Category: Weblog (Page 187 of 290)

Toen we Israel voor het eerst Spaans hoorde brabbellen, was hij met een vriend aan de telefoon. Met een typisch Spaanse naam: Carlos.

Nu we dat eenmaal weten, beginnen Jasper en ik altijd CARLOSSS!! te brullen als Israel weer aan de telefoon is en Spaans begint te kletsen.

Er bellen alleen maar Carlossen naar Woedend!, vinden we.

Jaja, onze voorbereidingen zijn al in volle gang hoor.

Zo zijn we bezig om over te stappen op ADSL. Zo’n leuke 8 mbit verbinding. Jaja, het is wat techtalk, maargoed, het komt er op neer dat we mega snel gaan internetten.

En kijk, dat zijn toch belangrijke dingen hè?

Ongeveer twee weken geleden had ik het er met Ron over dat ik anders wel boven Swaf wilde wonen, als zijn huidige huisgenoot eruit ging.

Hoor ik net van hem dat ik er per 1 april in kan. Juist. Dat is wel èrg snel.

Maar waarschijnlijk maar goed ook. Er is no way dat ik me hierop goed kan voorbereiden. Gewoon doen, en dan komt het vanzelf wel goed. Je loopt altijd tegen dingen aan die je niet verwacht, als je het nog nooit gedaan hebt.

Dus dat wordt spannend. Nog even een dag of twee aclimatiseren (ofzo?) hoor. En dan maar eens langzaam gaan kijken wat er gedaan moet worden en of ik al iets kan gaan doen. Om de overgang wat eenvoudiger te maken.

In ieder geval zal mijn oude kamer netter worden dan ooit.

Dolgelukkig. Hij is weer heel! Het arme kapje dat een centimeter verschoven was zit weer op zijn plaats. Die paar krasjes, ach, die zie ik niet eens meer.

Hij trilt wel wat meer onder het rijden. Maar dat zeg ik dan wel tijdens de kleine beurt, over 3000 kilometer (zo’n 5 á 6 weekjes).

De voorste schijfrem is ook vervangen. Viel binnen de garantie. En mijn automatisch-ketting-druppelaartje zit ook weer op z’n plaats. Een last minder, zullen we maar zeggen.

De beugeltjes zijn weer bijgebogen. Inclusief mijn schakel pedaal, die eigenlijk net lekker zat nu. Zal toch eens moeten bekijken hoe ik dat ding bijgesteld krijg, maar anders doe ik dat morgen gewoon even met collega jasper. Die heeft er vestand van.

Verder ben ik uitermate tevreden. En in plaats van de honderden euro’s waar ik eerst bang voor was: 110 eurootjes. Hatsee. Daar durf ik nog wel een keer voor onderuit te gaan.

Doet het niet, hoor.

Ik ben weer dolgelukkig! :-)

Krijg net een telefoontje, dat mijn motor opgehaald kan worden. Wauw. Ongelofelijk. Ik had hem vanochtend pas weggebracht!

Mankementen:

– Schade aan de kap
– Voorste schijfrem niet goed
– Schade aan beschermbeugel
– Schade aan schakelpedaal
– Oliedruppelaarding moest terug gemonteerd

Ik vind het nogal wat, zo snel. Ben errrrg benieuwd hoe ze de kap hebben kunnen herstellen. Misschien hebben ze dat laten zitten, want ik liet weten dat ik het opzich niet zo heel belangrijk vond. Anders kan het toch haast niet zo snel?

Maarja, dan haal ik hem straks maar weer op.

Vervelend zeg.

*NOT*

Borden van 70 beginnen te knipperen. En zelfs al rij je op dat moment 120 en kun je je niet voorstellen dat er ineens een opstopping is, je bent alert. Want op de één of andere manier gebeurt het toch altijd.

En daarna wordt het 50.

Maar de auto’s kunnen geen 50, want die staan in mum van tijd gewoon stil. Op elkaar aan het wachten.

Voordeel voor de motor! Met gepaste snelheid kun je er gewoon tussendoor. Alleen, het blijft dus opletten voor mensen die van baan gaan wissellen. Vaak knipperen ze, vaak ook niet.

