Author: Rolandow (Page 288 of 301)

is even weg …

Luuk had een stukje over het snel leegdrinken van ijsthee.

Zo vertelde ik vanochtend een beetje mijn ontbijt ritueel aan mijn collega, die meestal dezelfde metro heeft als ik.

Over het algemeen heb ik weinig tijd om te ontbijten. Dat heb ik aan mezelf te danken, want ik blijf liever tien minuten in bed, dan een lekker ontbijtje met een kopje thee.

Zo ook vanmorgen dus. En dan is de oplossing: een croissantje bij de AH, en een half liter dirnk ontbijt.

De eerste keer dat ik dit deed, kreeg ik de drinkontbijt met moeite naar binnen. De gedachte aan al die dingen die erin dreven, maakte me een beetje misselijk. En bovendien vult het dus gewoon. Het is een beetje dikker dan gewoon drinken, dus sjah.. al met al kun je er best misselijk van worden.

Nieuwe techniek. Gewoon het pak zo razendsnel leegdrinken, dat je er nog niet misselijk van kunt worden. Dat je je maag en hersenen voor bent, zeg maar.

Dus het pak heb ik leeg voor ik goed en wel besef waar het eigenlijk naar smaakt. Gelukkig neem ik meestal dezelfde smaak, zodat ik het inmiddels wel weet, en er dus ook niet over hoef na te denken.

Dan een minuut of 5, 10 later ben ik ineens ontzettend vol, en wat misselijk. Even later zijn we bij de halte, en mogen we een stukje lopen naar het Olympisch Stadion. Dat werkt verfrissend.

Eenmaal aangekomen op het werk, is het dan al weer redelijk gezakt allemaal, en heeft het als resultaat dat je de eerste 3 uur geen honger hebt. En da’s opzich weer vervelend, want binnen 3 uur is er lunch.

Nouja. Dan neem je tijdens de lunch gewoon 4 boterhammen, in plaats van 6 of 8, en dan kom je de rest van de dag gemakkelijk door. We hebben tegenwoordig ook een berg lollies, en koffie (of wiener melange) werkt ook erg goed als je een beetje honger begint te krijgen.

En dat allemaal naar aanleiding van ijsthee …

Wow! Ik kan gewoon vanaf de tribune bellen, en da’s twee verdiepingen hoger! Wat een super bereik zeg .. Okay, hij stoort af en toe een beetje, maar toch .. hij werkt wel. Net als je mobiel wat te weinig bereik heeft, dan stottert ie een beetje.

Tof hoor….

Evita en ik hebben een nieuwe telefoon.. een mooie draadloze .. Hij’s stoer huh?

Ze liggen hier, zomaar, ongebruikt te wezen. En hij deed het per ongeluk, zeg maar.

Hrmz, er gaat alweer 1 telefoon weg, 1 loop telefoon, hoor ik net. Nouja.

Marnix was zo aardig om reet een mailtje te sturen met een leuke link. Jammer dat hij niet even vermelde dat het hier vandaan kwam, met dank aan Bassie.

Nouja, volgende keer beter. Ik vond het al koel dat ik eerder was, ofzoiets, hoewel er natuurlijk honderden van zulke bedrijven zijn.

Vanochtend in de trein zat er een vrouw schuin tegenover me, die een hond mee had. Opzich geen probleem, maar ik vroeg me af of ze het beestje echt wel lief vond.

Het beestje zat namelijk in een boodschappentas. Het was niet zo’n grote hond natuurlijk, maar de boodschappentas was wel net wat te klein. De hond kon niet lekker liggen. Hij kwam met zijn pootjes tegen de plastic tralies, waardoor zijn nagels naar buiten staken. Die mochten ook wel eens geknipt worden, denk ik.

Lijkt me toch niet lekker liggen. We zullen haar eens in zo’n tas stoppen!

De trein kwam aan op Sloterdijk. De deur stopte pal voor m’n neus. Op de een of andere manier heb ik dat wel vaker. Gunstig, want dan vind je haast zeker een zitplaats.

Toch moet je snel zijn en niet te kieskeurig. Ik nam plaats bij het eerste de beste plaatsje dat ik zag, want ik zag van de andere kant al een heleboel mensen aankomen.

Tegenover me zat een indische vrouw, denk ik. Ze zag er een beetje raar uit. Als ze gewoon keek, zat haar ene oog iets meer dicht dan haar andere. En haar mond zat een beetje scheef. Het trok de ene keer naar links, dan weer naar rechts, afhankelijk of ze lachte, hoe erg ze lachte, of dat ze praatte.

Daarnaast zat een blonde meneer met erg blauwe ogen.

Naast mij zat ook een indische man, hoewel hij er toch anders uit zag. Zijn haar was strak achterover gekamt, en bleef op zijn hoofd plakken door de gel. Aan het eind, in zijn nek, ging het over in krulletjes.

