Rolandow.COM

Koffie met thee is minder lekker

Ameland verslag

Van te voren zou hij bellen. En dan zou ie tussen 10:30 en 11:00 voor de deur staan, maar reken maar meer op 11:00 hoor. Werd me verteld door Maaike.

Dus ik stond keurig onder de douche om een uur of half elf. Werden we al gebeld. Hij zou over twintig minuten al voor de deur staan. Oops. En dan moest de was nog opgehangen en brood gesmeerd voor onderweg. Kwam allemaal goed, met was extra haast.

Fris en fruitig zaten we in de auto. Op naar het eiland. Op naar Sunneklaas. Want tijdens Sinterklaas is er op Ameland een of ander traditioneel feest, dat Sunneklaas heet. De jongens die ouder dan 18 zijn op het eiland gaan dan verkleed de straat op, om mannen van onder de 18 jaar te ontmaskeren. Vrouwen op straat zijn sowieso uit den boze. Word je “gesnapt” dan knuppelen ze je, als een zeehondje, neer. Vertel mij de lol er maar van. Ik zie ‘t niet.

Wij blijven natuurlijk veilig binnen. Eenmaal aangeland op Ameland liepen we, bikkels als we zijn, in 1 uur en een kwartier naar ons huisje. Onderweg kwamen we een slijter tegen. Toevallig! Bacardi en whiskey werd ingeslagen, en de verkoopster drukte ons nog op het hard dat we beter niet naar buiten konden. En dat morgen de winkels wel dicht zullen zijn.

Goed bedankt. We redden het wel hoor..

Het sinterklaasspel werd gespeeld. In den beginne moesten we dobbelen om de cadeaus. Bij een 1 of 6 mocht je een cadeau pakken. Toen alle cadeaus op waren werd de 1 vervangen. Nu moest je een opdracht uitvoeren die op het kaartje stond, dat je van tafel moest pakken. En wat krijg ik? Juist. Een liedje zingen. Fijn. Bedankt. Sta je dan, ineens weer verlegen. Kuch.. ja.. vanneh .. met een maan enzo. Kom, doe’s mee?

Nee hoor. Ze laten je gewoon staan. Moederziel alleen… argh! Dus het werd natuurlijk dat van bonne bonne bonne en lege tonne, en weet ik ‘t wat. Dat korte liedje. Net als dat je met sintermaarten het korte liedje zing, om zo zoveel mogelijk snoep op te halen. En mensen maar denken dat kinderen niet effectief zijn? Wel hoor. De maatschappij wordt er gelijk al in gestampt. Effectief moeten we zijn! Maargoed, ik dwaal af.

Uiteindelijk ging er een wekkertje en mocht je een cadeautje open maken. Het eind van de rit is dat iedereen zo’n beetje niet heeft wat ie hebben wou. En dat er dan onderling geruild gaat worden. En dat je dus eigenlijk anderhalf uur voor niks hebt zitten spelen. Maar ach, het houd je van de straat. En dat is nu juist de bedoeling met Sunneklaas, zo was ons goed duidelijk gemaakt.

En toen werd het tijd voor de spelletjes en dergelijke. Een delegatie ging darten, en een andere delegatie klaverjassen. Ik natuurlijk. Met al die ervaring die ik opgedaan heb met 4 jaar MBO. Heb weinig geleerd op school, maar dat klaverjassen kunnen we nu als de besten!

Opzich ging dat best goed. Mijn maatje was Stefan, en dat deden we uitstekend al zeg ik het zelf. We vergooiden ons weinig, maarja, als je elke keer maar weer van die rotkaarten krijgt, dan is er alsnog niks van te bakken natuurlijk. Hoe goed je ook bent!! Dat blijkt dan maar weer.

Eindstand: 2-1 tegen. Damn. Gelukkig werd het “beste van 5” zodat we vandaag (of morgen) nog de kans hebben om het weer goed te maken. Moet lukken. De tactiek is al bepaald, want het laatste potje hadden we gewonnen. Dus, zo hadden we bedacht, eerst veel bier erin gooien. Gaat ‘t alleen maar beter van.

