Category: Weblog (Page 208 of 290)

Handig om je kroeg zo te noemen. Anywayz, daar zijn De Vrienden. Enzo.

En dan word je gebeld. Of je ook nog effe een biertje komt doen. Mwhoah.. kijk .. opzich een slecht idee. Maar nu ik zo lang geslapen heb, kan ik beter effe wat slaap sparen, en dus nog heel even gaan.

Ga ik gewoon op tijd naar huis. Komt wel goed denk ik zo.

Zo.. dat was weer een zwaar weekend. Tijd geleden dat mijn ontbijt eigenlijk het diner was. Tot 17:30 onder de dekens, zeg maar.

Nu eigenlijk nog steeds moe, duf als een konijn. Maarja, even wat slaap opsparen voor straks. Anders lig ik de hele nacht weer wakker (ik betwijfel het, maargoed). En dan morgen vroeg en fris weer op voor alweer een motorles!

Niet aanstaande woensdag, maar de woensdag erop is het zover. Dan gaan we het proberen. Hopen op droog weer.

Gister een serieus gesprek gehad met Kees. Hij vond dat ik de Koran een keer gelezen moest hebben. En de bijbel trouwens ook.

Daar kan ik inkomen, geef ik hem gelijk in. Maar die dingen zijn niet echt dun, en bovendien lees ik over het algemeen gewoon weinig. Ik heb dus al helemaal geen tijd om de koran te lezen.

Bovendien interesseert het me niet zo. Prima dat andere mensen het geloven. Maar ik geloof dat als je elkaar in z’n waarde laat, het allemaal wel goed komt. Dan hoef ik ook niet te weten wat ze precies geloven. Als ieder geloof elkaar in z’n waarde laat, komt het allemaal wel goed en kunnen we prima naast elkaar leven.

Ik heb een keer opgevangen dat er in de Koran staat dat de moslims mogen doden in naam van Allah. En dat het de bedoeling is dat de hele wereld een soort islamitische staat wordt.

Ja, maar dat staat er niet, dat is hoe de mensen het interpeteren, zei Kees. Inderdaad, zo denk ik er ook over. Waarschijnlijk (hopelijk) staat het er niet zo letterlijk. Maar dat een boek op zoveel verschillende manieren kan worden uitgelegd vind ik toch een beetje jammer.

Toen ik vandaag naar Kopspijkers zat te kijken viel m’n mond open van verbazing. Er werd commentaar gegeven op mensen zoals ik, die wel dingen opvangen, maar niet precies weten waar ze het over hebben. En dat terwijl we het zelf, hier in Nederland ook doen. Hier in Nederland lijkt het erop dat er ook een groepering is die vinden dat we allemaal Christenen moeten worden.

Ik zag een fragment van een groep kinderen die met speelgoedzwaarden naar voren gericht stonden te zingen. Dit werd op de EO uitgezonden. Ze zongen een lied waarvan ik de precieze tekst vergeten ben, maar het kwam er op neer dat ze streden in Zijn naam. En dat het dan allemaal wel goed zat. Het mocht van Hem.

Kom op zeg. Kinderen van een jaar of tien, twaalf. Die horen toch niet te strijden? En die horen dit soort dingen ook niet in groepsverband te zingen. Dan krijg ik al gauw het idee dat het een soort militaire training is.

Op zo’n moment denk ik: rot op met je geloof. Prima dat je het niet met me eens bent, maar hou nou eens op om mensen van het andere geloof meteen uit te gaan lopen roeien. Het is nu 2002, laten we eens van die gedachte afstappen en elkaar lekker met rust laten.

Dat is mijn geloof.

Géén geloof.

Dat ‘oh, wat heb je een mooie site, zelf gemaakt?’ gaat ook vervelen hoor.

Eh, okay.

Wat een vreselijk arrogante kutwebsite zeg. Alles ik, ik, ik, alsof je cleopatra herself bent! En nee, ik koop geen playboy. Sodemieter opzeg. Verwaand wicht!

Zo beter?

(link)

Vroeger, toen je vader nog jong was en Lianan Shee nog niet zo beroemd was, maakten ze zelf nog hun demo-cd’s. Zelf gebrand, met een sticker erop. Ik zie het me al vertellen aan mijn zoontje of dochter. Over een jaartje of 10, 15.

De demo is binnen. Dat bedoel ik eigenlijk.

Ha, met Roland, ben je thuis?

– Ja, hoezo?

Doe maar even open dan, ik sta voor de deur. Kon de bel niet vinden.

– Nee, die heb ik ook niet.

Aha, vandaar. Nouja, daarom, ik dacht, dan bel ik maar even.

Ik wil deez…

Maarja, het geld is momenteel even minder voorradig. Zal wel komen door rijlessen ofzoiets. Tikt toch wel lekker aan moet ik zeggen. En we moeten nog zo lang :-).

Het lijkt me wel handig. Zo’n klein cameraatje, die ik dan gewoon in mijn binnenzak stop, en altijd kan gebruiken onderweg. Okay, de kwaliteit zal niet geweldig zijn, maar je kunt tenminste zien waar het om gaat nietwaar?

Leuk voor actie foto’s. Van die dingen die gebeuren, altijd als je de camera niet mee hebt. Dat is dan gelijk over. Dan heb ik altijd een camera mee.

Vandaag was de lange-motor-rijles dag. Die om 14:30 zou beginnen, volgens mijn administratie.

