Category: Weblog (Page 283 of 290)

Jaja.. nog steeds ziek. Het is heel irritant. Het komt bij vlagen.

Zo voel je je relatief lekker, en denk je dat het allemaal wel gaat, en dat het bijna over is. Het volgende moment denk je dat je over je nek gaat, of dat er iets aan het ontploffen is in je maag. Pijnlijk, enzo.

Heel vervelend allemaal. Maar het schijnt te heersen, dus pas maar op!

Dat is ziek zeg. Dat je zeg maar je nieuwe computer krijgt, en dat je dan ziek wordt.

Het schijnt te heersen ofzo. Iedereen heeft het, of heeft het al gehad. Maar ik heb het vandaag natuurlijk. Op de dag dat ik mijn nieuwe computer wil installeren.

Inmiddels gaat het gelukkig al weer wat beter, maar ik wil bijvoorbeeld nog steeds niet eten enzo. De ene keer wel, en dan komt er weer een vlaag van misselijkheid voorbij, die aangeeft dat ik het beter niet kan proberen. Heel vervelend.

Nouja. We zien wel weer hoe het afloopt :-)

Hrm… het is wel erg gezellig geloof ik. Ik zit nog steeds aan een biertje, terwijl ik allang in de trein hoor te zitten. Mijn nieuwe computer is bezorgd!

Maarja. Gezelligheid kent geen tijd. Maar hierna ga ik echt. Ik moet nog repeteren ook. Dat red ik niet, als ik wil eten. Maarja, hoe belangrijk is eten nu eenmaal?

Niet zo heel. Dus we zien wel. Misschien bij Febo? Whatever.

Whiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii. Mijn nieuwe computer komt vandaag! Hoi Hoi Hoi!

Het is weer herfst, dus ook weer bokbiertijd.

Dus gisteren, toen we op visite gingen bij vrienden, kreeg ik een heerlijk Leute bokbiertje voorgeschoteld. Of voorgeflesd eigenlijk. Echt erg lekker. Ik was eigenlijk alweer vergeten hoe donker zulk bier is, en hoe lekker zacht het smaakt.

Daarna gingen we over op Hertog Jan bokbier. Ook niet te versmaden. Twee of drie flesjes, dat weet ik niet meer. Drie lijkt me logischer, als je per six pak koopt. Maar was het dan toch nog zoveel, dat we gedronken hadden?

En als afsluiter een breezertje. Om 2:00 pas in het bedje, en ik moet zeggen, dat merk je wel hoor. Ik ben bek af. Ongelovelijk stom dat ik nu nog achter mijn computer zit. Dit is dan ook het laatste berichtje. Misschien nog effe op 2Birds kijken, want dat vind ik nou echt leuk :-).

Maar daarna, echt voor elven, naar bed. Slapen. Ookal zou ik zenuwachtig kunnen zijn omdat ik morgen misschien mijn pc krijg (ik ga er voor het gemak maar vanuit van niet), ik slaap evengoed wel denk ik. En heel erg lekker ook.

Welterusten.

Omdat we nu niet meer in 1 ruimte zitten, moeten we natuurlijk een hoop per ICQ communiceren. Da’s gezellig. Kijk maar:

Rolandow: is er al nieuw water besteld?
Marnix: neen
Rolandow: waarom niet?
Rolandow: m.i. is het bijna op. en het kan een tijdje duren.
Marnix: uh, daar ga ik niet over. Ik schuif dat soort dingen liever door.
Rolandow: aan wie? als “de baas” hoor jij zulke dingen juist te regelen. en wij als werknemers horen hierover te zeuren bij de baas. zo werkt dat nu eenmaal. sorry.
Rolandow: ik ben bang dat er dus weinig door te schuiven valt.
Marnix: ik schuif alles naar beneden. Snel bellen dus
Marnix: rotjong
Rolandow: beneden zijn er belangrijke mannen in pakken. dus ik durf niets te zeggen.
Rolandow: bovendien is dit de woedend! water dinges, dus moeten de woedend! bazen dit regelen. en dat ben jij.
Marnix: ik denk dat jij de komende tijd maar droge cup-a-soup gevoerd krijgt
Rolandow: dat is slecht voor de produktiesnelheid.
Rolandow: droge cup-a-soup verstopt de snelheid, als het ware.
Marnix: niet nóg trager!
Rolandow: het is allemaal je eigenschuld! rotbaas!
Marnix: rot op, kut-stagiair!
Rolandow: ga water regelen, hup! moet ik dan ook alles voorkauwen?
Marnix: volgens mij kauw jij niet alleen alles voor, maar slik je het ook nog door
Rolandow: zolang er WATER doorheen zit wel ja! water, water .. waaaaaaater.
Marnix: de kraan is geduldig
Rolandow: ik merk het alweer. het is zinsloos. ga maar weer liedjes zingen. dat baas-zijn is niets voor jou. je bakt er niets van.
Marnix: ik wil jou nog wel eens zien als baas, nietsnut
Rolandow: prima. doen we dat toch?

cup-a-soup regelen kan ik alvast. dan moet water ook niet zo’n probleem zijn.
Marnix: doe jij dan ook de concepten bedenken? websites maken? klanten bellen en binnenhalen? vergaderen? langer wachten op geld dan iedereen? teksten schrijven? advertenties verzinnen? radiocommercials inspreken? af en toe ‘s avonds wakker liggen omdat je steeds dat irritante hoofd van de stagiaire voor je ziet?

succes
Rolandow: dat allemaal. EN water bestellen.

