Vanochtend in de trein zat er een vrouw schuin tegenover me, die een hond mee had. Opzich geen probleem, maar ik vroeg me af of ze het beestje echt wel lief vond.

Het beestje zat namelijk in een boodschappentas. Het was niet zo’n grote hond natuurlijk, maar de boodschappentas was wel net wat te klein. De hond kon niet lekker liggen. Hij kwam met zijn pootjes tegen de plastic tralies, waardoor zijn nagels naar buiten staken. Die mochten ook wel eens geknipt worden, denk ik.

Lijkt me toch niet lekker liggen. We zullen haar eens in zo’n tas stoppen!