Category: Weblog (Page 282 of 290)

I went to a party, Mom, I remembered what you said.
You told me not to drink, Mom, so I drank soda instead.
I really felt proud inside, Mom, the way you said I would.
I didn’t drink and drive, Mom, even though the others said I should.

I know I did the right thing, Mom, I know you are always right.
Now the party is finally ending, Mom, as everyone is driving out of sight.
As I got into my car, Mom, I knew I’d get home in one piece.
Because of the way you raised me, so responsible and sweet.

I started to drive away, Mom, but as I pulled out into the road,
the other car didn’t see me, Mom, and hit me like a load.
As I lay there on the pavement, Mom, I hear the policeman say,
the other guy is drunk, Mom, and now I’m the one who will pay.

I’m lying here dying, Mom. I wish you’d get here soon.
How could this happen to me, Mom? My life just burst like a balloon.
There is blood all around me, Mom, and most of it is mine.
I hear the medic say, Mom, I’ll die in a short time.

I just wanted to tell you, Mom, I swear I didn’t drink.
It was the others, Mom. The others didn’t think.
He was probably at the same party as I.
The only difference is, he drank and I will die.

Why do people drink, Mom? It can ruin your whole life.
I’m feeling sharp pains now. Pains just like a knife.
The guy who hit me is walking, Mom, and I don’t think it’s fair.
I’m lying here dying and all he can do is stare.

Tell my brother not to cry, Mom. Tell Daddy to be brave.
And when I go to heaven, Mom, put “Daddy’s Girl” on my grave
Someone should have told him, Mom, not to drink and drive.
If only they had told him, Mom, I would still be alive.

My breath is getting shorter, Mom. I’m becoming very scared.
Please don’t cry for me, Mom. When I needed you, you were always there.
I have one last question, Mom, before I say good bye.
I didn’t drink and drive, so why am I the one to die?

Je hebt tegenwoordig van die prachtige systemen, met surround boxen en een dvd speler. Daar kun je gelijk cd’s mee spelen, en er zit ook nog een tuner in. Meer hebben we tegenwoordig niet nodig.

Die dingen zijn er vanaf 1700 piek ofzo, die ik dan in de de Block folders. En dat kan oplopen tot 3000 piek. Die wil ik later hebben! denk ik dan. Want wat apparatuur betreft, moet ik wel het beste van het beste. Of iets wat daar dicht in de buurt zit.

Kom ik net thuis, zet de fiets in de schuur.. en dan kijk ik automatisch (blijkbaar, het was me nog niet eerder opgevallen) waar er nog licht brandt. De buurjongen, daar brandt nog licht.

En alles is open. Jezus, wat is dat nou? Die gozer heeft gewoon een film op zijn muur! Da’s machtig. Ik kan de ondertiteling zowat meelezen. DAT is pas een thuis bioscoop.

Dat wil ik later ook, dacht ik meteen.

Hopelijk verdien ik later veel, denk ik nu.

Jah .. euh .. inderdaad een lekker ding hoor. Ahum .. *kuch*.

Amstelveenseweg .. Het eind van de reis. Net als je begint in te dutten en dat kacheltje in de metro lekker warm vindt, moet je er alweer uit.

Er stappen scholieren uit. Ik denk een jaar of dertien. Die ga ik wakker maken! roept een jongen, en hij geeft een mep tegen het raam, waar een meisje met haar ogen dicht zit.

Ik kan er de humor wel van inzien, opzich. Vreemd is dat. Vroeger bleef ik liever uit de buurt van die bijdehandte kinderen in groepen. Het is een kind, natuurlijk, maar een jochie zoals ik, daar kijken ze heus niet tegenop hoor. Zeker niet als ze met hun tienen zijn, en ik alleen.

Maar gisteren liep ik gewoon dwars door de groep heen. Er waren er een paar achter me, een paar rechts van me, die ik aan het inhalen was, en een paar voor me, die linksaf sloegen.

En ik voelde me helemaal niet opgelaten. Ik liep daar gewoon rustig, als een of andere oude man, die dat allemaal al gehad heeft. Sjezus, word ik nu oud, of minder allert?