Nog maar weer een stukje van de doorgewinterde OV-er in mij.

Het is altijd een uitdaging om tegenover leuke, mooie of interessante personen te gaan zitten, zodat het de reis nog een klein beetje interessant maakt.

Gisteren was dat aardig gelukt. Er liep een meisje de trein in, voor mij, die een achterwerk had, gewoon erg mooi. Heel goed. Nou, die ging schuin tegenover me (het bankstel naast me, zeg maar) zitten. En ze klepte honderd uit tegen de jongen die tegenover haar zat. Die konden elkaar blijkbaar erg goed.

Na een tijdje kwam naar voren hoe dat kontje zo gevormd was: ze had ondergewicht ofzoiets. Lachend en enthousiast vertelde ze hoeveel moeite ze wel niet moest doen om aan de komen. Ze woog 52, en moest naar de 58. In 4 weken tijd had ze er wel 2 kilo bijgekregen.

En nu vond ze dat die andere vier kilo er dan ook maar in 4 weken bij moest. De logica ontging haar zelf ook, maar toch, het was haar streven. Triomfantelijk haalde ze een Twix uit haar tas. En nog een, en nog een, en ook nog een Mars. Als tussendoortjes, denk ik.

En ze had die ochtend ook al vier boterhammen gegeten. Ja, dit klinkt echt als een probleem, te licht zijn. *jaloers*.

Op de terugweg liep er een man hevig zwalkend over het perron heen. Blikje Tuborg bier, wat ik herkende omdat ze het in Turkije ook verkochten, onder zijn arm. Wat kleingeld, stuivers en dubbeltjes, in zijn andere hand, wat hij probeerde te tellen.

Hij zwalke zowat het spoor op. Ik vroeg me af of ik hem zou helpen. Een zwerver, of alcoholist, is natuurlijk eng en smerig en wie weet wat hij allemaal heeft. Maar hulpeloos op het spoor laten zwalken lijkt me ook geen goede optie.

Ik besloot dat ik de beslissing zou nemen als het erop aankwam. En dat kwam het niet, gelukkig. Hij zwalke vlak langs de rand, en toen liet hij een dubbeltje vallen. Shit, zie die maar te vinden als de vloer zo beweegt.

Na nog wat gezwalk op een vaste plaats, op zoek naar het dubbeltje, liep hij door. En hij kwam weer terug, liep zo nog eens een paar keer voorbij, en toen heb ik hem niet meer gezien. Misschien is hij er aan de andere kant, op het andere spoort, vanaf gevallen.

En vanochtend een soortgelijk gek type in de metro. Wel een pak aan, wat dan opzich weer netjes is. Zijn blouse had hij echter ver open, alsof hij een of andere rockster was. Er zat echter geen bos haar onder, en hij leek ook totaal niet op een rockster.

Hij liep eens een paar keer om een fiets heen, die daar tegen een paal stond. Heel onderzoekend, alsof hij dacht zouden ze het merken, als ik hem nu gewoon meeneem?. Even dacht ik zelfs dat het zijn eigen fiets was, die hij inspecteerde op veiligheid ofzoiets.

Toen hij uit was gecirceld liep hij zo de metro door, uit het zicht, uit het hoofd. Nouja, tot nu dan. En er ging een andere man met de fiets de metro uit. De fiets was dus niet van hem.

Verdorie, volgens mij ben ik te laat om mijn trein te halen.

Het is weer zo’n grens geval. Het is natuurlijk zo dat ik nu het steppie meeheb, wat de reis enigsinds zou kunnen versnellen. Maar aan de andere kant, als ik de trein dus wel mis. Dan ben ik te laat.

Hm. Toch maar gokken. Hij heeft meestal toch vertraging.

Tot morgen dan maar.

Cadeautje gehad. Ineens kwam Bas met een groen pakje, en dat het voor mij was.

Wantrouwig als ik was, eerst het stickertje lezen. Niet mijn naam. Maar het was toch echt voor mij.

Nou, dan zal er wel minstens een aap, of ander gedrocht uitkomen. Dat moet toch haast wel?

Maar er zat een cup-a-soup beker in en een pakje tomaten cup-a-soup. Op de beker staat “BOSS of the YEAR”. Promotie gaat rap hier, blijkbaar.

Nouja. Ik ben er blij mee.. Laat ik het maar zien als een aanmoediging om de volgende keer weer genoeg cup-a-soup te bestellen.

Hah, onze nieuwe collega “Project managerster” heeft een bandje. Leuk man. Gelijk even vastgelogd. Ze ging er nog een website voor maken, zei ze.

Het Woedende bandlid heet Evita, dus kijk maar.