Category: Weblog (Page 213 of 290)

Systeembeheerder: Waarom zit er geen ‘shut up button’ op zo’n ding?

Met de tram door Amsterdam …

Gisteren mijn fiets opgehaald bij Rinske. Mijn Amsterdam-fiets. Zodat ik voortaan geen kwartier hoefde te lopen naar het station, maar dit kon reduceren tot 5 minuten fietsen.

En een fiets in Amsterdam is altijd handig natuurlijk. Als je naar vrienden wilt ofzo, die dan ook allemaal met de fiets de stad in gaan. Dat soort dingen.

Dus ja, ik was best blij met mijn fiets. Deed het goed. Licht en alles werkte nog.

Koste me verdomme helemaal een extra kaartje om van Lelylaan naar CS te gaan. Die twee haltes kon ik wel even zwart rijden, dacht ik. Maar toen ik boven kwam was er precies één conducteur die het kaartje even wilde zien. En aangezien je op het perron al een kaartje moet hebben, stond hij best wel in zijn recht.

Dus alsnog naar beneden om kaartjes te halen.

Vanochtend ging ik het dus meemaken. Mijn eerste fietsritje door Amerdam op een eigen fiets. Heb wel eens op andermand fiets gereden, maar da’s toch anders hè. Heb je gewoon minder gevoel mee.

Dus ik loop langs de brug waar ik hem had neergezet. Ja.. hm .. had ik hem zo ver neer gezet? Nee toch?

Ach, ik zal er wel voorbij gelopen zijn. Zo goed ken ik de fiets immers nog niet. Alleen het zadel, dat was wel apart. Laat ik maar naar de zadels kijken, dan haal ik hem er zo tussenuit.

Teruglopen. Zon in de rug nu, dat kijkt een stuk lekkerder. Hm. Nu zijn we weer bijna bij het begin. Daar stond ie zeker niet.

Maar weer richting werk lopen. Voorwaarts dus. Een stuk verder nu. Zo ver kon ie echt niet staan hoor. Nou goed, nog één keertje terug dan, en dan hou ik het voor gezien.

Niks. Nada. Noppes.

Misschien dat ik er alsnog voorbij ben gelopen. En dat ik hem vanavond ineens wel zie staan, als al die andere fietsen weg zijn. Gisteravond stonden er namelijk al meer fietsen, maar vanochtend stond er ineens het drie dubbelle.

Ik hoop maar niet dat die smerige “vrienden” van de politie gewoon elke nacht de boel opschonen. Als de treinen niet meer gaan, en als de onschuldige werknemers die met de trein moeten dus allang naar huis zijn.

We zullen zien.

En dan nog even wat… dat die motoren gewoon maar 140 gaan. Op de snelweg, best rustig, dacht ik, eindelijk mijn kans. Eindelijk eens zien hoe hard die dingen gaan.

Ik reed 140, en had nog een stukkie gast over. Enthousiast draai ik hem helemaal open. En ik wacht. Kijk naar m’n meter. Wacht nog wat. Niks hoor, niks harder.

Die wind begon erger te klapperen, en de motor leek wat meer te slingeren, maar verder gebeurde er niets.

Honderdveertig maximaal dus. Hmpf.

Bij bovenstaande titel moet U even denken aan het lied van Lebbis en Jansen. Of was het alleen Jansen? Nouja, goed, whatever.

Wat blijkt nu … ik was er heilig van overtuigd, dat ik mijn praktijk examen voor mijn motor nog niet kon aanvragen omdat ik geen uittreksel van het bevolkingsregister had. Die was ik kwijt. Vlak na mijn theorie examen was ik het rotding al kwijt.

En maar geen tijd hebben om een nieuwe te halen.

Van de week eindelijk een nieuwe gehaald. Al tijden een oude foto bij mijn ID kaart gestopt, zo gek veel ben ik toch niet veranderd.

Ik naar de balie. Heb je al een formulier ingevuld? vraagt de mevrouw.. Ehh.. nee, volgens mij niet.

Je riep mijn achternaam. Die was je toch? Volgens haar had ik het dus wel ingevuld. Ze nam een kijkje in de archiefbak, en ja hoor, daar kwam ie te voorschijn. Meteen na het theorie examen al ingevuld zie je, alleen je had geen foto bij je.