Het ging in ieder geval allemaal goed, en vandaag ook. Als je langzamer gaat lopen om die groep voor te laten gaan, ben je ook fout bezig vind ik. Dus ik loop zoals ik altijd loop, schenk ze geen aandacht, en ik word niet eens door ze opgemerkt.

Zie je wel. Het kan wel …

Wat is dat toch met vrouwen, dat geordende gedoe. Dat anti-jongens-kamer gedoe. Die paar spinnenragjes die er hangen die “vies” zijn. Puur natuur, zeg ik dan.

Eens in de zoveel tijd moet het er dan van komen: de boel moet opgeruimd. Minimaal tien keer kan dit weg? en zeker 15 keer NEE! als antwoord. Heel af en toe iets als Neee! … *ploink* .. okay, dat kan wel weg en dat is dan ook gelijk een soort consessie.

Ik heb er zo’n hekel aan. Zo’n verschrikkelijke hekel. Ik weet dat het af en toe moet gebeuren, maar wat mij betreft ligt die troep allemaal prima op zijn plaats. Bij de spullen die ik nodig heb, kan ik bij. Af en toe moeten andere spullen, die perfect uitgebalanseerd staan op weer andere spullen, even aan de kant. Maar ik weet in ieder geval waar ik het ongeveer kan vinden, en hoe ik de boel in balans hou.

Vrouwen hebben daar geen oog voor. Ga jij nou maar achter je computer zitten, dan ruim ik wel op … Klinkt goed. Klinkt als de ideale vrouw (en die heb ik ook, laat daar geen misverstand over bestaan!). Maar evenlater hoor je KLEBENG, en zie je je perfect uitgebalanseerde cd’s over de vloer vliegen. Ik noem maar een voorbeeld, het was vandaag gelukkig niet gebeurd.

Vandaag ja. Vandaag was zo’n opruimdag. Ik kan een tweepersoonsbed krijgen, maar dan moeten wat meubelen verplaatst worden hier in deze kamer. En mijn eigen, super lekkere bed, moet weg. Dat laatste, daar kan ik dan wel mee leven, er komt immers een ander bed voor terug. Dat verplaatsen van meubelen, is ook zo gebeurd. Ware het niet dat die meubelen vaak de ondergrond zijn, de stevige basis, van die perfect gebalanseerde spullen.

En dan moet je wel opruimen. En dan heb ik er een nog grotere hekel aan. Ben ik nog aan het nadenken waar die cd hoesjes heen zouden kunnen gaan, zodat je er nog wel makkelijk bij kunt, is zij alweer met het volgende bezig, en heeft ze ongemerkt spullen in dozen gedaan. En spullen in dozen, die vind je niet makkelijk meer terug, en daar kun je dus al helemaal niet meer makkelijk bij.

Inmiddels begin ik me er wel steeds meer bij neer te leggen hoor, dat wel. Een hoop ouwe troep moet ook gewoon weg, want eigenlijk kijk je er nooit meer naar. Het is een illusie te denken dat je dit later, over een jaar of 5, wel ineens gaat doen.

En als het dan toch moet gebeuren, dan ben ik blij dat ik zo’n vrouw heb. Okay, vriendin. Ik ben nog wat jong om een vrouw te hebben misschien. Maar ik denk dat ik haar hou, totdat het een vrouw is. Niet alleen omdat ze zo verschrikkelijk goed kan opruimen, maar ook omdat ze zo verschrikkelijk lief is, en samen met mij kan opruimen. En geloof me, dat is een hele kunst. Ik denk niet dat iemand anders dat kan.

Bedankt liefje.

Een tijd geleden zag ik een goedkoop hoofdtelefoon ding in een krantje. Niet zo’n oordoppies ding, en ook niet zo’n gigantisch grote hoofdtelefoon. Maar een soort middelmaatje, die sommige mensen op hun discman gebruiken.

Nu komt hij best goed van pas. Ik heb nu boxen waarbij er inprikgaatjes zitten voor hoofdtelefoon en microfoon.

Maar nu twijfel ik toch weer. Want wat ik toen al vond, vind ik nu weer denk ik. Het geluid is te dof. De AM-erig. Dus ik ben bang dat ik nu weer een dure hoofdtelefoon wil, voor achter mijn computer. Die ik dan vervolgens weer erg weinig zal gebruiken.

