Category: Weblog (Page 180 of 290)

Da’s toch wel een voordeel. Je pakt gewoon de motor, en drie kwartier later ben je bij het strand. Heerlijk. Wat een vrijheid.

(foto’s)

Paviljoens die geen red bull verkopen. Ongelovelijk. Appelsap zuigt.

Bij gebrek aan leuke stukjes, ga ik me net als Walter ook maar eens in het werkverleden storten. Er zaten best leuke dingen tussen namelijk.

Mijn eerste serieuze weekendbaan was denk ik bij de Hoofdtoren. Een restaurant in de haven, tegenover de welbekende Volendammer.

Vriend en collega-in-de-muziek Bas werkte hier als kok. En via hem kwam in aan m’n baandje. Ik zou er leeftijd-10 verdienen. Dus volgens mij begon ik met 7 gulden per uur ofzoiets. Dat was overigens wel in de pocket, en daar bovenop kwam nog fooi die werd gedeeld met alle medewerkers.

Het werk was, vooral in het begin, erg zwaar. De hele avond op je benen staan, dat was ik niet erg gewend. En die onpraktische begintijd: 18:00. Precies wanneer wij gingen eten.

In de zomer was het erg druk. Ik begon in de zomer, geloof ik. Meestal was ik pas om een uur of twaalf klaar. Zes uur gestaan, 42 gulden mee in de pocket.

Er waren tijden dat ik er 3 dagen per week werkte. Rijk, werd ik er van. Heb altijd al een beetje een rijk-reken-syndroom gehad. Als ik nou zus en zo lang, en dat verdien, dan krijg ik dus dat en dat .. wow, dan kan ik dat allemaal kopen!

En dat deed ik ook. Op de één of andere manier wilde ik cd’s. Voordat ik begon, baalde ik ervan dat ik maar een paar leuke cd’s had. En dat ze zo duur waren, zo duur, dat ik ze nooit kon kopen.

Dat zou nu veranderen. Eerst zou ik Blof kopen (Helder), daarna Paul de Leeuw kopen (Lief), dan Van Dik Hout (Kopstoot van een vlinder). En toen wist ik het niet meer. Volgens mij kocht ik nog iets van Alanis Morrisette ofzoiets, maar dat kan ook later geweest zijn.

Mijn geld deed ik altijd in een potje, ergens. Elke avond als ik terug kwam, en het nieuwe geld erbij deed, begon ik opnieuw te tellen. Al dat briefgeld in je hand. Heerlijk. Veel beter dan een bank. Rente schmente, ik wil het voelen, ruiken, tellen.

Volgens mij heb ik maximaal zo’n 600 gulden in mijn potje gehad. Toen moest ik weer iets kopen. Een televisie ofzoiets.

Het werk was soms heel vervelend, soms heel leuk (gezellig). Dit had ook erg te maken drukte. Hoe drukker het was, hoe gestresster de rest werd, en hoe meer ze dat moesten afreageren op een “lager” iemand.

Want in de horeca, of in ieder geval daar, werd erg met een ladder gewerkt. Iedereen had er zijn plaats.

(wordt vervolgd)

Wouter: Hey Robert, heb jij nog met die schieter lopen kloten?
Rolandow: Mwah, zijn naam is haas.
Robert: Ik weet nergens van!

Robert en ik weten nooit ergens van. Haas is de naam, aangenaam.

Hier mogen ze van mij best wat bommetjes voor inzetten. Wat een mongolen. Gewoon in één keer opblazen die handel.

(via)

Ik doe er NIET aan mee hoor. Maak toch zeker zelf wel uit wanneer ik het tijd vind voor iets nieuws?

Waarvoor dank aan Marnix, overigens.

Oh, overigens, mocht je verslaafd zijn aan het oude design: dat heb ik gewoon doorgeschoven. > Hiero

Jongens, wie morgen mee wil naar het strand: bij mij verzamelen om 14:00!

Dat riep Juriën gisteren heel enthousiast op het housewarming/verjaardagsfeestje. We waren ervan overtuigd dat het mooi weer was, en dat het lachen zou worden.

Het was mooi weer.

Met veel pijn en moeite wisten Jurian en ik ons ze melden om 14:00 bij Juriën (wordt het al verwarrend, die namen?). Daar troffen we nog meer mensen met een kater aan. En een huis dat er heel anders uitzag dan toen wij het gisternacht om een uur of zes verlieten.

Uiteindelijk toch vertrokken richting Egmond. Dat ging niet zo best. Duidelijk te merken dat het zondag was.

Om te beginnen nam ik de ring de verkeerde kant op. Maarja, het is een ring, dacht ik, dus die loopt vanzelf rond. Opzich klopt dat ook, tenzij je ergens een bordje mist waar je een afslagje had moeten hebben.

Als je dan ineens weer bordjes “Hoorn” tegen komt, gaat er toch iets niet goed. Dus moesten we weer 30 km. terug naar Alkmaar. Toen zag ik ineens het bordje, en nam ik de goede afslag.

Egmond Binnen blijkt niet hetzelfde te zijn als het centrum van Egmond, het stadje met winkeltjes en toeristische dingen. Terrasjes ofzo. Nee, het blijkt een woonwijk te zijn.

Bovendien bleek dat Juriën, die met de auto was, naar Bergen was gereden. Okay, komen wij ook naar Bergen.

Zo gezegd zo gedaan.

Jur, waar is m’n rugzak? Ik had die aan Jurian gegeven, omdat hij achterop zat, en dan dus beter zit. Geen rugzak op zijn rug. De zak.

Na lang puzzellen en nadenken kwamen we tot de conclusie dat hij nog op de verzamelplaats moest liggen. Pfew, gelukkig. De digitale camera zat er ook in namelijk. Beetje lullig als je dat op de stoep laat liggen.

We hebben ons neergezet op een terrasje, ongeveer 20 meter van mijn motor vandaan. Daar hebben we patat besteld, koffie en Red Bull. En krom gelegen van het lachen.

Ook hier mogen we niet meer komen.

Nog voor dat onze patat op was, was het leeg op het terras in een mooie cirkel om ons heen. Heel gek.

Na een uur gezeten te hebben, dom gekeken, stomme opmerkingen, en dat soort dingen, gingen we maar weer naar huis. Totaal nutteloos dit.

Gelukkig verliep de reis nu wel goed. Voor ons althans. Juriën had weer ergens een bordje gemist geloof ik.

Kortom: alweer een totaal nutteloze invulling van de zondag.

Vandaag wezen touren met Louwrens. Hij had een motor gehuurd, waarmee ik hem meteen probeerde over te halen er eens eentje te kopen. Geloof dat dat wel min of meer gelukt is.

Daarna nog even een biertje gedaan in Swaf, en gegeten bij de Surinamer. Hier mogen we nog wel terug komen denk ik.

Nu eerst even optreden, en dan een verjaardag van Almar. En ook meteen housewarming van Gans en Jurien. Heel gedoe zeg. Hoop dat ik het volhou, want het is al ietwat zweverig allemaal.

(foto’s)