Category: Weblog (Page 285 of 290)

Ik geloof dat mijn computer straks gebruikt gaat worden om te renderen, dus dan kan ik *helemaal* niets doen vandaag. Nouja, verhuizen dan. Niet echt een favoriete bezigheid :-).

Maargoed. We zien het dus wel, vandaag.

Okay dan, drie vliegtuigen die gebruikt zijn in een aanslag tegen Amerika. Lekker dan. Derde wereldoorlog?

En nog een aanslag, bij het ministerie. Belachelijk. Ben benieuwd hoe dat afloopt.

Inderdaad weer eens wat anders dan een dagboek van een herdershond… :-)

(via schouten)

Ja. Als er nog mensen zijn die mensen kennen in Aachen (Duitsland), kunnen die dan effe conact opnemen met mij? We need you! :).

Nouja, wat denk ik wel. Dat er mensen komen met bekenden uit Aachen. Haha. dream on.

Als het goed is gaan we deze week dan eindelijk verhuizen. Jasper en ik hebben net nog eens een kijkje genomen om te kijken hoe het zit met de aansluitingen.

Het blijkt dat we er niet echt wijs uit kunnen worden waar alles heen loopt. Dus er moet gewoon even iemand worden ingehuurd om kabels te trekken. Dan verzorgen wij de aansluiting (patch kast, server) enzo wel.

Maargoed, ik dus wel precies aankomend weekend op vakantie, en ik weet dus niet of we dan al gaan verhuizen en hoe. Bovendien heeft niemand hier Linux kennis, dus ik zal wel zelf mijn linux routertje moeten verhuizen, of hij is gewoon 2 weken offline. Weg weblog.

Nou zal ik waarschijnlijk in die vakantie tijd toch weinig loggen, maargoed. Slecht begin eigenlijk. Stel je voor dat ik eindelijk wat vaste bezoekers trek, dan rennen ze nu gillend weg omdat ik er niet ben, ofzo.

Ik had in ieder geval voor gesteld om de linux server voor mijn vakantie vast te verhuizen, zodat ze straks gewoon kunnen inpluggen. Dan is dat vast geregeld en kunnen ze lekker verder internetten met linux ertussen, i.p.v. w2k.

We zien het wel.

Helemaal afgetrapt waren ze. Voor het eerst in mijn leven, sinds ik zelf m’n schoenen koop althans, had ik schoenen gekocht voor onder de honderd gulden. Dat heb ik geweten ook.

Opzich zagen ze er helemaal niet beroerd uit. Niet als onder-de-honderd schoenen in ieder geval.

Maar binnen een week of drie ging er al wat kapot. Er zat bovenaan een rand, zeg maar (het waren een soort bergschoenachtige dingen, hoog model) die heel zacht is. Stond best grappig. Binnen die drie weken wist ik dus hoe ze het gemaakt hadden.

Bij de naad tussen het zachte spul, en het echte “leer” (want ik betwijfel of het leer was), begon het namelijk te scheuren. Als je je schoenen aantrekt (het woord zegt het al), TREK je aan de achterkant om de schoen in te glijden.

Daar waren deze schoenen dus niet tegen bestand. Binnenin zit een soort schuimrubberig spulletje opgevouwen, en dat kwam er na verloop van tijd uit.

Dus ik heb het gewoon maar afgeknipt, waardoor ik van achteren gewoon geen rand meer had. Gelukkig valt de broek daar over heen, dus daar zie je niks van.

Gewoon doorlopen dus, want ik ga niet nog eens schoenen kopen. Maar binnen een jaar kwam er een scheur in de zool, waardoor de zool bij mijn hiel helemaal los ging. Daar liep ik nu dus ook scheef in.

Dit heb ik een week of drie volgehouden, en toen vond ik het echt tijd voor nieuwe schoenen. Donderdag avond besloot ik nieuwe te kopen.

Was er een twee-halen-een-betalen actie. Wat een drukte! Dat had ik al gauw bekeken, en dacht “ik ga zaterdag wel”. En dat is vandaag, zaterdag.

Vandaag was het ook druk, maar iets minder druk. Dus ik had Fila’s in m’n hand waarvan ik dacht dat ze wel leuk waren, maar helemaal zeker wist ik het ook niet. Bovendien heb ik een half uur staan kijken en denken om te kijken wat ik er nou als tweede artikel bij wou. Kon ik echt niet vinden, en dus heb ik pissig die schoenen weggelegd en ben verder gaan kijken.

Toen kwam ik in een andere winkel Nike’s tegen. Geen sportschoenmodel, maar “Casual”, zoals er boven op het bord hing. Vrij snel besloot ik dat dit het maar moest worden. Als ik iets nodig heb, moet het gewoon snel gebeuren. Niet de hele middag denken en twijfelen. Als je ze eenmaal hebt, gaan ze vanzelf wennen en worden het “jouw” schoenen.

