Category: Weblog (Page 245 of 290)

Je kunt er gewoon op vertrouwen. Als Marnix wat zegt over whiskey, dan is het ook zo. Met andere dingen soms ook wel, dat zal hij wel gaan zeggen natuurlijk, maar nu klopt het gewoon.

Klein flesje Jack Daniels gehad. Red Label. Echt klein hoor, iets van 5 cl. Net genoeg voor twee glaasjes.

Meer heb ik ook niet nodig om te concluderen dat Famous Grous toch wat lekkerder is.

Beneden heb ik nog veel meer proefflesjes. Die zal ik binnenkort ook maar naar boven halen. Voordat iemand denkt dat ze van hem zijn.

Zou het de aantallen hebben beinvloed? Toen ik aan Louwrens de playboy liet zien.

Nah.. Denk het niet.

JA! WEL EFFE UITKIJKEN TRUT!!! bulderde de chauffeur door de bus heen.

De bus wordt tegenwoordig omgeleid. Ze zijn op de grote doorvoer weg naar mijn wijk bezig het riool te vervangen. Dit schijnt zo om de 15 jaar te gebeuren ongeveer.

Daardoor rijden de bussen dus om. Door een wijk heen.

Bij een t-splitsing kwamen er twee meisjes van links. De bus had dus voorrang. De bus nàm ook voorrang. De meisjes ook.

Plotseling stond de buschauffeur boven op zijn rem, en bulderde bovenstaande tekst tegen ze. Het meisje stak haar hand op, alsof ze wilde zeggen he, wat flik je me nou, weet je?.

JE DACHT TOCH ZEKER NIET DAT JE VOORRANG HAD?!?!? schreeuwde de chauffeur terug. Nee, dat dacht ze niet denk ik. Ze dacht helemaal niet denk ik. Zoals de meeste fietsers. Dat je je daar als buschauffeur nog druk om kunt maken.

Nouja. Het was wèl ochtend natuurlijk. Dan krijg je dat.

Weet je. Eigenlijk heb ik een hekel aan omkatten. Het betekent een hoop extra werk, terwijl het me in principe om de content gaat. Niet hoe het eruit ziet.

Okay, na een jaar ofzo, is het misschien wel eens leuks wat anders neer te zetten. Gewoon voor de afwisseling. Maarja, dan doe ik dat dus wel wanneer ik dat zelf leuk vindt. Niet omdat het mode is.

Allemaal zeuren over kliekjes. De één omdat hij er niet tussen komt. De ander omdat hij er teveel tussen zit. En ondertussen blijft de kliekvorming gewoon door gaan. In de vorm van een Omkatdag dus dit keer.

Als het dan toch allemaal niet uitmaakt, als je toch altijd gezeik krijgt (als ik dat allemaal geloven mag enzo), dan doe ik gewoon lekker niet mee. Waarom zou ik?

Bovendien kan ik gewoon niet designen :-)

Ga rolandow.org nog wel eens een ander jasje geven denk ik. Zodat men dan kan kiezen uit drie versies. Dat lijkt me wel weer grappig.

maariaaannnee…. zo’n meisje dat alleen stond op een feest… ik wilde dat ik aardig was geweest.

CDtje meegenomen. Digitaal gearchiveerd. Best okay.

Volgens mij had ik er nog niet over verteld. Maar vanochtend was het weer feest met de bussen hoor.

De klok op mijn horloge gaf 8:45 aan. Ik had met hem afgesproken dat hij ook zou gaan piepen en trillen om dit tijdstip. Dan kon ik lekker rustig aan doen, zonder me druk te maken en elke keer te hoeven kijken. Een horloge was ook handig geweest.

Veel handiger zelfs misschien. Want, nu achteraf gezien, liep die tijd misschien wel beter.

Echter, toen ik uiteindelijk de deur achter me dicht trok en ik op weg ging naar de bus, zag ik de bus voorbij zoeven toen ik nog lang niet bij het bushokje was. Vast een foutje, een bus die hier niet hoort ofzo, dacht ik.

Even later zag ik de 114 voorbij zoeven. Een bus die ik wèl nodig heb. Shit. Zou ik ze dan allebei gemist hebben? De waren gewoon te vroeg, de hufters!

Terug gaan naar huis om de fiets te halen zou teveel tijd kosten. Dan red ik de trein nooit meer.

Hmm.. lopend dan? Ja, lopend. Heb het wel eens gered in een kwartier, en nu had ik 18 minuten. Gewoon hard doorlopen, dan moet het lukken.

Uiteindelijk is het ook gelukt. Toen de machinist op zijn irritante fluit blies (hij maakte geen leuk melodietje ofzo), kon ik nog net op tijd de trein in springen. Automatisch rende ik ook de trap op, nog helemaal in mijn snellere versnelling geschakeld. Toen ik door de klapdeur heen stormde realiseerde ik me dat ik al in de trein was, en ik me dus eigenlijk niet meer hoefde te haasten.

