Category: Weblog (Page 209 of 290)

Waarom is het toch zo FUCKING moeilijk om dingen los te laten. Zelfs als je er helemaal klaar mee bent, het graag wilt. Verdomme, luister naar mij stom lichaam! IK ben hier de baas.

Het feit dat ik nu weet waardoor het komt, wil blijkbaar niet zeggen dat het ook niet meer voorkomt.

Dus ik was wat verlaat deze ochtend.

are hard to understand,
but even harder to explain
…

Pardon, parlez-vous Francais?

Non, je ne parle pas Francais. Et je veux pas parler Francais aussie. Au revoir.

De balluh, massol, doei, lator.

Het leuke van een wat minder grote stad, is dat je er nog een hoop mensen kent. En niet alleen als je in de stad bent, want die mensen gaan ook gewoon naar hun werk of naar school.

Dus kom je wel eens bekenden tegen in de trein. Soms wat bekender dan een ander. De één ken je slechts van gezicht, de anders van naam, gezicht en herkomst (waarvan ken ik die ookalweer?), en weer een ander dusdanig goed dat je de hele treinreis gezellig zit te kletsen.

Vandaag iemand van de middelste categorie. Herkomst: Showband. Ja mensen, ik heb per ongeluk een aantal jaren bij een showband gezeten. Nu kun je veel denken en zeggen van een showband, maar wat als een paal boven water staat is dat het erg goed voor je sociale contacten is.

Goed. Nu zat er bij de Showband iemand bij mij in de slagwerk sectie. Wel meerderen trouwens, maar die doen nu even niet terzake. Mike, hebben we het hier over.

Mike is van het type super-enthousiast. Altijd op tijd aanwezig, altijd zijn spulletjes in orde, en altijd fanatiek meerammen. Overigens precies hetgeen mij irriteerde, want dat meerammen betekende nog niet dat hij het ook goed deed. Het kwam vaak niet overeen met hetgeen wat op muziek stond, en sja, als dat een paar keer gemeld wordt mag daar wel eens verbetering in komen.

Hij was wel altijd luid te horen. En bij een optreden op straat is dat toch ook wel weer prettig. Maar verder kwamen we kwalitatief nooit echt verder. Een goede reden om er na verloop van tijd mee te stoppen.

De showband pruttelt lekker verder. Om de showband heen had je de Erika Kapel en de Nachthoorns. Simpelweg omdat er een hoop leden van de Erika Kapel ook bij de Showband zaten, en zo gold dat ook voor de Nachthoorns.

Kirsty zat bij de Showband en de Erika Kapel. Of zit, weet ik ‘t ook. Hoe dan ook, die zat schuin tegenover me in de trein.

En da’s grappig. Want Kirsty en Mike zijn vriend en vriendin geworden in de loop der tijd. Dus nu vertelt ze in de trein wat ze Mike voor haar verjaardag gegeven hebt heeft. En dat is dan een bekende voor mij, zeg maar, die Mike.

Vriend Henco zat zelfs, in enthousiaste dagen, bij de Showband, Erika Kapel èn de Nachthoorns. Nu nog alleen de laatste. Echter, de vader van Kirsty, werkt bij hetzelfde bedrijf, op dezelfde afdeling als Henco. Dus daar heeft Henco nog wel eens contact mee.

Ving ik toevallig op dat die vader een thuisbioscoop had gekocht. Haha, leuk, eens gauw naar Henco sms-en dat hij maar eens moest informeren naar de thuisbioscoop.

Ben ontzettend benieuwd hoe de vader van Kirsty daarop reageert. Big Brother is watching you … and … it’s a small world after all. (Overigens ook gespeeld door diezelfde Showband, met show die ik nooit kon onthouden).

Demootje besteld bij Lianan Shee. Die gaan vast wel doorbreken namelijk. En ach, dan wil ik wel voorloper zijn voor 5 euro en een heuse demo krijgen.

Dat ik later tegen mijn kleinkinderen kan zeggen, ik had al een demo van ze voordat ze bekend waren. Ofzoiets.

Dat motor rijden begint nu al nadelige gevolgen voor me te hebben. En dat terwijl ik nog niet ben afgerijden, laat staan dat ik een motor heb.

Maar de motorrij technieken pas ik nu ook toe op mijn brommer. Lekker hangen in de bocht, en lekker doorkijken door de bocht. Rijd zeer prettig, moet ik zeggen, en een stuk sneller.

Totdat je even 1 biertje gaat drinken in de kroeg. Wat er dan uiteindelijk een stuk of drie worden.

Extra enthousiast natuurlijk, dus vol gas door de bocht.

Op het moment dat ik dacht dit gaat wel erg hard remde ik nog gauw even af. Met als gevolg dat ik ineens stil kwam te liggen. Op de grond. Brommer naast me, blijkbaar een kwartslag gedraaid.

Het duurde even voor ik het me besefte. Wow, wat ging dat snel. Groot geluk, want ik had helemaal geen schade. Zelfs de broek was nog heel.

Wel pijn in m’n reet. Het hele rechterbeen eigenlijk. Het gaan zitten en het weer opstaan gaat beduidend moeizamer dan gewoonlijk. Da’s dan een beetje vervelend.

Maar verder niets. Een geluk bij een ongeluk.

Met 40 door de bocht is dus niet aan te raden op de brommer. Voorlopig blijft de brommer maar weer even thuis, voor straf.

Hoewel ik eigenlijk thuis zou moeten blijven, voor straf.

Debitel werd me te duur. Veel te duur. 194 eurie’s vind ik gewoon te duur. Voor dat geld kan ik een nieuw abbonement aanschaffen, het oude abbonement (zonder gesprekskosten voortaan) door laten lopen, en dan nog zo’n 100 euro per maand besparen.

Dus een nieuw abbonement was de conclusie. Met de felbegeerde kleine Nokia erbij.

Inmiddels heb ik dat dus. 360 belminuten, 120 smsjes, verzekering, en dat alles voor het luttele bedrag van 58 eurie’s per maand. Wereld van verschil toch? Haha.

Nouja. Mochten er mensen zijn die geen mailtje van mij hebben ontvangen met het nieuwe nummer erin, maar dit nummer wel graag willen ontvangen van me, stuur dan even een mailtje. Overigens heb ik het nieuwe nummer ook ingesproken op de voicemail van mijn oude nummer. Dus dat is ook een manier.

We bellen!

Ik weet nog als de dag van gisteren dat ik een keer tegen mijn oma vertelde, dat het me vreselijk leek om blind te zijn. Hoe moet je dan in godsnaam ergens naartoe? Of TV kijken?

En doof zijn, leek me ook vreselijk. Of, allebei!

Ik zei tegen oma dat ik waarschijnlijk niet zo graag verder hoefde te leven dan. Volgens mij legde oma uit dat er andere dingen juist heel mooi worden. Als je doof bent, zul je meer met kijken doen. Als je blind bent, meer met muziek.

Iedere keer als ik aan blindheid of doofheid denk, zit dit in mijn achterhoofd.

Pieter vertelt erover op zijn eigen website. Hulde aan Pieter. Eindelijk iets meer duidelijkheid.

(via)