Category: Weblog (Page 119 of 290)

Gezellig avondje uit. En dan je portomonaie kwijt raken. Gerold? Verloren? Vergeten? Geen idee.

Kutzooi.

Verslavend spelletje, dat MediaMammon.

Eindelijk is ie er dan. Mijn nieuwe telefoon. Eindelijk een toestel dat niet meer uitvalt, niet zo groot is, maar evengoed een camera en bluetooth
heeft.

De kwaliteit van die camera laat nog steeds te wensen over, maar dat hangt ook veel af van het licht enzo wat er is. De bovenste twee foto’s hebben duidelijk te weinig licht, maar de onderste valt wel mee.

In ieder geval leuk om snapshots mee te maken.

Die belachelijk grote auto is namelijk van Margriet en Irene, waar ze volgende week mee naar Frankrijk gaan. Daar gaan ze 4 maanden lang koken voor gasten in een skigebied.

Jaloers als we zijn nemen we afscheid en proberen we maar 4 maanden lang aan iets anders te denken. En als ze terug komen zijn we al verhuisd, lekker puh.

‘s Ochtends staat hij op voor een nieuwe dag werken. Werk dat hij noodgedwongen doet, omdat er even niets anders was.

Hij kwam uit de horeca, kon geen baan krijgen, en toen zei iemand “Kom bij ons lekker beton boren!”. Sinds dien zit hij in de bouw en boort hij beton.

Er moest even een stuk uit een muur gezaagd worden. Knap gereedschap om dit langs een riggel te doen of iets dergelijks is er niet, dus het moet uit de losse hand. Hij pakt z’n diamantboor en gaat aan de slag. Je kunt die vergelijkjen met een grote cirkelzaag, maar dan is het een heel stuk groter.

De muur blijkt te hard, hij komt er niet doorheen, en hij neemt een groter blad. Dikker. En hij gaat weer aan de slag.

Dan komt de boor vast te zitten. Ineens. Een terugslag is het gevolg, en eventjes, heel eventjes maar, tikt het blad zijn gezicht aan.

Een verticale streep vanaf z’n oogkas tot aan z’n mond is het gevolg. Kopjes met bloed stromen er uit hem. Zijn neus hangt er aan één kant losjes bij.

Zijn collega springt van de stijger en verleent hulp. De opzichter komt kijken en ziet het al gebeuren dat de bouw stil komt te liggen. Als er een onderzoek wordt ingesteld ligt het zo een maand stil.

Dus hij maakt zich uit de voeten, en belt geen ambulance. Uiteindelijk is het slachtoffer met eigen vervoer, in een busje, naar de eerste hulp gegaan.

Een nieuwe dag werken op de bouw.

Een vriend van mijn collega is dit overkomen.

Hij had het altijd al een klote baan gevonden.

De goedheiligman heeft ons weer goed verwent kan ik wel zeggen.

Dit jaar vierden we Sinterklaas bij de moeder van Mijke. Per stelletje, dus we hoefden niet ieder een surprise te maken. Nu moet ik zeggen dat Mijke eigenlijk al het werk gedaan heeft, maargoed, het resultaat mocht er wezen.

Haar surprise werd dan ook als klap-op-de-vuurpijl gebruikt, en pas als laatste uitgereikt aan de gelukkige nieuwe eigenaren.

We hebben veel gehad. Ontzettend veel. En die ijzeren beeldjes heb ik van mijn eigen Sinterklasinnetje gehad. Die zijn natuurlijk het mooist van alle cadeau’s.

Het was gezellig. Op naar de kerstdagen! Continue reading

Laat Ruurt even zijn ding doen, en hij bouwt je motor om van barrel tot wrak, en daarna van wrak tot weer-helemaal-goed. Geweldig. Het was even een middagje shoppen en sleutelen, dat laatste vooral voor Ruurt dan, maar dan heb je ook wat.

Ontzettend blij, bij deze nogmaals bedankt Ruurt!

En die Rode motor die je op het onderste plaatje ziet: daar heb ik ook nog even op mogen rijden. Moest nog even een onderdeeltje halen.

Leuk!

Drunkmenworkhere hebben weer een geniaal spel bedacht. Vind ik dan. Bedenk wat het nieuws van volgende week zal zijn, en verdien veel (virtueel) geld.

Hoe hoger jouw ingeschatte woord of zin in de Yahoo zoekmachine komt, hoe beter.

Klik hier om mee te doen!

Het beeld voor mij bleef staan als een spannend stilleven. Gemaakt door een moderne kunstenaar. Lampjes, vaag, silhouetten. Ik ging vooruit, maar teglijkertijd leek ik stil te staan.

Links van me doemde er iets op. Het bewijs dat ik toch vooruit ging. Langzaam begon ik letters te herkennen. ESSO.

Ineens was het me duidelijk dat dit de keiharde realiteit was. Het mistte, het had gevroren, en ik reed op de snelweg.

De weg van Amsterdam naar Hoorn kan ik dromen, maar vanochtend was het helaas geen droom.

Internet ligt er maar weer eens uit. Er komt een monteur. Inmiddels kan ik mezelf haast wel ervaren noemen op dit gebied: bij elk bedrijf heb ik dit nou al eens meegemaakt. Blijft gek hoe afhankelijk je bent.

Als ik aankom in de morgen, is er een soort vast ochtend ritueel. Dat is ontstaat bij Woedend!, en dat is eigenljk nog steeds zo.

Nadat de computer aan is gezet, gaan er als eerst een aantal programma’s aan. De e-mail, de msn, en (vroeger dan) Kink FM. Die laatste hebben ze hier liever niet, ze vinden dat streaming radio de verbinding te zwaar belast.

Dan lees ik mijn mail, en als dat klaar is, ga ik even een rondje weglogs. Ik heb er ongeveer 50 die ik even langs ga. Soms lees ik niet alles van die mensen, soms wel. Maar als je het bij houdt, hoef je meestal niet zoveel in te houden.

Zo kom ik ook altijd langs bij die van Lotte. Maar dat is vanaf nu over, heb ik zojuist besloten. Ze heeft zich namelijk niet gehouden aan een zeer belangrijke regel: géén muziek op je website.

Het is maandag morgen, vroeg, je gaapt nog wat, en dan ineens JENGEL DE JENGEL uit je speakers. Buiten het feit dat ik me kapot schrik, zijn gelijk de ogen van je collega’s op je gericht.

En dan maar zoeken. Welke mafkees heeft er zo’n zenuwenliedje op z’n site? Godveerrr.. dicht! Uit die herrie! Ohja, die MUTE knop op mn toetsenbord.. *klik*.

Ahhh… de rust keer weer terug in het kantoor, en ik probeer net te doen of dat liedje spontaan begon te spelen. Zeker spyware ofzo.

Maar nu is het genoeg. Ik ben er drie keer ingetrapt. Als je zo graag wilt dat je bezoekers wegblijven, prima. Die gaat heel rap uit het rijtje “Dagelijks”, en zo kan ik vanaf vandaag weer veilig mijn weblogjes afgaan.

Wat een rust.