Het uitreksel zat er keurig bij. Vandaar dat ik hem kwijt was.

Dan te bedenken dat ik al 2 maanden met een oude foto op zak loop. Omdat ik die nodig had voor mijn praktijk examen. Zodat, als ik eenmaal dat uittreksel had, ik zo de boel kon aanvragen.

Goed. Rolandow gaat eindelijk voor praktijk dus. Heel misschien kon het deze maand nog, en anders werd het oktober.

Kom maar op.

Het was een luxe coupé. Zo’n coupé dat je denkt dat je eerste klas zit, maar het is toch stiekem tweede klas. Rode bekleding.

Ik ging in het hoekje bij het raam zitten. Daarmee was de vierzits gevuld. Tegenover me zaten twee meiden van -ik denk- een jaar of 21.

Hey, wat is dat nou? Het meisje recht tegenover me, legt haar hand bij het meisje naast haar op haar been. Ik had al door dat het vriendinnen waren, maar je hand daar neer leggen. Gaat dat niet wat ver?

Verbaasd over mijn eigen bekrompenheid bleef ik zo onopvallend mogelijk het tafereel volgen. Ze hadden het over school, geloof ik. En ik had de één horen zeggen dan sta ik wel gelijk op met jou.

Ik deed mijn discman, tegen mijn zin in, aan, en sloot als gewoonlijk mijn ogen. Om aan te geven dat ik het allemaal echt niet vreemd vond en het me niet boeide.

Maar het boeide wel. Telkens gingen mijn ogen weer open om even te kijken hoe het er nu voor stond.

Zodoende heb ik ze een stuk of drie keer zien zoenen.

Gut oh gut, wat speciaal zeg, dacht ik bij mezelf. Als er een jongen en meisje zat vond je het maar vervelend. En nu is het ineens bijzonder boeiend. Is het dan zo erg met je?

Nouja. Ik vond het wel apart ja. Ik bedoel, ik vind het sowieso best knap als je op die leeftijd er gewoon voor uit kunt komen dat je lesbisch bent. Lijkt me niet de ideale periode, op school enzo.

Als je dan ook nog eens een vriendin van jouw leeftijd vindt, dan ben je toch een happy lesbo? Lijkt me wel. Dus ik vond het mooi en leuk om te zien hoe twee happy lesbo’s een beetje zaten te kleffen tegenover mij.

Het ene meisje ging er bij Sloterdijk uit. Kus! hoorde of zag ik de 1 zeggen. En ze kreeg haar kus.

Veel geluk samen…

… zong de Dijk ooit in een nummer.

Het bier was er wel. Dat was het goede nieuws. Maar het was niet koud gezet, het slechte nieuws.

Cognacje dan maar?

Ja dan neem ik er ook wel een. Het is namelijk helemaal niet goed om alleen te drinken.

Nee hoor Robert, ik drink wel even met je mee. Vriendendienst, zeg maar.

Nou, ik heb hem nu ook gezien hoor. Eerste half uur gemist welliswaar, maar dat is niet zo’n ramp geloof ik.

Vond het stuk waarbij de taxi in de bek kwam nogal nep. Nouja, hoe ze daaruit ontsnapte dan. Met een hogespanningskabel een beetje dat beest pijnigen, en dan zo die bek weer uitrijden.

Voor in hoeverre het nog niet geloofwaardig was, werd het dat hier wel.

Wel mooie special effects. Dus dat maakt wel weer een hoop goed.

Zo. Ben ik voorlopig ook weer bij wat films betreft.

Toch?

Okay, ik wil dus visitekaartjes. Gewoon voor de fun. En om weg te kunnen geven als ik iemand op de foto heb genomen, en diegene de foto graag terug wil zien.

Rolandow is lastig te onthouden. Zeker als je het nooit geschreven hebt, dan wordt het al gauw rolando.

Dus ik heb zelf even in fireworks lopen pielen. Ik wil hem eigenlijk heel basic denk ik. Maar nu moet er dus even gestemd worden. Welk kaartje vind JIJ het mooist?

Een mooier kaartje inzenden mag natuurlijk ook.

Ohjah, dat kleine gepriegel onderaan moet voorstellen:

I: www.rolandow.com – E: weblog@rolandow.nl – T: 06-205 xx xxx

– kaartje 1 –

– kaartje 2 –

– kaartje 3 –

– kaartje 4 –