Category: Weblog (Page 139 of 290)

Gisteravond dus een wereldreis naar Nieuw-Vennep afgelegd. Wat een gedoe. Van Purmerend met de bus naar Amsterdam CS. Daar met de trein naar Hoopddorp. En dan weer met de bus naar Nieuw-Vennep.

Toen ik aankwam had Ruurt ontdekt dat mijn koplamp het ook niet meer deed. Da’s wel gek. Kon haast geen toeval zijn, leek me. Nouja, die had hij gemaakt, maar de kap zat er dus nog niet op.

Oh.

Ik was allang blij met het nieuws dat het gelukt was. De motor had alweer gelopen. En dan nog even het licht checken, verzin het maar, ik zou zoiets straal vergeten!

Toen ik aankwam was mijn kuip en schermpje inderdaad weg. Los. En die moest er weer op. Ik lipe een beetje zenuwachtig heen en weer. Voelde me onwijs nutteloos. Sta je daar een beetje toe te kijken hoe een ander hard aan het werk is met jouw stukke ding.

Toen ik de glimmende uitlaat zag schaamde ik me helemaal. Had mijn motor niet in de meest schone staat afgeleverd (understatement), en dan gaat Ruurt hem nog oppoetsen ook. Dat was niet de bedoeling! Het liefst had ik dat hij er maximaal 5 minuten tijd in had hoeven steken. Hoe minder, hoe beter.

Maargoed. De motor is dus nog gepoetst ook. En een koplamp vervangen. En hij rijdt weer. En mijn windscherm zit weer vast zoals het hoort. Vroeger miste ik 1 boutje, of schroefje, of wat het dan ook is waar het mee vast zit.

Door een slimme wisseltruuc wist Ruurt een aantal onderdelen over te houden, waardoor het windscherm gewoon weer vastgezet kon worden. Geniaal. Ik vond alles wat hij gedaan had al geniaal, maar dit ook.

Mijn dank is dus boel groot. Meteen zoeken naar een domeinnaam, da’s toch wel het minste wat ik kan doen. Dat is dan weer mijn ding, namelijk. Ah! Ruurt.com is er nog. Mooizo. Meteen vastleggen, en dan zien we wel wat ermee gebeuren gaat.

De motor zelf lijkt feller en soepeler te rijden dan ooit. Dan kan natuurlijk ook verbeelding zijn. Na een week bussen is álles soepeler dan die bus. Maar toch.

Nogmaals, viele dank Ruurt! Ben d’r onwijs blij mee.

De motor heeft alweer gebromd! Wat een technisch wonder toch, die dude. Morgen ophalen, straks meer nieuws.

Houseparty I t/m VII tegenkomen op usenet. Meteen binnenhalen nu ik de kans heb natuurlijk.

James Brown is still alive!

Zojuist hebben we mijn motorfiets op een aanhanger gezet. Nog nooit van mijn leven gedaan, en ik ben altijd erg huiverig dat de motor omklettert als ik hem aan mijn hand heb.

Het is net effe zwaarder dan een fiets of brommer namelijk. Dus als hij eenmaal over het zwaartepunt heen is, stop je hem nog nauwelijks van vallen.

Nouja. Nu kan Ruurt dus thuis kijken wanneer hij wil. Prettiger voor hem, en dus ook van mij. Het zag er inderdaad niet best uit, maarja, we houden hoop.

We zullen zien.

Bus 21 reed mij door de binnenstad, op weg naar Centraal station. Ik kwam langs stoep waar slechts één auto stond. De mensen die bij de auto hoorden kwamen net terug met dingen die ze gekocht hadden.

De man viste een geel papiertje onder zijn ruitenwisser vandaan. Een bon van oom agent. Hij bekeek het papiertje en haalde zijn schouder op. Hij begreep er niet veel van. Met het papiertje liep hij naar een andere jongen die ook bij de auto hoorde.

Samen bestudeerden ze het papiertje. Het nummerbord was wit met zwarte letters, maar het waren geen Duitsers. Italianen, dacht ik. Zoals de mensen eruit zagen, konden ze ook wel Italiaans zijn.

Ik vroeg me af wat er nu ging gebeuren. Zouden de mensen een rekening thuis krijgen in Italië?

En wat als er niet betaald werd. Zou het geld via een incassoburo helemaal uit Italië gehaald worden? Volgens mij zijn de kosten van het terughalen dan hoger dan de opbrengsten van het bonnetje.

Als ik tourist was in Nederland zou ik lekker maling hebben aan het bonnetje. Volgens mij gebeurt er verder helemaal niets mee.

Mazzel dat hij geen wielklem kreeg.

Het heet overleven, dat kan ik erg goed

En dan frontaal tegen een auto rijden. Snap nog steeds niet hoe het komt. Fiets en ik licht gewond. Wel balen.

Kijk, dat zijn de berichten. Een blikje dat zichzelf kan koelen. En Heineken heeft al een contract.

Zou ik dan eindelijk mijn domein voor een leuk bedrag van de hand kunnen doen?

Foto’s maken in het donker is kennelijk onmogelijk met mijn camera, dat blijkt wel weer. Hoewel het met een statief ongetwijfeld wèl goed was gegaan.

De wat grotere versies van de foto’s zijn dan ook niet de moeite waard om te laten zien.

Moeilijk om te omschrijven hoe het was, verder. Het was simpel. Geen decor, en de opstelling was als in de oefenstudio. Zien jullie dat ook eens een keer, grapte Thomas.

Grappig was het ook wanneer Thomas zich te laat realiseerde dat hier een mondharmonica solo kwam. Dat ging de vorige optredens ook al zo, vertelde hij toen het nummer af was gelopen. Dit keer had hij hem uiteindelijk wel te pakken, en nog goed om ook.

Was hij blij mee. Want een mondharmonica verkeerd om geeft ook wel solo’s, maar niet geheel zoals hij ze bedoeld had. Dus had hij er stickertjes opgeplakt met links en rechts. En in zijn achterzak gestoken, zodat hij hem vast bij zich had.

En dat was dus niet slim, merkte Paul op. Nee, dat was niet zo slim. Trots liet hij zijn instrument zien toen hij hem eenmaal te pakken had. Om te laten zien dat hij niet ongegeneerd aan zijn kont zat te krabben, legde hij naderhand uit. Hij moest wel laten zien dat het om een mondharmonica ging.

Het solootje werd nog even versneld overgespeeld. We hadden toch recht op de hele solo.

Verder vond ik het mooi. Ook de nieuwe nummers vond ik mooi. Ik merkte dat ik af en toe meer op dingen zat te letten dan op de tekst, maar dat komt dan nog wel. En het voetbal lied, daar verstond ik maar weinig van. Ging een beetje snel. Dus die moet ik nog maar eens op CD beluisteren.

Al met al was ik blij dat ik erbij was. Hoewel het kaartje veel te duur betaald was. Dat hebben die jongens goed gedaan op het forum. Ben d’r jaloers op, eigenlijk.

In oktober wil ik dan ook zeker naar de voorstelling. Kijken wat er nou uiteindelijk van geworden is. Ben benieuwd!