Category: Weblog (Page 178 of 290)

Zie hier de stalling voor mijn motor. Ben alleen niet zo heel blij met het opritje. Maar da’s gewoon wennen waarschijnlijk. Gelukkig loopt er een riggel voor fietsers (en blijkbaar ook motoren).

Erin rijden lukt nog wel. Zelfs mij.

Nu eruit nog.

Martijn bedankt voor deze plaats!

Ergens is zo’n shop ook helemaal niet goed voor me. Nu komt Jewel volgende week weer binnen.

Nouja. Ik vind het wel mega cool in ieder geval. Heb de plezier van CD’s weer terug gevonden!

Varen met het bootje van Nico. Je moet ongeveer een derde van je maandsalaris opzuipen in de kroeg, maar dan heb je ook wat. Bijvoorbeeld het voorrecht om in Nico’s bootje te mogen varen. Geweldig.

Dus na een korte introductie over hoe het ding werkte, gingen we er vandoor. Vanuit Avenhorn richting Oosthuizen, via de ringvaart. En door naar Purmerend.

En daar werd het even problematisch. Rechts zagen we een brug, die op dat moment net open ging. Maarja, hoe zit dat op de terug weg? Tot hoe laat gaat ie open? Het leek mij verstandiger om gewoon bruggen te nemen die we altijd onderdoor kunnen.

Dus we gingen links. Om er een paar meter verder achter te komen dat daar ook zo’n brug was. Dezelfde hoogte. Konden we ook niet onderdoor.

Terug dan maar, en toch die brug nemen. De brugwachter was zeer vriendelijk, en draaide meteen voor ons. Klein mini bootje, en volgens mij ook de enigen. TRIIIIIINNNGGG en de slagbomen gingen dicht.

Natuurlijk hadden we geen Almanak, en hadden we dus geen flauw idee wat zoiets kosten moest. Al brullend communiceerden we. En zo kwam het dat hij om 19:30 dicht ging. Komen jullie zeker weten terug? Ja, dat wisten we zeker.

Dan zou hij op ons wachten. En oh, dan konden we op de terug weg wel betalen.

Okay. Dank U. Gassie Bassie!

Wij koetelen verder. Langzamerhand begin ik te herkennen waar we zijn. En als ik het niet verkeerd heb, kunnen we dan gewoon een rondje varen. Eerst nog even zwemmen bij het Alkmaardermeer, en dan kunnen we zo terug varen.

Ik had het niet verkeerd.

Nog even zwemmen dus, en dan weer terug. Dat 19:30 gingen we niet meer redden, en bovendien was die andere route sneller. Wat saaier, maar zeker een stuk sneller.

Maar nu zit het me wel een beetje dwars. Zou die brugwachter nou denken dat we helemaal zijn omgevaren, om 1 euro uit te sparen?

Zou hij langer op ons gewacht hebben? Zat hij er soms om 21:00 nog, want sja, die jongens moeten toch terug hè?

Of was hij misschien al naar huis. En schoot het hem bij het avondeten te binnen, en voelt hij zich nu ook een beetje schuldig. Net als ik.

Of is hij het gewoon helemaal vergeten, en maak ik me druk om niets?

We zullen het wel nooit te weten komen. En anders bij deze: brugwachter, sorry hoor.

Hee, kijk nou!

Kleine beestjes worden groot. Aan het eind van deze dag kwamen we moos zomaar tegen op het terras. Afgepeigerd, net als wij.

Maar het varen was wel onwijs koel. Dat kun je wel zien :-).

Zie hier de meisjes waar ik het eerder over had. En hier de foto’s van het hele festijn. Gemaakt met de mini3 cam, dus kwaliteit zeer matig. Maar och, hij is zo lekker klein.

Oost west, asbest.

Vandaag voor het eerst weg gereden met mijn schijfrem er nog op. Zachtjes viel de motor om. Voetsteun afgebroken. Kut.

Tegenover het kermis-borrel huis was een kamping. Molenwurf heet het. Wij zaten op het gazonnetje, roepend naar voorbij komende fietsers enzo. U kent het wel.

Er kwamen twee meisjes, stoer rokend, paraderend langs met een hond en wat kleine zusjes of nichtjes. Ze hoorden duidelijk op de camping thuis, en waren 14 of 15 jaar. En eigenlijk ook helemaal niet zo knap, maar ze dachten zelf kennelijk van wel.

Een groepje jongens begonnen te roepen, fluiten en brullen dat ze een biertje moesten komen drinken. Gezellig. Het was de sport om ze te “versieren” en ze dus zover te krijgen dat ze dat ook daadwerkelijk deden.

Ze keken om en vroegen zich af of ze nou in de maling werden genomen, of dat ze ècht zo knap waren. Door de opmerkingen bij ons op het gazonnetje tussen de jongens en meiden die er waren, dacht ik zelf van het eerste.

Na een tijdje roepen en gebaren van “kom ook hier”, waren ze toch overtuigd. De hond, kleine zusjes en nichtjes hadden ze inmiddels ergens gedumpt. Ze waren nu met z’n twee-en. Eentje met een jurkje met een blauwe bloem erop, en de ander met een spijkerbroek en rood truitje. De eerste had geen bh nodig, de tweede wel maar was dan ook weer forser, zeg maar.

Samen durfden ze het wel aan om aan het eind van het pad een praatje te maken met de jongens die minstens 5 jaar ouder waren, en inmiddels knap melig van het bier. Het eerste gesprek had niet het gewenste effect; ze gingen terug naar de camping.

De man die met de auto was gekomen ging erachteraan. Aan de overkant, waar de camping dus was, stond hij een tijd met ze te praten. Wat mij betreft was dit niet echt een pluspoint voor zijn stoerheid. Maar toch, het was de sport hè.

Na een tijdje liep hij weg met het meisje met de blauwe bloemen op haar zwarte jurk. Althans, hij kwam na een tijd weer terug. Dat weggaan hadden we even gemist geloof ik.

De jongen ging zitten op het muurtje en de meiden waren weg. Maar een uur later ofzoiets waren ze weer terug. En ze durfden nu op het muurtje, naast de jongen, te gaan zitten. In de tuin dus.

De jongen ging weer weg met het bloemetjes meisje en kwam later ook weer terug. We konden wel raden wat ze gedaan hadden, of in ieder geval wat hij van plan was. Of het ook daadwerkelijk gebeurt was… ik denk het niet. Was ze veel te jong en naief voor.

Ze gingen weer zitten op het muurtje.

Op de achtergrond hoorden we Nirvana. Rape meeee…. Rape me my friend.

Op de één of andere manier leek het wel toepasselijk.