Toen werd het later en later en zaten Mijke ik en Henco nog aan de tafel. Als laatsten dan zeg maar. Om kwart voor vijf hield ook Henco het voor gezien. En als je Mijke dan vraagt of ze nog een baco wil, zegt ze natuurlijk ja. Vrouw naar m’n hart.

En zo kwam het dat we om een uur of zeven besloten dat we wel konden gaan zwemmen. Beestachtig plan! Biertje mee, bacootje mee, en lekker zwemmen met z’n twee. Wat een ruimte in ene. Romantisch hoor. Jammer alleen dat er al zoveel drank in zat dat het eigenlijk gewoon erg grappig was. Weg romantiek. Maar daarom niet minder leuk.

In het zwembad kreeg ik het al gauw koud. Nouja, dan toch ook nog maar even de jakoezie in. Dat was dan wel weer lekker warm. Toen we langzaam begonnen te knikkebollen werd het misschien toch tijd om naar bed te gaan. Krijg je van die gekke verhalen van. Twee dikke mensen verdronken in de jakoezie. Sja, moeten ze ook maar niet zoveel drinken.

Dat soort onzin willen we voorkomen natuurlijk. Wijs als we zijn. Dus hop, afdrogen omkleden en naar bed. Voor effies dan. Want ik had geen flauw benul van de tijd meer, geloof ik. Maar het scheen zo’n half negen te zijn geweest.

Om elf uur werden we wakker geroepen voor het ontbijt. Bij het openen van onze ogen moesten we allebei terug denken aan een paar uur daarvoor. Vrijwel direct verscheen er een grote grijns op ons gezicht, en besloten we dat we ons goed voelen. Ons krijg je niet! Ontbijt? Geen probleem. Vol goede moed springen we uit bed en begeven ons naar beneden, naar de inmiddels gedekte ontbijttafel.

En, ik moet zeggen, ik heb heerlijk ontbeten. Daarna werd het echter allemaal wat minder met de energie. Zowel met de mijne als met de hare. Dus mevrouw ging naar bed, terecht, en ik bleef nog even wachten tot we de wandeling zouden maken. Ben altijd erg in voor wandelen. Bovendien dacht ik dat de frisse lucht me goed zou doen, en de zilte lucht de kater wel zou doen verwaaien. Heus niet. Ik had beter kunnen weten. Katers gaan niet weg. Die moet je gewoon uitzieken, of wegspoelen met een nieuwe lading alcohol. Maar als ervaren alcoholist weet je dat dit eigenlijk alleen uistel van executie is. Vroeg of laat komt die kater toch. “DAAR ISSIE WEEEEEEEERRRRRRRR” roepen we dan enthousiast. Want och, ook over de minder nare dingen in het leven moet je optimistisch blijven vind ik. Ahum.

Nouja. De wandeling was evengoed fijn. Lekker weer. Harde wind, dat wel. En misschien nog een erg coole foto gemaakt van Henco en Maaike die met z’n twee-en een stuk verderop lopen. Overigens, houdt U er even rekening mee dat er dit weekend dus een Mijke en een Maaike mee was? Als je goed luistert zou je het verschil moeten kunnen horen, maar de praktijk wijst uit dat men beide Mijke’s hetzelfde noemt. Henco had hier een oplossing voor … Ik noem je gewoon Henk hoor. Ok Frits, geen punt.

Terug gekomen van de wandeling vond ik dat nu ook wel wat slaap-inhaal verdiept had. Dus ik ging naar boven waar ik mijn vrouw dacht aan te treffen, maar die was inmiddels al aan het zwemmen en douchen enzo. Op bed liggen voelde heerlijk. De rust die ineens door je lichaam gaat. Heerlijk. Helaas werd dat al gauw verdrongen door een lichte misselijkheid en duizeligheid. DAAARRR ISSIE WEERRRRR dacht ik nog.

Niet geslapen stond ik even later weer op. Om .. sja .. wat eigenlijk te doen? Zwemmen volgens mij. Best lang ook. Heb met Henco een tijdje een agressief spelletje gespeeld. Dat je elkaar moet zien te raken op het hoofd. Ging best goed. Op een onbewaakt moment kreeg ik de bal tegen m’n kaak. Werelds. Wat een schot! Ik was trots op Henco.