En zo zag ik vanochtend ineens een zilvere neus op me afkomen. Een zwaai naar links, en ik kon hem gelukkig ontwijken. Ik vraag me af wat er gebeurd was als ik langzamer had gereden. Dan was ik er minder snel voorbij, en had die auto me gezien op het moment dat ik uitweek?

Geconcentreerd reed ik verder tussen de auto’s door. Continu de afweging makend of de auto je gezien heeft, of hij misschien van baan wisselt, en of je al terug in de rij zal gaan.

En onderweg bedacht ik het me ineen. Filenieuws! Als ze nou, bij elke keer dat ze de files oplezen, eventjes vermelden dat er motoren tussen de auto’s door kunnen rijden. Zou dan elke automobilist niet een stuk allerter zijn?

Volgens mij vergeten ze namelijk gewoon dat motoren er tussen door kunnen, willen en gaan. Even een kleine refreshment en ze weten het weer.

Dus ik heb een mailtje gestuurd naar Radio 538, Yorin FM en Radio 3. Van 538 kreeg ik snel antwoord, dat hij het zou overleggen met van Inkel. Ben benieuwd.

Hopelijk gaat iedereen het gewoon even melden. Minstens 1 keer per dag. Peper het maar in. Tot ze er ziek van worden.

Want het is gewoon levensgevaarlijk hoe sommige automobilisten rijden.

Voorwaarde dat we een verjaardagsfeestje mogen geven, is standaard elk jaar dat we de volgende dag de vloer moeten impregneren. Ofzoiets.

Alleen, vandaag is de amoniak op. Dus kunnen we de vloer niet eerst afnemen. Heul jammer. Zijn we ongeveer nu al klaar met opruimen en schoonmaken.

Dus zijn de foto’s ook weer wat eerder online. Misschien later nog meer verhaal, als ik m’n hoofd wat helderder is.

Ja, we staan nu voor de Ajax fanclub store. Onder de fly-over zeg maar.
– Oh, dan is het het snelst om even over het fietspad te gaan, die gaat naar de fly-over. Maar de boete is voor jezelf hoor!

Bart en Roland op weg naar de ArenA voor een bespreking. Beide doorgewinterde motorrijders, dus zeker met dit geweldige weertje hield niets ons tegen om met de motor te gaan. Behalve die verkeerd genomen afslag dan.

Bij het fietsenstoplicht viel Bart haast om van het lachen. Letterlijk. Even draaien en voor wat auto’s langsschieten, en even later stonden we bovenop de fly-over. Bij het hokje waar we ons moesten melden. Waar niemand in zat.

Ja, hm, en nu. Oh, kijk, zo kunnen we naar de andere fly over. Ah. De pijlen staan verkeerd om, dus dat wordt ook niks.

Misschien zit er een mevrouw in die paal! opperde ik. En inderdaad, je kon er op een knopje drukken en dan begon ze te spreken. Ik meldde met wie ik een afspraak had en we waren de grootste vriendjes. De slagboom ging open.

Met grote soeplesse zwaaide we onze motoren richting parkeerdplaats en begonnen de boel op slot te zetten. Daar kwam onze customer al aanlopen, een aller vriendelijkste man die ons had uitgenodigd voor een bezoekje in de skybox. Of we dat niet leuk vonden.

Natuurlijk! Doen we! Da’s weer eens wat anders dan aan de lunch tafel hier beneden.

Aldaar hadden we uitzicht over -inmiddels- één van de beste grasmatten van Nederland. Bleek dat gras niet groeit zonder wind. Dus ze hebben een paar windturbines neergezet, en nu groeit het als kool. Sja, dat moet je ook maar nèt weten natuurlijk.

Twee uur later waren we een stuk wijzer geworden. Goed gesprek gehad, en de zon scheen nog steeds. Terug door de binnenstad, over de Wibaustraat. Enzo.

Het was hier en daar even manouvreren. Mensen houden er niet altijd rekening mee dat je er als motor gewoon tussendoor wilt. En niet alle rotonden zijn even overzichtelijk in deze drukke stad.

Nouja, liep allemaal prima af hoor. Beetje gas open en je zit zo weer op de achterkant van een andere automobilist. Zie dat maar eens bij te houden, haha.

Veel te vroeg waren we weer terug bij Woedend! Maarja, daar zullen we de komende maanden wel meer last van hebben.

Veel te mooi weer om binnen te zitten, enzo.

Misschien iets voor mij?