Category: Weblog (Page 220 of 290)

zaterdag 20 juli 2002, 18:18

Tot nu toe is Sailwolde een stuk minder groot en leuk dan we hadden gehoord en we verwacht hadden.

Gisteren was ik even gaan kijken naar de miss sailwolde verkiezing. Wat naam betreft verwacht je natuurlijk een heleboel schone dames.

Toen ik binnenkwam liep de tweede ronde, de halve finale, aan zijn eind. Voor drank moest je consumpties hebben, dus daar heb ik er dan maar vijf van aangeschaft. Minstens 5 bier moest ik het volhouden dus, geen makkelijke opgave.

Persoonlijk vond ik het nogal zielig staan om steeds 1 biertje te bestellen. Maar om nu elke keer wat mee te nemen voor mijn buurman die ik niet ken, vond ik ook wat overdreven. Dan maar zielig dus, kom hier toch niet meer terug.

Eindelijk kondigde Pilarzyk aan dat we verder gingen met de modeshow. Een aantal meiden stonden binnen de hekken, waarvan er eentje hevig aan het huilen was. Dat waren blijkbaar de meiden die waren afgevallen. Gemiddelde leeftijd van 15 jaar volgens mij.

De show zelf was ook niet veel aan. Heb ze allemaal op de foto, alle 5 haha.

De finale heb ik niet afgewacht. Dit was definitief de reden om gauw weer weg te gaan. Morgen een tweede kans.

vrijdag 19 juli 2002, 15:54

Daar lag hij, voor iets minder dan 7 euro. In een Duitse, Aldi-achtige supermakt. Een heuse Victory mondharmonica.

Als rasechte muzikant kon ik hem voor dat geld natuurlijk niet laten liggen. Over liggen gesproken, we liggen nog steeds in Zeewolde met de boot (geen Meppel dus) omdat hier Sailwolde is. Schijnt morgen een groot spectacel te worden. Camera gaat mee, dus jullie zullen het wel terug zien in het digitale foto album.

Terug op de boot gekomen gelijk de Riovolt aangezwengeld, op zoek naar het nummer van Acda en de Munnik dat ik wel even na zou spelen. Zowel niet of nooit geweest als nu mis ik jou bleken nog iets te hoog gegrepen voor ondergetekend aanstormend talent.

Het Bananenlied van de Boswachters ging me al iets beter af. Ik mis echter de tussennoten denk ik. De ene noot is net effe te hoog, en degene die er onder zit is te laag. Misschien is mijn mondharmonica gewoon te kort. Er zitten 10 gaatjes in.

Op internet maar eens zoeken hoe dat werkt. Als iemand nog suggesties heeft?!?

Vanavond Miss Sailwolde verkiezingen. Klinkt goed, ook voor het rolandow.com plakboek. Dus alleen al voor journalistieke redenen moet ik er gewoon aanwezig zijn. Iemand moet het toch vastleggen? Ik offer me wel weer op. Ik zal wel weer proberen de schone vrouwen er zo mooi mogelijk op te krijgen. Het zal een zware taak zijn, maar goed.

Misschien maar eens een cursus volgen bij F.

woensdag 17 juli, 15:02

Na Spakenburg zijn we dan nu aangekomen in het fantastische Zeewolde. Altijd weer gezellig om hier te komen. Een groot strand waar je kunt zwemmen en surfen, een een grote camping die er achter zit.

Na onze geweldige uitgaansavond van gister, moest Zeewolde vandaag op de proef gesteld worden natuurlijk. Ik had al gezien waar de jeugd zich ophield, in 1 of ander donker hol. Vast the place to be.

Vol goede moet gingen Jurriaan en ik naar die plaats. Nog voor we ons eerste biertje in de hand hadden, waren we het er over eens dat dit ook meteen het laatste biertje was. Jurriaan had nog een tennisclub gezien waar het ook aardig druk was, en de gemiddelde leeftijd waarschijnlijk wel boven de 14 lag.

We waren net onderweg toen er twee meiden vanaf de andere kant kwamen. Jullie hebben ook mee gedaan he? riepen ze ons toe. Jaaaa!! Maar we hebben niet gewonnen hoor… antwoordde ik, me totaal onbewust van waar dit over moest gaan.

Zij hadden wel gewonnen. Wij gingen nu toch ook zeker wel naar de kroeg? We bekenden dat we er net vandaag kwamen en dat er eigenlijk niks aan was. Dus dat we nu naar de tennis vereniging gingen.

Ja, maar nu waren ZIJ er, dus we konden maar beter mee gaan. Goed dan. Wij weer mee terug naar de kroeg. Onderweg kwamen we nog twee mensen tegen. De naam van de jongeman ben ik gek genoeg vergeten, maar de dames waren Jessica, Alexandra en Tamara. Uit Wilness (ofzo) en uit Mijdregt.