Later kon ik hem terug pakken. Op slinkse wijze zwom ik rustig naar de bal. Mijn arm manouvreerde ik onder de bal. En met een druk draaide ik me om en positioneerde ik de bal bovenop het hoofd van Henco. Boem. De bal vloog de lucht in. Voltreffer! Michel, die net was komen kijken, vond het gemeen. Henco zei “nu is het 1-1”.

Een tijdje later had ik het bad alleen. Ik heb me nog drie kwartier ofzo weten te vermaken met debiele dingen. Om de paar seconden lachte ik of riep ik JOEEHOOEEEE. Op verschillende toonhoogten. Met verschillende stemmetjes. Erg vermakelijk, vond ik zelf.

Toen ik alle variaties wel had gehad ben ik me maar weer gaan richten op de bal. Kijken of er nog zo’n lamp naar beneden kon. Maar toen de bal uit het bad ging, doordat ik hem over de rand gooide, was deze balpret ook al gauw weer over. Nu moest ik wat nieuws verzinnen.

Hee. Wat zit daar in de hoek? Een ijzeren ding. Met tralies ervoor. Waarschijnlijk het waterfilter ofzo. Dat kunnen we wel gebruiken. Dit was ideaal om eens even een jamsessie neer te zetten. Als een soort van djembee bespeelde ik het waterfilter. Vond het zelf erg mooi. Al gauw vroeg ik me of waar de meneer kwam met het platencontract. Enthousiast ging ik door. Toen ik ervan overtuigd was dat het platencontract wel per post zou komen, vond ik het tijd om te stoppen.

Nu het zo naar de avond liep werd het tijd voor het avondeten. Vorig jaar al had Bas beloofd om een diner te maken voor ons allemaal, omdat hij achteraf onverwachts mee ging. In plaats van geld in de pot doen, zou hij dan een diner voor ons allemaal maken. Bas ik kok, moet u weten. Dat is er echter nooit van gekomen, en vandaag zou dan de dag worden dat we wel een diner zouden krijgen.

Maaike was bijna in gala. Ze ging uit eten, zei ze toen ze beneden kwam in haar nette kleding. Juist. Moet je nog omkleden ook. Maarja, voor deze keer dan.

Als voorgerecht kregen we eendeborst met een zoetig sausje erover. En salade. Erg lekker. En daarna.. eh.. tournados geloof ik. Met geitenkaas erin. Erg smakelijk. Voor het eerst was iedereen stil dit weekend. Af en toe nog wat eetgeluiden, meer niet.

Uiteraard kwam de onvermijdelijke ADD om de hoek kijken. De ADD? Je, de ADD. De After Diner Dip. Waar Mijke en ik last van hebben after diner, zeg maar. Of eigenlijk gewoon na een maaltijd in het algemeen. Zou je ‘s middags een maaltijd nuttigen, dan heb je ook kans dat de ADD opkomt. Sja. Het is wat.

Enneh.. nou .. toen hebben we nog maar weer wat spelletjes gedaan. Hartenjagen. Niet gewonnen natuurlijk, Michel wel. En nu ben ik een beetje spelletjesmoe. Metaalmoeheid, maar dan met spelletjes. Dus. Dan blijft er weinig over. Schaatsen op tv, maarja, ze schaatsen rondjes, dus erg ver komen ze ook niet. En dan is de lol er voor mij al gauw af.

Denk dat ik maar het waterpeil moet gaan checken in het zwembad. Of even kijken of de meneer met het platencontract er alvast staat. En anders kan ik altijd nog even het waterfilter stemmen, zodat de klanken nu nog mooier worden. Rolandow waterfilterjamsessie remixed. Ofzo.

Dus morgen meer enzo! (Maarja, daar merk je niks van, want wat ik morgen schrijf, staat gewoon hieronder, haha!)

Inmiddels zijn we alweer thuis, nu ik dit schrijf.

Gisteravond wilde ik perse het einde van Expeditie Robinson zien. Ja, I know, een hoop mensen vinden het een onzin programma. Vond ik ook. Maar als je het eenmaal volgt, dan is het toch redelijk verslavend. En dan wil je gewoon het einde zien. Natuurlijk hoopte ik dat Robin zou winnen.

