Dubbele gevoelens zijn ook dubbel zo klote.
Category: Weblog (Page 212 of 290)
Hier begon het allemaal mee: gewoon de weblogjes.
Rolandow.com says:
je bent toch niet nog steeds met die stofzuiger bezig huh?
gaarne says:
ja natuurlijk
Rolandow.com says:
sjongejonge
Rolandow.com says:
ga toch eens aan het werk man
gaarne says:
je bent toch niet steeds met gays bezig???
Rolandow.com says:
ja natuurlijk
gaarne says:
sjongejonge
gaarne says:
sjongejonge
gaarne says:
ga toch eens aan het werk man
Goed idee van Merel.
Toevallig was ik op dat moment even op IRC. In mijn herrinering was het warm, en blijkbaar was het even een moment dat er weinig te doen was.
Er riep iemand dat er een vliegtuig gecrashed was in het WTC. Ik ging er meteen vanuit dat het een ongeluk was. Volgde het gesprek verder niet erg, en klikte op een ander programma waardoor het gesprek naar de achtergrond verdween.
Toen kwam er iemand boven, volgens mij Benno, de directeur van het bedrijf waar wij boven zaten destijds. Dat er een vliegtuis was gecrashed. Dat wist ik al, so? Ongelukken gebeuren.
Wij waren de enige met een TV. TV aan. We zagen beelden van het eerste vliegtuig dat erin ging. Kort daarna volgde het tweede vliegtuig en viel ineens bij iedereen het kwartje. Dit was helemaal geen ongeluk.
Ongeloof. Verbijstering. Alles lag stil, iedereen was druk. Opgelaten op de één of andere gekke manier. Dit kon toch niet? Wie doet nou zoiets?
De rest van de dag heeft de TV aangestaan. En weer een crash. Het Pentagon. Ik dacht dat Amerika totaal vernietigd zou worden. Ze vallen aan op het moment dat niemand het verwacht, en zullen doorgaan tot er niets meer over is om aan te vallen.
Het nieuws vertelde ik door op IRC. Niemand las elkaar echt, iedereen was alleen maar emoties aan het spuien en nieuws zo gauw mogelijk aan het neerzetten.
Van werken kwam nog weinig terecht. Het was druk bij ons, iedereen zat om de TV.
Aan het eind van de dag, nog steeds vol ongeloof, terug naar huis. Iedereen had het erover. Iedereen wist er van.
Ik was gewoon op mijn werk, en zat er bovenop.
Waar was u op 911?
Had er helemaal zin in. Gisteren al, en vanochtend ook. Dus klom ik met iets minder moeite mijn bed uit.
En niet na 2 keer snooze, nee, na 1 keer al. Zodat ik niet zou hoeven haasten aan het eind, en misschien nog een ontbijtje zou kunnen fixen. Want op de motor moet je niet met lege maag gaan zitten natuurlijk.
Fijn douchen enzo .. zee-en van tijd.
Telefoontje aan … begint vrijwel direct te bellen naar me. Hm .. voicemail. Met Alfred, we wachten op je.
Ai. Ineens drong het tot me door dat dit hele tafereel zich precies 1 uur eerder had moeten afspelen. Had allemaal gekund, als ik mijn wekker dus ook maar even 1 uur terug had gezet.
Duur grapje, dit “verslapen”.
Bij mijn broodje filet american, hoorde een Red Bull vond ik. Het is toch zeker wel een week geleden dat ik mijn laatste RB heb gehad, dus sja, dan moet het maar weer eens.
Verevelende is dat ze veel te duur zijn bij de kiosk. Twee vijftig. Maargoed, je moet er iets voor over hebben.
Eén Red Bull zeg ik dus enthousast tegen de dame achter de toonbank, terwijl ik mijn vijf euro neerleg. Ze neemt het briefgeld aan, rommelt wat in haar centenbak, en legt vervolgens de 5 euro weer terug op de toonbank.
Hier klopt iets niet, dacht ik.
Net toen ik dacht te gaan zeggen dat er iets niet klopte, bedacht ik me dat dit gratis Red Bull zou betekenen. En ik heb er al zo veel gekocht, dat ik er nu wel eens eentje gratis verdien, vind ik.
Dus ik nam het briefje terug, en stopte in mijn portomonaie, wat veel langer leek te duren dan normaal. Zonder wat te zeggen liep ik, mijn Red Bull grijpend, weg.
Goed begin van de dag.
XiphiaS is uit logeren. Maar er wordt goed voor gezorgd.
*snif*
Hey Rianne! dacht het wakkere deel van mijn hoofd. De rest van mijn hoofd bleef gewoon naar de muziek luisteren.
Maar Rianne was daar helemaal niet. Ik was op weg naar mijn werk, en sja, daar kan ze gewoon niet zijn zeg maar.
Bleek dat er een vrouwtje voor me liep met dezelfde parfum op.
Dus, kunnen we bij deze effe afspreken dat we allemaal een andere parfum nemen voortaan? Want zo krijgen we mis verstanden natuurlijk. Voor hetzelfde geld was ik in al mijn enthousiasme op haar rug gesprongen om haar eens blij te vermelden dat het een goede morgen was.
Levensgevaarlijk.
Geef mi effe je sleutels van je brommer,,,
Echt niet. Ze waren al bezig met hoe ze naar huis kwaen. En dat mag best op mijn brommer, maar hoe kom ik zelf dan thuis?
Dus nee blief ik volhouden.
Bleek achteraf dat ze mijn brommer wilde hebben zodat ik er niet meer mee naar huis zou rijden. Hoorde ik later.
Vrijwel direct vond ik haasr de liefste, en voelde ik mezelf de stomste. Rustig naar huis, had ik haar en anderen beloofd. En voortaan ga ik meer mijn best doen om op de fiets te gaan.
Wendy, je was geweldig. Wendy, bedankt.
Echt.
Dat je ineens allemaal water op je toetsenbord vindt. Heel gek. Ik heb het daar echt niet neer gegooid.
Als dat maar goed gaat …
Als een kind zo blij dat een P100 weer werkt. Maar wel met cd-brander. Als die werkt trouwens. Onder Windows 2000 was ie niet aan de praat te krijgen (in een andere computer hoor). Alleen drivers voor 98 kunnen vinden.
Dus misschien hebben we nu meer geluk.
Het staat wel interessant in ieder geval, zo’n derde monitor op m’n buro.