Category: Weblog (Page 111 of 290)

Voor het zakelijk contact op mijn werk met Amerika, is het wel erg makkelijk om gebruik te maken van IM’s. Typen in het Engels gaat me immers beter af dan spreken.

Gisteren dus eindelijk maar eens om MSN-adressen gevraagd, en we zijn in 1 uur tijd meer opgeschoten dan normaal in een week gebeurt. Hoe geweldig.

Natuurlijk zijn het niet meteen m’n beste vriendjes, dus ik was wel zo handig om even snel een passport aan te vragen op mijn zakelijke e-mail adres, zodat ik dat adres voortaan ook voor MSN zou kunnen gebruiken.

Kom je wel op het volgende probleem: hoe ben je online voor al je vriendjes thuis, en je vriendjes op je werk tegelijkertijd?

Gelukkig is daar Trillian. Die had ik eigenlijk een beetje afgezworen omdat hij nogal wat resourcen opslokte, en omdat hij vaak vastliep op mijn PC. Maarja, dit was duidelijk een geval voor overmacht, dus: proberen maar weer.

Inmiddels ben ik dus weer beschikbaar op alle hiernaast genoemde IM’s, waardoor ik mijn ICQ nummertje ook weer in gebruik heb genomen. Gek is dat, om de zoveel tijd komt het gebruik van ICQ toch steeds weer terug.

Op de een of andere manier ligt mijn hart nog steeds bij ICQ. Zij waren eerder, maar dominante microsoft moest zonodig ook een IM uitbrengen. Alleen was deze, in den beginne, wel even lichter en gebruikersvriendelijker dan ICQ. Die contactlijst raakte je nooit meer kwijt.

Als ik de kans heb, grijp ik dus gauw weer terug naar ICQ. Alleen jammer dat m’n vriendjes en vriendinnetjes hier inmiddels geen gebruik meer van maken. Maar ach, dat mag de pret niet drukken. Het gaat om het online zijn. Op zoveel mogelijk manieren. Da’s stoer. Da’s communicatie. Da’s hip.

Dus momenteel heb ik 2 Skypes, 2 MSN’s, 2 ICQ’s, 1 Yahoo en 1 AIM waar ik op bereikbaar ben. Naast de gebruikelijke e-mail natuurlijk.

Nerd? Ik? Ach welnee!

Inmiddels lijkt het wel een sneeuwstorm geworden! Onderweg even wat fotootjes gemaakt met de mobiel. Vandaar die kwaliteit ja.

Wel gek dat iedereen bij zo’n hoeveelheid sneeuw denkt: ach, die regeltjes op de weg, laat die maar even zitten.

Zo lopen de voetgangers ineens op het fietspad, ook tegen het verkeer in, en zijn er zelfs mensen die een slee voorttrekken waar wij fietsers dan voor moeten uitwijken. En we hadden het al zo moeilijk.

Maar goed voor ze dat het zo glad is, want je laat het wel uit je hoofd om te gaan schelden of te middelvingeren. Elke onnodige beweging kan fataal zijn. En buiten de fysieke gevolgen, is de schaamte natuurlijk helemaal niet te overzien.

Op de dorpsweg (het laatste fotootje) was het helemaal lachen. Mensen zullen me voor gek verklaard hebben, ik schaterde het uit. Wat een geglibber! Kriebels in je buik, een achtbaan is er niets bij. Zie het als een uitdaging, en plotseling is het best grappig om even te glibberen.

Mijn collega heeft dat stuk lopend afgelegd. Zwak hoor. Ik had lol voor tien.

Ben benieuwd hoe het vanmiddag gaat.

nog een laatste test. Moest wat aanpassen om de tekst ook hier te krijgen…

test via telfort

En dit is dan het uitzicht toen ik vanochtend uit mijn ramen keek. Nu doet het me weinig, sterker nog, ik baal een beetje dat ik hier straks doorheen moet fietsen.

Vroeger was het maar de vraag of de sneeuw er na 15:00 nog zou liggen, en of het dan niet al ruimschoots gesloop was door mensen en kinderen die niet tot drie uur op school zaten.

Maar toch. Het heeft wel wat…

dit figuur zit mij op de foto te nemen. Belachelijk…

Ik ben er natuurlijk weer ingetuind.

De reclame op tv: everyday low pricing. Goed concept, dacht ik elke keer dat ik de reclame zag. Hoeveel mensen zouden er nou werkelijk moeite doen om terug te gaan met hun product, om het verschil op te eisen.

En hoeveel kost het BBC nou? Je krijgt het verschil, plus 25% daarvan (25% van het verschil kan nooit veel zijn), terug.

Maargoed, Mijke liep toevallig in Wijchen (da’s heel ver weg) en kwam daar een product tegen wat wij gisteren voor 6 euro meer bij de BCC hadden gekocht. Ah! Low pricing, wij gaan dat verschil eens even terug krijgen, al was het maar om het principe.

Dus ik ga naar de website van het oplichtings-keten, en klik daar op bovenstaand logo.

Wat blijkt? BCC geeft die garantie alleen in vergelijking met winkels waar ze vriendjes mee zijn. Dus dat Ben van Dijk in Wijchen iets goedkopers heeft telt lekker niet, want Ben mag niet meedoen.

Sja, en zo kan ik het ook natuurlijk! Lekker prijsafspraken met je vriendjes, en op die manier nooit het risico lopen dat je die boete gaat betalen.

Lekker actie.

Valsspelers.

Gisteren was het geen goed weer om 300 km motor te rijden.

Gisteren was het geen goed weer om afslag Den Haag te missen.

Ik deed beide.

Voel me net gj zo ;-)

Gisteren heb ik gesquashd.

Zo, pff, het hoge woord is eruit hoor. Jaja. Ik had mijn broertje ooit te kennen gegeven dat ik wel een keer met hem wilde squashen. En dat is ook zo: het spel is leuk. Alleen had ik liever gegaan als mijn conditie wat meer op peil is.

Maarja, tegen die tijd hebben beide broertjes waarschijnlijk allang kinderen en komt het er nooit meer van, dus zo belde broerlief me van de week op. Er werd een afspraak gemaakt voor zondag 15:00 (ja, hey, ik moet wel een beetje uitslapen ja!).

Dus daar stond ik om 15:00 op de squash baan. Regels waren me inmiddels duidelijk, dus meppen maar.

Dat viel even tegen. Ballen die ik ruim op tijd had kunnen hebben, roeide ik totaal mis. Whoesh hoorde je, gevolgd door plop, toen het balletje op de grond viel. Terwijl ik tich zeker wist dat ik hem zou raken!

Na verloop van tijd werd het beter. Wie het eerst bij de 10 was, werd het spel. De eerste keer 10-3. Dik verloren natuurlijk.

Daarna duurde het spel ten eerste al langer, en ten tweede stond ik op een bepaald moment voor met 7-5 ofzoiets. Uiteindelijk werd het 10-7.

Het laatste potje stond ik helemaal gigantisch voor. 9-6 of iets dergelijks, ik moest nog maar 1 punt. Maarja, de service ging over, en al spoedig was het match point.

De tiende punt viel,. bij de tegestander, en de lichten gingen plotseling uit. Tien voor vier. We moesten van de baan af.

Drie maal verloren, maar toch was ik trots op mezelf. Ik heb die 50 minuten op de baan volgehouden, en ik vond het zo waar leuk. Alleen van dat telkens bukken kreeg ik barstende koppijn.

Voor herhaling vatbaar, zou ik zo zeggen. Ik ga voor de dag dat ik broerlief inmaak. Gna.

I’ll be back.