De teleurstelling was dan ook groot toen hij als eerste verloor met het evenwichtsspelletje. Toen was ik er eigenlijk al klaar mee, en hoefde ik niet verder meer te kijken. Dus we gingen weer naar beneden.

Daar nog wat spelletjes gedaan. Wederom hartenjagen, en volgens mij heb ik nog een klaverjasspelletje afgemaakt. Verder eigenlijk weinig gebeurt op de zondagavond. Ik was kapot! Waarvan? vraag je je dan af. Van het nietsdoen blijkbaar. Of van het slechte slapen. Nouja, hoe dan ook, aan het eind van het hartenjaagspel (wel gewonnen!) kon ik echt niet nog een spel spelen. En drinken was ook een slecht idee. Dus ik vond het tijd om naar bed te gaan.

Helaas voor mij kon ik slecht in slaap komen. Al dat eten dat over was en op moest, had de neiging om via dezelfde weg weer naar buiten te komen. Nu ben ik niet zo’n voorstander van die route, dus probeer ik de boel netjes binnen te houden. En als je daar dus tegen aan het vechten bent, kom je moeilijk in slaap.

Pas na een uur of 3 kwam ik op het idee om wat onder mijn kussen te leggen, zodat dat wat hoger was, en het spul als het ware vanzelf naar beneden werd gedrukt door de zwaartekracht.

Heel erg vroeg moesten we op. Ik geloof om half acht ofzo. Want er moest schoongemaakt worden, en de boot van 10:30 moesten we halen. En daar moesten we dan ook nog heen lopen. Ruim een uur werk. Wel lekker hoor zo’n wandelingetje.

Die ochtenden van vertrek vind ik altijd erg vervelend. Mensen lopen een beetje rond en op te ruimen en ik weet nooit zo goed wat ik moet doen. Dus dan loop je maar een beetje rond met het gevoel dat je alleen maar in de weg loopt, maarja, ergens gaan zitten staat dan ook weer zo. Maargoed. Na een tijdje rondlopen is al het werk ineens verricht, en kunnen we dan eindelijk vertrekken richting boot.

Eenmaal begonnen aan de terugreis wil ik dan ook zo snel mogelijk naar huis. Niet eerst nog hangen. Gezellig koffie en broodjes, nee, gewoon meteen weg. Maarja. Daar denken andere mensen anders over :). Opzich ook wel weer logisch. Dus er werd nog koffie gedaan. En broodjes. Maar daarna konden we gelukkig naar huis.

Motortje ophalen en hops… naar Amsterdam. En nu zitten we gezellig bij de kachel in een koud huis met weekendtassen op de grond. Lekker vroeg naar bed vanavond. En dan dinsdag naar ween. En dan donderdag pas weer werken. PHA! Lekker hoor.

En dan pas komen de foto’s ook dus .. eigenlijk .. want ik zit een beetje met een telefoonlijn te klooien in Amsterdam.

6 Comments

  1. Dit is geen verslag maar een boek…….ben benieuwd naar de film.

  2. Hallo rolandow!!
    Sunneklaas is niet zomaar een feest hoor!! Het is een geweldig feest. Vooral het pak maken!! Maar als meisje mag je niet in pak en ik ben op 15 jarige leeftijd wel in pak geweest en ben niet verot geknuppeld Ik woon namelijk al mijn hele leven op Ameland duzzzzzzzz.
    mzzl
    Marleen

  3. Als je niet weet hoe het feest gaat moet je er ook geen oordeel overgeven AUB.

  4. idd wil je je niet met ONS feest bemoeien!!

  5. sunneklaas

    29/11/2005 at 16:36

    wil je dit wel verandere het slaat nergus op!!
    je weet niet eens hoe het gaat in het echt

  6. jan de groot

    21/07/2010 at 15:44

    prutsers al jij moeten niet praten waarover ze geen verstand hebben

    ps je bent echt heel erg lelijk

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

© 2020 Rolandow.COM

Theme by Anders NorenUp ↑