eindbestemming
Category: Weblog (Page 103 of 290)
Hier begon het allemaal mee: gewoon de weblogjes.

Dat is lang geleden, dat ik queen hoorde! In de trein nu, heerlijk. Een whiskey erbij en ik zou bijna gaan genieten van deze reis.

Opa’s die rond hangen in de haven. Stoere verhalen vertellen, en (zeer herkenbaar): elkaar belachelijk maken en vernederen.
Zo te lezen zitten wij een paar meter verderop. Aan het eind van de grote stijger.
Biertje, gitaartje, wijntje. En dan stoere verhalen vertellen, elkaar belachelijk maken en vernederen.
Heerlijk.
Hoorn, mijn stad.
We gingen bbq-en, gisteren. Toen de zon allang achter de wolken was verdwenen, om er voorlopig niet meer vandaan te komen.
Mijn broertjes met aanhang waren te gast, en mijn vader. In totaal 7 personen. Een bbq die al een maand van te voren was gepland. Wie verwacht er nou zulk slecht weer, drie maanden van te voren?
Maar goed, niet getreurd. Ik koos een strategische plek onder het balkon van de bovenbuurman. Het enige plekje dat droog bleef.
Zoals mijn stiefvader altijd deed, heb ik de briquetten even in spiritus laten weken. Iets wat mijn stiefvader een halfe dag schijnt te doen, hoorde ik achteraf, en ik een half uurtje.
Briquetten erin, nog een beetje spiritus erover, en whoesh, de fik erin. Dat ging lekker. Voor effe dan, want zodra de spiritus was opgebrand, stopte de hele bbq ermee.
Dit ritueel herhaalden we een keer of 5. Weer een beetje spiritus erop, dat met een sissend geluid het kleine beetje dat wel gloeide meteen doofde. Whoesh, deden we weer, en hij fikte weer even.
Uiteindelijk heeft mijn broertje een magisch stapeltje gebouwd, dat wèl leek te werken. Er ontstond een fijne vuurhaard nu, en eindelijk werd het wat warm. Het vlees kon erop.
En nog meer vlees, en nog meer vlees, en toen iedereen vol was, was er nog veel meer vlees. Dat ligt nu in de vriezer.
Helaas kwam er toen slecht nieuws dat de oma van Mijke, waar we eerder in het weekend op ziekenbezoek waren geweest, de nacht niet zou halen. Vervelende dingen.
Het bezoek ging naar huis, en wij gingen slapen. Toch maar even wat water er overheen, voor alle veiligheid. En zoveel spiritus als ik nodig had om de barbeque aan te krijgen, zoveel water had ik nu om het kreng uit de krijgen.
Sisserdesis deed hij, en er kwam meer stoom uit dan uit Bello, ons stoomlocomotiefje.
Leuk hoor, dat bbq-en.
Ik ga me straks wezenloos schrikken. Van de deurbel.
En ik weet het nu al.
Hey Roland, ga je mee naar Preston Palace? vroeg Hans aan mij toen we aan de bar zaten in de Irish Pub, vlak voor we koninginnenacht zouden gaan vieren.
Ik riep gelijk enthousiast JA, om vervolgens te informeren wat dat precies was. Maar het klonk luxe, en het was met de Hauwerters, dus dat moet wel feest worden.
Hierna kreeg ik uitgelegd dat het een hotel betrof, waarbij je 1 bedrag betaalt, en dan alles mag doen. Dat wordt lachen, riep Niels. Wel vijf keer achter elkaar. Afgewisseld met “Dat wordt echt mooi!“.
Gisteren had ik Hans aan de telefoon. Of ik nog steeds mee wilde. Natuurlijk! Ik had me er al op verheugd. Vervolgens noemde hij een datum, in oktober, die al bezet was. Ongelovelijk. Nu al een datum roepen, zo ver weg, en ik kan niet.
Gelukkig kon het een weekje naar voren geschoven worden. En zo kan ik dan toch nog mee naar het paleis.
We kunnen er gratis drinken, biljarten, zwemmen, sauna-en (hoewel dat niks voor mij is). En we gaan alleen met mannen.
En mannen uit Hauwert, dat is zuipen geblazen. Veel zuipen. Die tweehonderd euro zuipen we eruit. Met gemak. De eerste dag al. Bij het ontbijt.
En als we een flink ons best doen, is Preston Palace eind oktober failliet.
Maar wel gelachen.

Bas is even netwerkkaartjes halen. Ik maak het mezelf gemakkelijk en plant de server besturing gewoon tussen en naast mijn eigen werkplek.
Ben alleen steeds in de war welk toetsenbord ik nu moet hebben.
Er was post voor me. Op het postkantoor. En ik moest ervoor tekenen om het te mogen hebben.
Ik kon me niet herrineren dat ik iets had besteld. Zou ik dan misschien wat gewonnen hebben bij de AMD survey? Dat zou wel grappig zijn!

Het bleken de kaartjes voor Werchter te zijn. Ook leuk! Want ik begon al te twijfelen of ze ooit nog zouden arriveren.
Nu de camping kaartjes nog.