Hij had een strakkere huid. Hij leek dus jonger, ik denk een jaar of 30.

Toen ze begon te praten wist ik het zeker: ze was niet helemaal normaal. Voor in hoeverre normale mensen wel normaal zijn dan, maar ze was dus anders, op z’n minst.

Ze vond het erg druk in de trein. Erg grappig, was dat, vond ze. Ze kwam niet meer bij van het lachen. Ze hadden maar geluk dat ze een plaatsje hadden kunnen vinden! Ze legde haar hand even op mijn been, en zei toen dat ik ook erg geluk had. Ja, wat een mazzel he? riep ik zo vrolijk mogelijk terug. Ik vind het mooie mensen, maar op de een of andere manier weet ik nooit zo goed hoe ik moet reageren op ze.

De blonde meneer naast haar reageerde bijzonder aardig en met al het geduld van de wereld. Ik ging er voor het gemak maar vanuit dat het hun begeleider was.

De man naast me wilde bij elk station (zeker) weten waar ze nu precies waren. En hij constateerde dat ze nu dezelfde stations lang zouden gaan als op de heen weg. Dat klopte, volgens de begeleider.

We reden de tunnel in. De vrouw dook ineen, schrok zich rot. De greep naar haar oren om ze te beschermen. De man naast me vond dat ze niet zo gek moest doen, en dat het maar een tunnel was.

Inmiddels lachde ze niet zo hard meer, en legde ging ze tegen haar begeleider aan liggen. De man naast me begon wat bezorgd te worden, en wilde ruilen met de begeleider. Dat vond hij een heel goed idee, zei hij terwijl hij glimlachde naar me.

Op de een of andere manier kon ik niet de indruk onderdrukken dat hij homosexueel was. In ieder geval een bijzonder aardige man, en zeer geschikt voor zijn werk. Wat een geduld moet je met die mensen hebben.

De indonesische man ging nu schuin tegenover me zitten, waar eerst de begeleider gezeten had. Hij begon de vrouw te knuffellen en haar gerust te stellen. Op zo’n intense manier dat ze niet echt rustig kon liggen, denk ik. Maar dat geeft natuurlijk niet.

Het was ontzettend lief en mooi om te zien. Ik voelde me wat ongemakkelijk, want mocht je wel kijken?

In Purmerend Overwhere gingen ze eruit. Er kwam een stelletje voor terug. Een stelletje van, ik schat, een jaar of 24, 25. Ontzettend klef aan het doen. Galgje aan het spelen. En dat was wèl irritant.

Zo, dat is geregeld. De brief is eruit, althans, hij ligt in de que. Opgezegd! Eindelijk, na 2 jaar er vanaf.

Wat begon als ideaal baantje, kort werken en veel verdienen, eindigde in een .. nouja, hell wil ik niet zeggen. Maar ik keek er behoorlijk tegenop. Ik vind de doordeweeksedagen haast leuker dan de weekenden, alleen maar door dat rottige baantje.

Nu hoef ik nog maar effe ruim een maand, en dan kap ik ermee. Misschien worden ze wel boos op me, en laten ze me eerder stoppen. Maar dat betwijfel ik.

Hoe dan ook, voor de feestdagen ben ik vrij. Dat betekent dat ik voortaan weer vrije weekenden heb. En misschien hou ik dat wel even zo. Heerlijk. Ik kijk er nu al naar uit.

Dan wordt het werken wel wat leuker denk ik, want dan kun je aftellen. Let’s see. Nog 8 weekenden werken.

Dat valt wel mee toch.

Eerste reacties van Paulus …

Rolandow @ W!: (2:31 PM) doet msn het alweer?
::outlander::: (2:31 PM) nope

Rolandow @ W!: (2:31 PM) hrmz.. weird.
::outlander::: (2:32 PM) ben bezig alle klte critical updates te draaien voor windhose 2000 kanker op system… als je het een op sys mag noemen
::outlander::: (2:32 PM) FUCK FUCKF FUCKF CUFKC FUF CJIFEKFN#KQWJO@#U*()UJH@IJio`

::outlander::: (2:34 PM) Download Service Pack 2 to get the latest reliability, compatibility, and security updates for Windows 2000
==
omdat de coders hier er geen fuck van begrijpen en we nogsteeds geen helemaal werkend os kunnen maken is er nu een service pack.. dit is pas deel 2 het zal pas helemaal werken als we rond SP 200 zitten maardan hebben we al weer een nieuw “nu nog buggier” OS ontwikkeld
::outlander::: (2:35 PM) het feit aleen al dat ze het een service pack noemen en niet een BUG FIX

Als MSN inderdaad op poort 1863 werkt, is Paul z’n MSN nu dicht. Kijken hoe lang het duurt voor hij erachter komt. Of voor hij dit leest. Zoiets.