Hij gaat wel hard overigens, dat wel. En er zitten dus ook volume knoppen op de hoofdtelefoon zelf. En een stereo-mono wisselknop. Als je niet beter wist, zou je denken dat het een goed en duur ding is.

Helaas weet ik wel beter. Ik heb hem zelf gekocht, en hij zit nu op mijn hoofd. En zo goed klinkt het dus niet.

Aan het begin van de straat, of het eind, dat is net waar je vandaan komt .. staat een politiebus. Nee, niet zo’n Chrystler Voyager ding, echt een bus. Eigenlijk meer een mini-vrachtwagen. Dus niet eentje met een losse opleggen, maar met cabina en oplegger in 1. En je hebt er ook net geen groot rijbewijs voor nodig denk ik. Zo eentje. Misschien meer een verhuiswagen.

En achter de cabine, daar is het dicht enzo. En er zitten denk ik 3 antennes op. Het is dat het geen Amerika is hier, maar anders had ik gedacht dat de FBI iets of iemand hier in aan het in de gaten houden is.

Misschien zijn de buurmannen wel illegaal aan het doen. Er staan hier wel ontzettend veel dure auto’s, en dat is een gewone woonwijk. Niet eens een mooie of luxe woonwijk. Eigenlijk meer een aso woonwijk, met aso jongeren, of aso schreeuw gezinnen.

Dus best terecht als ze dat eens in de gaten willen houden.

Met mijn oude PC had ik het al, en nu heb ik het weer. Ik krijg die verrekte codecs maar niet geinstalleerd. DirectX heb ik erop, en de codecs heb ik al een stuk of wat keren aangeklikt, waarop ik braaf op JA heb geklikt toen hij vroeg of ik ze wel WOU installeren.

En toch doet hij het niet. Ik krijg wel geluid, maar geen beeld. Nouja, het kan natuurlijk aan het filmpje liggen, maar ik weet het niet hoor. Op mijn oude pc was ik tenminste nog zo ver, dat ik heel vreemd beeld kreeg, waar je niets uit op kon maken. Storing, zeg maar. Ook weer met geluid.

Nu alleen geluid. Hoe zit dat toch?

Op dit moment heb ik helemaal geen zin om er verder naar te kijken, want ik ben blij genoeg dat ik eindelijk eens op normale snelheid kan werken enzo. Maar ik weet zeker dat er een moment komt waarop ik alles weer ga downloaden, alles wat dan maar ook iets met divx te maken heeft, om te kijken of hij het dan wel misschien doet.

En dat helpt niets.

Nu heb ik me vandaag helemaal niet zo ziek gevoeld. Ik ga me haast schuldig voelen. Maar gisteren, kwam het echt weer terug. Werd ik misselijk, at ik weinig, en had ik pijn in mijn maag.

Dus dan is het echt. Voordeel is nu dat ik morgen weer naar mijn stage kan, waar natuurlijk ook het nodige gedaan moet worden. Hopelijk word ik daar dan niet ineens ziek.

Ik heb er zo’n hekel aan. Het is OF ziek, OF niet ziek, niet een beetje er tussenin. Dan komt het ook zo ongeloofwaardig over. En zelfs als mensen me geloven, ben ik voordurend bang dat ze me niet geloven.

Kleine steun in de rug is dan weer dat “iedereen” het heeft. En daar kun je je dan een klein beetje achter verschuilen. En aan de andere kant: wat is nou 1 dag. Een dag op een heel mensenleven. Morgen ga ik er des te frisser weer tegenaan, en dat maakt alles weer goed.

Maar even tegen de ziekheid: and stay out!.

Zo, als dat niet helpt.

VIA onboard geluidsdingesen zijn niet handig. Erg onhandig zelfs. Het bleek dat daarom w2k niet wou installeren.

In w98 had ik er ontzettend veel moeite mee. Na veel pijn en moeite kreeg ik hem eindelijk aan de praat, maar er ging gelijk een lichtje branden. Zou w2k daarom zo moeilijk doen?

Dus maar eens uitschakelen in het bieros, en ja hoor, nu ging hij vrolijk door.

Weer een probleem uit de wereld.