Als je om 13:30 “Alfred Vugt+” in je schermpje ziet staan, begin je toch te twijfelen aan je eigen administratie. En ja hoor, ik had er om 13:30 moeten zijn.

Nou goed. Als ik er dan om 14:00 was, dan gingen ze nu effe een rondje rijden, en kwamen ze me alsnog ophalen bij de rijschool. Gauw naar Wognum scheuren dus.

Precies om 14:00 was ik er. Gauw zelf m’n motor aanzetten om hem vast warm te laten draaien, en de spullen bij elkaar zoeken. En net toen ik klaar was met de boel aan te trekken, hoorde ik Alfred al in mijn oortje. Perfecte timing, ze konden zo weer door rijden.

Door dit soort dingen zit ik altijd iets minder relaxt op de motor. En dat is dan ook wel te merken. Sneller wegrijden, en minder de tijd nemen om op te letten. Nouja, gelukkig zakte dat later alweer wat.

Bovendien gingen we een lang stuk over de dijk. Heerlijk. Lekker bochtjes, lekker overzichtelijk, valt verder weinig fout aan te doen dacht ik zo.

Was alleen jammer dat mijn collega niet zo blij met die bochtjes was. Of, beter gezegd, ze rijdt gewoon niet door. Helemaal niet. Bij dit soort dingen mag je harder rijden (heeft Alfred zelf gezegd), maar ze doet het niet. En dan ook nog eens niet vlot door de bochtjes.

Dus ik heb een stuk of 5, 6 keer heel langzaam moeten rijden omdat ik ze niet meer kon zien in mijn spiegels. Jammer, want juist hier is het heerlijk om door die bochtjes te gassen… whiii.

Nu richting snelweg. Voor we de snelweg opreden meldde Alfred nog even dat we “richting rijschool” gingen. Ja, lekker dan. Richting rijschool, is dat anders dan *naar* de rijschool? En welke afslag moet ik er dan af? Dat weet ik toch allemaal niet?

De eerste afslag was Hoorn-Noord. Nouja, laten we die maar niet doen, dat was anders wel een erg kort stukje. Op het moment dat ik er voorbij reed kreeg ik sterk het vermoeden dat dit wel de juiste afslag was.

Collega leerling en instructeur was ik allang kwijt. Ik reed voor, dat wist ik zeker, maar kon ze ook niet zien afslaan, die bewuste afslag op. Nouja, anders zou Alfred toch wel ingrijpen??

Dus door kachelen maar. Weer effe naar de 120, want zo hoort dat schijnt het. Niet dat het comfortabel is, maarja. Ah, Wognum op de borden, zie je wel, da’s goed. In wognum zit de school.

Goed. Deze afslag dus. Dan zullen ze nu wel ongeveer achter me komen rijden toch? Dus dat ik eenmaal was afgeslagen, nog even een stukje extra rustig gedaan en in mijn spiegels gekeken. Toen ik over de weg reed waar ik net vanaf kwam, nog even gekeken of ze kwamen. Maar niks hoor.

Proffesionele afschudmethode, al zeg ik het zelf. 007 is er niks bij. Ik heb geen afstandsbedieninkjes op mijn motor namelijk. Pha!

Maargoed. Dan nu. Hoe kom ik bij die verdomde rijschool? Volledig gedesorienteerd reed ik maar een beetje richting Wognum op de gok. Gewoon borden volgen, ze staan er niet voor niets toch?

Op een bepaald punt sloeg de herkenning toe. Heeee, hier ben ik eerder geweest. Ja, leuk, dat je dat herkent Roland, maar hoe nu verder?

Ja. Eh… da’s weer wat anders.

Uiteindelijk gelukkig toch de rijschool weer terug gevonden, waar de instructeur met een glimlach stond te wachten. Had eerder verwacht dat hij boos zou zijn. Maar gelukkig kon hij er wel om lachen.

Kopje koffie en verder maar weer. Nu kwam mijn specialiteit (*kuch* *kuch*): de stad. En dan komt het ineens aan op verkeersregels en inzicht. Twee punten die niet bepaald mijn sterkste zijn.

Dat inzicht valt simpel te verklaren: ik heb geen rijbewijs. Ja, een bromfietscertificaat, maar die kon ik zo ophalen, vanwege mijn toch al hoge leeftijd. Dus eigenlijk heb ik nooit echt serieus deel genomen aan het verkeer. Ik denk niet dat ik hoef uit te leggen dat je op je fiets nogal wat regels aan je laars lapt hier en daar. En dat geldt voor een brommer net zo.

Door de stad dus. Een stuk of wat voetgangers geen voorrang gegeven. Sja, dat doe ik dus op de fiets ook niet. Als ze beginnen aan dat zebrapad, zijn ze nog lang niet onder mijn wiel hoor. Kan er makkelijk even tussendoor. Op de motor gaat dat nog veel beter, want die is sneller.

Mag niet.

En meer van die flauwkul. Het komt er gewoon op neer dat ik wat meer vooruit moet denken. Situatie’s beter moet inschatten. En sja, dat is gewoon een kwestie van vaak doen.

Dus er staan nog een boel lessen geplanned. En met mijn oneindig enthousiaste en positief gedoe, denk ik gewoon nog steeds dat ik het wel ga halen. Wel de juiste instelling, dacht ik zo :-)

Maandag de volgende! Oef… lekker vroeg.