Goed. Was gezellig. Drank werd voor elkaar gehaald en er werd wat meegedeind op de muziek. Toen kwam er een mannetje binnen. Kleiner dan ik, maf petje op, ringbaardje. Ik zag dat ie bij anderen hoorde, die stuk voor stuk niet al te nuchter waren.

Als een bij op honing ging hij op de dames af. Hij had het al heel snel op Alexandra voorzien. Ze probeerde zich eruit te redden door mij als vriend aan te wijzen. Opzich was het handiger als ik dit ook wist, maar de rest van de avond heb ik geprobeert het spel mee te spelen.

Het hielp niet erg. De irritanteling bleef volhouden. Beetje jammer. Op die manier werd het wat lastiger om gewoon lekker met z’n zessen te feesten. Sowieso lastig, als de boel om half 1 sluit.

We zaten buiten op de bankjes nog wat na toen de kroeg was gesloten. Een man van een jaar of 55, die in de kroeg als een gek heen en weer aan het springen was, kregen we zo ver om nog 1 keer de kabouterdans voor ons te doen.

Het werd vier keer, omdat dit tafereel op foto vastgekegd moest worden. Misschien vind ik hier nog een exemplaar van in mijn mailbox. Het adres is in ieder geval achter gelaten.

Bij het afscheid werden er nog gauw afspraken gemaakt door Tamara en Alexandra om de volgende dag om half twee te komen varen. Helaas werd die afspraak door de dames niet nagekomen, maar ik had eigenlijk ook niet anders verwacht. De afspraak was misschien ook wat vaag.

Morgen vertrekken we naar Meppel volgens mij. Ben benieuwd wat die stad ons gaat brengen.

dinsdag 16 juli 2002, 11:00

Spakenburg. Of all places. Precies hier kregen broerlief en ik een ontzettende drang tot uitgaan. Er moest gepooled worden. In Spakenburg, en op maandag. Mission impossible, dachten we.

We liepe het centrum rond waar we de middag ook al waren geweest en kwamen tot de ontdekking dat er ongeveer 4 kroegen waren. Later op de avond hadden we die in Hoorn geteld, we kwamen tot 32.

Op de terugweg hadden we de moed eigenlijk al opgegeven. Toch nog maar even in de bar/dancing kijken.Even een biertje halen, daarna konden we altijd nog weg. En verdomd, hier was een pooltafel verdekt opgesteld, om het hoekje. Hadden we van buiten af nooit gezien.

Gepooled werd er, 5 potjes ofzoiets. Daarna darten waarbij de score in het Engels werd verrmeld, net als op de televisie. Hier hadden we na anderhalf uur genoeg van. Aan de bar hangen dus, en kijken of de schone dames aan de overkant ons niet veel leuker vonden dan de barman. Werkte niet echt, dus effe pinnen en gelijk op zoek naar een andere tent.

Helemaal in de ban geraakt van onze Engelse puntentelling, liepen we al Engels lullend over straat. Er was weinig te doen, dus ik kwam tot de conclusie dat we fast terug moesten to the first pub. Ik meldde het in vloeiend Engels met accent aan broerlief, waarop een voorbijganger vroeg why?. We bleven in onze rol en legde uit dat the pub wel zou sluiten als we niet snel naar binnen gingen.

De man tuinde erin. Toen we het cafe binnenliepen hebben we hartelijk gelachen. Haha, wat een sukkel. We praten zo Amsterdams als wat.

Hier nog even blijven en gekletst met de locals. Doorat broerlief Jurriaan de baspartij, en ik de piano voor mijn rekening nam toen Queen werd gedraaid, kregen we al snel aandacht. Iemand moest Brian May nog doen, dus dat riepen we dat rond.

Uiteindelijk bleek dat er nog 1 cafe was wat de moeite waard kon zijn. We gingen langs bij Wim en het was er erg gezellig!

Uur of 1 was mooi zat. Even zien of het clubhuis op de haven nog open was, en dan naar bed. Het clubhuis was open, naar bed werd uitgesteld. Jonge mensen hier en erg gezellig. Jurriaan zat vol en ging naar huis. Ik bleef zitten en bestelde nog wat, tot ik niet meer kreeg en de jassen werden aangetrokken.

Spakenburg, of all places. Wie had dat gedacht. Uur of drie naar bed. Party-on!

zaterdag 13 juli, 20:27

De eerste dag van mijn vakantie begon in Amsterdam. Vrijdag opgestapt en overnacht, en zaterdag zou het avontuur beginnen.