Dus ik heb nu dure Nike’s. 209 piek. Als dat niet lang mee gaat, dan weet ik het ook niet meer.

Mijn broertje gaat op verjaardag. Helemaal in Groningen. Dat is dus gewoon drie uur met de trein.

Dan moet je natuurlijk wel in stijl gaan. En dat doet hij. Ik heb een blues-brother!

Okay. Coreldraw 6. Het is een beetje oud, maar thuis werkt het prima, en ik had geen hogere versie nodig. Dus ik had die meegenomen van thuis, om het Toetertje hier effe te fixen. Crasht dat ding dus gewoon elke keer als je wilt opslaan.

Ongelovelijk. Ben je helemaal klaar.. gaat ie gewoon crashen. Gelukkig heb ik wel eerst getest of het saven nu wel wou lukken, en dat wou dus niet. Voordat ik helemaal weer opnieuw was begonnen, zeg maar. Saven kan dus gewoon niet. Ook niet Save As. Nee, gewoon niet. Heel vervelend.

Moet ik het toch thuis doen, op die trage pc. Damn.

Hopelijk stoppen ze definitief met Corel Linux.

Bedrijven zijn raar. De een wil dit, de ander wil dat. En op het moment dat ze bij elkaar komen om erover te praten, valt ineens de helft af.

Nee, niet alleen onbelangrijke dingen vallen af. Belangrijke dingen die de werksituatie behoorlijk kunnen beinvloeden worden vergeten om de vrede te bewaren. Opzich een goed uitgaanspunt, de vrede bewaren, maar wat als de deal gesloten is en je er aan vast zit?

Ik ben blij dat ik (nog?) geen leader ben en dit soort kopzorgen nog niet aan mijn hoofd heb. Misschien wordt er meer van me verwacht als stage-loper, maar ik ga niet het tegenovergestelde van mijn collega’s prediken, als ik er “net bij ben”. Ik vind dat ik geen doorslaggevende stem (mag) heb(ben).

Maar toch blijft het vreemd, en maak ik me wel een beetje zorgen over de toekomst. Ben bang dat er allerlei dingen die “dat komt wel” zijn, niet komen. En als we dan alle voor- en nadelen bij elkaar optellen, we een negatief saldo overhouden.

Leerzaam, dat wel. Ben benieuwd hoe het verder gaat, dat ook. Ik heb zin om eens flink te discusseren over hoe ik er over denk, en de anderen. Maar ik weet nu al dat dat eindigt in een minder prettige sfeer (geen ruzie hoor), en dat is het me als stage-loper niet waard. Het zou wel anders zijn als ik werknemer was denk ik.

Nouja. Het zij zo. Het komt vast wel goed :-).

Het voordeel van het reizen met de trein, is dat er altijd wel wat gebeurd. Je ziet elke keer weer andere mensen op het station, maar ook steeds weer dezelfde.

In principe zou je daar elke dag wel wat over kunnen schrijven, en misschien doe ik dat ook wel.

Soms kom je mensen tegen in de stad waarvan je dan denkt “hey, die ken ik ….. maar waarvan?”. En diegene kijkt je met een blik aan, die eigenlijk precies hetzelfde zegt. Achteraf denk je dat “het zal wel van de trein zijn”, want daar ken je meer mensen van dan je denkt.

Gisteravond zei er zelfs een knap uitziend meisje “hoi” ofzoiets tegen me, toen ik voorbij fietste (door de stad, dat mag niet!). Geen flauw idee waar ik haar van ken, hoewel haar gezicht me wel enigsinds bekend voorkwam. Ook van de trein dus, denk ik dan maar.

Het is wel makkelijk om de trein als excuus te gebruiken voor je falende geheugen. Maar echt, het is echt zo.

Vandaag kwam er een vrouw van ik denk een jaar of 35. En die had gewoon een doorkijk-blouseje aan, een zwarte, met daaronder een zwarte BH. Gadver dacht ik eerst, maar voor haar leeftijd zag ze er nog best goed uit.

Nouja, ze liep door, dus ik kon het verder niet inspecteren. Maar ik vond het wel erg verwonderlijk dat er iemand van die leeftijd, met dit weer, en in Hoorn zelfs rondloopt. Niet eens Amsterdam dus, mijn eindbestemming, nee Hoorn. Places of all places.

Zo maak je dus nog eens wat mee, met die trein. Vanavond kom ik daar keihard van terug, want dan heeft hij ongetwijfeld weer vertraging. Ik denk ook dat ik mijn vertragingen ga loggen ofzo.