, terug naar Hoorn dan maar. En dat is best een onderneming, als iedereen zo’n beetje tegelijkertijd in een metro wil. Als er dronken lui tegenover je zitten die continu domme vragen stellen, terwijl je helemaal niets met ze te maken wil hebben. Als ze dan ook nog een vriend mee hebben, een jochie, die zich ontzettend de bink voelt, en dat wil laten blijken ook.

Vermoeiend. En dan duurt de reis best lang vanaf Bijlmer naar CS.

En daar moesten we dan nog een half uur op de trein wachten. En dat duurt ook best lang.

Rob had er niet zo’n moeite mee. Een uitgelezen moment om eens even te gaan powernappen, vond ie. Geniaal. Maar dat zat er voor mij niet in helaas.

Dus wacht je de tijd maar af, en kijk je goed om je heen om nog wat schaars geklede dames te spotten. De HMH stond er immers vol mee, waardoor je naar het publiek kon kijken, en naar Underworld kon luisteren. Ideale combi.

De irritante groep uit de metro kwam langs, op het ander perron, maar zag ons gelukkig niet zitten. Dan zouden ze zeker ‘gezellig’ nog even komen babbelen, en het wachten op de trein wás al zo vermoeiend. Ze verdwenen weer in de nacht…

Uiteindelijk kwam de trein, en mochten we naar huis. Daarna nog even een after party bij Casa Case (lees: Kees), en uiteindelijk was ik om 5:00 thuis. Moe maar voldaan. En blij.

Blij dat ik de maandag vrij had genomen.

de karavaan

Vroeger had ik al regelmatig ruzie met kabel internet. Mijn internet gebruik was dermate hoog, dat we zaten te smachten op kabel internet. Het (vrij hoge) abbonement stond in schril contrast met de telefoontikken die ik er doorheen joeg. Toen we konden aanvragen hebben we dat dan ook direct gedaan, en zo waren we één van de eersten met breedband internet in de wijk.

Dat ging best goed. Totdat er veel meer mensen kwamen met breedband internet. Toen werd het een beetje druk, beetje overbelast, en moesten ze later overstappen op een nieuw systeem: docsis. Nouja, en toen begon de ellende.

Verbindingen die steeds wegvielen, en een helpdesk die zogenaamd van niets wist.

En wat bleek toen ik hier vrolijk aan mijn nieuwe baan begon? Juist: kabel internet. En wat bleek nog meer? Juist: elke maand valt hij wel een keertje uit, zo niet elke week.

Dus, zo bedachten we, we nemen er een extra lijn bij. Dat is natuurlijk wel superstoer, een bedrijf met een dubbele internet aansluiting. Dus kochten we een apparaat waar je 2 internet aansluitingen in kon prikken. Dat apparaat zou dan beide verbindingen gebruiken als ze het beide deden, en mocht er eentje uitvallen, nouja, dan pakt hij dus degene die wèl werkt. Automatisch.

Maar wat bleek, na uren puzzelen, het apparaat was stuk. Had je leuk allerlei instellingen gemaakt, vergat hij ze telkens. En da’s niet zo handig, als je die instellingen toch ècht nodig hebt.

Dus we lieten het ding terug sturen. Volgens mij heeft het ding een hele wereldreis gemaakt, want het duurde lang, langer, langst. Uiteindelijk besloot het bedrijf ons een luxe versie te geven, die een paar honderd euro duurder is.

Vonden we geen probleem. We zijn een flexibel bedrijf, wat dat betreft.

En hier ligt ie nu dus, sinds gisteren. De meneer die hem brengen kwam nam HotBrick wel erg letterlijk: het ding was loeiheet. Had de hele dag in z’n auto gelegen. Nu ben ik niet zo’n elektro expert, qua condensators, spoeltjes en weerstandjes, maar ik weet wel dat je apparatuur dat met computers te maken heeft maar beter niet al te heet kan laten worden.

Vandaag gaan we hem aanzwengelen. Sterker nog: hij is al aangezwengeld, met de ene internetlijn er alvast in. De andere heeft wat meer voeten in de aarde. Ineens doen collega’s of ze dat internet de hele dag maar nodig hebben, en of ze de hele dag lopen te mailen. Zucht. Dus we wachten even tot een goed moment (12:00, als het goed is), en dan prikken we de boel over.

Het zal mij benieuwen. Als dat werkt, hebben we gewoon load balancing met fail over draaien op een kantoor waar gemiddeld 6 man werkt.

Kijk, daar kun je mee aankomen op een verjaardag.

Zodra die bewaarplicht er komt, ga ik aan PGP beginnen. Lekker al m’n e-mailtjes coderen. Al was het maar om het principe.

Het wordt ook steeds gekker. Big brother is watching you. Alles lijkt geoorloofd tegenwoordig, iedereen is een potentiele misdadiger.

Opzich heb ik weinig te verbergen, maar ze hoeven van mij niet zo nodig te weten welke hoeveelheid alochol of andere middelen ik tot mij neem. Of als ik aan een vriend vraag of die het cdtje van Guus Meeuwis al heeft.

Wie weet waar je dan van verdacht wordt.

Versleutelen die hap, zeg ik. Laten we het ze maar eens lastig maken.

Attention to all those people from Google’s image bank: this isn’t a porno site. D’oh.

Porno

volgende festival.