Maar eerst nog even naar de stad. Sokken vergeten en ik moest nog even van die mooie Jezus-nikes.

Lopen we bij de menza van de UvA, komen we ineens neef C. tegen. Al een tijd niet gezien. Ineens zie je hem dan.

Neef C., een beetje het zwarte schaap van de famillie. Heeft een tijd op straat gewoond, en is nooit echt rijk geweest. Wij komen hem tegen, dus maken even een praatje. Hij vraagt direct om 10 euro. Waarom? Omdat ie het nodig heeft natuurlijk!

Uiteindelijk kan mams het niet laten en geeft hem zijn tien euro. Het blijft toch famillie natuurlijk huh?

Ineens zegt hij dat hij er vandoor moet. Er moest een fiets verkocht worden, dat was wel duidelijk. Dat is nu eenmaal een belangrijke bron van inkomsten voor dat soort mensen.

Wij lopen door. Ineens beginnen er vier mensen te rennen. De twee voorste mannen rennen door, en wijzen ondertussen druk naar neef C. Die moet je hebben!.

Kom je je neef tegen, wordt ie opgepakt wegens heling. Wat een avontuur alweer, zo de eerste dag.

Zojuist moest er iemand mee met de waterpolitie omdat hij met drank op achter het stuur van zijn speedboat kroop. Ook op het water mag men niet dronken achter het stuur. Ze zijn nu bloed aan het prikken.

Wat een gerechtigheid toch weer in Nederland.

9 juli, 19:17

Waarom toch weer elke keer zijn het de stoere jongens die voor problemen zorgen. Die me in de weg zitten, dwars zitten en kwaad maken.

En weet je, het zijn eigenlijk niet eens de stoere jongens waar ik me kwaad om maak. Zelf zou ik waarschijnlijk hetzelfde doen. Waarom ook niet. Als je de kans krijgt… wel zo makkelijk toch?

Nee, het zijn eerder de meisjes die erin trappen. Hoe kunnen ze zo naief zijn. Hoe kunnen ze er toch in trappen?

Ze zijn er zelfs bij die er gewoon meerdere keren in trappen ook. Die er niet van leren. Dan kan ik wel schreeuwen, wel brullen. Kijk nou toch eens uit je doppen!

Maar zo werkt het niet. Ze moeten er zelf achter komen. En zelfs dan hoeft het nog niet te betekenen dat ze genezen zijn. Ik vertel immers net zelf dat er meiden bij zijn die er vaker in trappen.

Gelukkig zijn er ook andere meiden. Die het meteen doorzien, of die er wel van leren.

Nu nog even opsporen, die meiden. Want die wil ik.

De oude internet server heb ik dood verklaard. Hij wilde niet meer installeren. Misschien conflicten ofzo, ik weet het niet.

Nu doet Loesje ook dienst als router. Heeft ie eindelijk wat te doen… en het staat wat leuker. En het maakt meer herrie, da’s dan weer een nadeel.

Morgen kijken of de onboard geluidskaart aan de praat gekregen kan worden. Dan hebben we ook nog eens muziek in de tent.

En natuurlijk gaan de vakantie verhalen nu online. Hierna dus, zeg maar.

Er zijn vast een hoop redenen te noemen waarom het in het zuiden leuker is dan het noorden. Een goede reden vind ik persoonlijk in ieder geval het accent.

In limburg en tilburg de zachte g…

Maar, wat ontdekte ik tot mijn verbazing? Ook in Zeeland zeggen ze dingen zuids. Zo staat mij nog helder in het geheugen het zinnetje “Dat is ook”.

Ja, dat is ook wat? Groen, paars, warm, koud? Bij ons het dan op z’n minst nog “Dat is ook zo”. Maar in het zuiden laten ze dat woord gewoon weg. Zomaar. Abrupt einde van de zin.

Wel schattig hoor.

Marjolein heeft het ook.

Begin me nu langzamerhand te beseffen wat Jasper heeft moeten doorstaan. Een week alleen in 1 ruimte.

Best stil na een tijdje.

Dat je een e-mail krijgt, op een vodje papier dat je toevallig bij je was. Staand opgeschreven, in een feest tent.

En dat het adres wat je er uit op denkt te maken dan niet klopt. Krijg je terug. User unknow.

Wat nou unknown, ze stond er toch?!

Nouja. Wat creatief met letters, en ineens krijg ik het mailtje niet terug. De o kun je makkelijk voor e aan zien. Probleem opgelost.

Hoe groot is de kans dat iemand dezelfde voor en achternaam heeft, op 1 letter verschil na?

Bij hotmail gelukkig niet zo erg groot. *Ahum*