Vlug zocht ik een plaatsje op.

Het gekke was: ik zou eerst om 7:40 de deur uitstappen. Paula moest autorijden, waardoor de wekker al om 7:00 afging. Daar was ik overigens behoorlijk door in de war. Wilde de trein nemen van 7:45, maar helaas miste ik die. Pas toen kwam ik tot de ontdekking dat ik normaal die van 8:45 heb, waardoor er toch een last van mijn schouders viel. Hoefde me dus helemaal niet te haasten.

Eind goed al goed. Het mooie weer maakte ook een hoop goed. Daar wordt een mens vrolijk van. Zomaar. En mijn nieuwe aanwinst natuurlijk, de webcam, die ik vandaag zou gaan aansluiten. Aan het resultaat te zien is dat al gelukt. Hoezee.

Het is maar goed dat we niet zo’n heel groot bedrijf hebben. Nu al worden we dood gegooid met taarten. Het is haast elke week raak lijkt het wel.

Dus net ook weer. Van onze Paul, die vandaag jarig was. Hij kwam effe langs met zijn Elaine babe, om taart uit te delen enzo.

Erg gezellig. Maar òf het komt door de koffie die Marnix gezet heeft, òf het komt door de taart. Misschien een combinatie van die twee. Hoe dan ook, het gaat niet echt goed in mijn maagje.

Gelukkig ben ik niet de enige. Hoor meer berichten van misselijkheden. Hopelijk is het morgen helemaal weg, enzo.

Zo. Dat zit erop. Als je dus op het plaatje klikt, krijg je een soort Remote ding. Hopelijk heb ik dat goed gedaan, want ik heb gewoon een refresh meta tag achtig dingetje erin gedaan.

Maargoed. Ik dacht dus zo .. dat we elke dag iemand anders doen. Dus maandag is het Evita dag. Dinsdag is het Jasper dag. Woensdag Luciano dag. Donderdag Marjolein dag, en vrijdag Rolandow dag.

En dan kijken wie de meeste bezoekers trekt. Geloof niet dat Evita het er erg mee eens is dat het vandaag haar dag is, maarja, ik geloof dat ze weinig invloed heeft verder.

Ik heb dus ook een philips cam gekocht gevraagd (en gekregen van mijn schoonouders), want bij Charis vond ik hem wel scherp enzo. Nu issie wat minder bij Charis, maar denk ook dat het te maken heeft met het licht. Er zijn hier wat TL-balken uitgedraaid om het wat gezelliger te maken. Sja, dan zie je het dus minder goed.

Maar het is leuk speelgoed. Denk dat we er wel leuke dingen mee kunnen gaan doen.

Er werd aangebeld. Niemand reageert. Nog eens aanbellen. Weer niemand die reageert.

De telefoon gaat. Iemand begint langzaam te bedenken dat er misschien iemand aan de deur staat, die hem heel graag open wil hebben. Er wordt weer gebeld. Dat is de druppel, de deur gaat opengemaakt worden.

Gelukkig maar. Het was de ontbijtservice. Voor mijn en Paula. Wat een verassing!

Broertje lief komt naar boven en beukt keihard op de deur. Ik schrik me wild en schreeuw Ja ja ja jaaaaaaaaa! om aan te geven dat we het gehoord hebben.

Hij zet twee stappen naar binnen, zet twee dozen neer, en loopt weer weg. Zijn cadeautje? Die zou maandag pas klaar zijn!

Nouja. Ben te moe hoor. Maar … toch maar even kijken. Hm. Iets met doorschijnend plastic. En een roos. En een kaart.

Van mijn collega’s van Woedend!. Wat gaaf! Wat leuk! Wat supercool! Helemaal uit Amsterdam gekomen, de ontbijtservice. En de koffie was gewoon heet.

Echt heel goed.

Bedankt, collega’s. Zal maandag iedereen nog even persoonlijk bedanken. Maar voor nu alvast: dank!

en dan is lievelingsnepnicht Rosien op het station. En dan horen we wel hoe ze hier komt.

Misschien leuk om even foto’s te nemen van deze heugelijke avond. Gaan vast wel gekke dingen gebeuren. Wordt het net zo’n zooitje als vorig jaar? vroeg lievelingsnepnicht al aan de telefoon. Sja, dat zou zomaar best eens kunnen.

Dus. Diep inademen. Een paar colaatjes ofzo, en dan gaan we er weer tegen aan. Vanochtend was het 5:00 toen ik in bed kroop. Ben benieuwd wat deze dag ons brengt.

Misschien is beginnen met whiskey niet zo’n goed idee vandaag. Zeker niet als het zo veel is. Mijn stiefvader schenkt hem behoorlijk vol, zeg maar.

Het was wel een lekkere whiskey, dat zeker. Maar om mee te beginnen hakt het er misschien wel even in.

Lator!