Category: Weblog (Page 183 of 290)

Okay, de kroeg is nog wel open, maar ik vond het verstandiger om nu te gaan slapen. Morgen uitslapen. Heerlijk. Echt aan toe. Val nu bijna om, zeg maar.

Maar de verjaardag was gezellig. Nog eventjes, en dan zitten we in Utrecht. Ben benieuwd!

Effe in 1 dag ruim je halve maandsalaris er doorheen. Dat gaat best snel, moet ik zeggen.

Maar dan hèb je ook wat. Bijvoorbeeld een reis aanbetaald naar Mallorca, waar wij 10 dagen zullen vertoeven in het dorpje of stadje El Arenal. In een één-sterrig jongerenhotel. Dus dat wordt lachen.

En de nieuwe computer staat inmiddels in de huiskamer. Geen tijd om hem uit te pakken natuurlijk, laat staan installeren, maar hij is er wel. Da’s opzich toch een voordeel huh?

Dus na dit weekend maar een beetje rustiger aan doen, ofzoiets. Of spaargeld gaan aanspreken, want daar had ik m’n computer ook van kunnen kopen natuurlijk :-).

Ik wil ook een rekenkamer.

Knipperend door het felle licht sloeg ik de deur achter mij dicht. Die rottige ochtendzon ook, of eigenlijk, die rottige ochtend. Ochtenden zijn niet mijn ding, geef mij maar avonden of nachten.

Dat sommige nachten uitlopen tot ochtenden, daar kan ik dan nog mee leven. Maar dat het ontwaken in de ochtend plaats moet vinden, daar kan ik nog steeds slecht aan wennen.

Voor de kerk stond een horde toeristen, de volgende horde zag ik in de verte al aankomen. Er stond een vrouwtje in het midden te vertellen in het Engels. Dat er appartementen waren “so you can actually live in a church“. Ja, geweldig. Vertel er maar niet bij dat om het half uur die klokken herrie gaan schoppen, waar je dan toch volgens mij aardig dichtbij zit.

Ik baan me een weg naar mijn motor, die -bij gebrek aan beter- naast de kerk geparkeerd staat. Het verhaal is hier blijkbaar af, en de toeristen komen voorbij. Ik voel me net een aap in de apenheul, ben ik nu de attractie?

Sir! Sir! Did you loose your glove?? hoor ik ineens een man van een afstandroepen. Hah, Engelsen, geen Duitsers, dacht ik. De betekenis van hetgeen hij zojuist zei drong nog niet helemaal tot me door. Maar toch draaide ik me om, en begon ik er maar heen te lopen.

Oh wacht eens, glove, handschoen. Handschoenen die in mijn helm gepropt zitten. Nu dus nog maar één.

Hey, toch wel tof die toeristen. De man wist het zelf waarschijnlijk niet, maar hij gaf me nu 60 euro handel terug. Als je handschoenen per stuk zou kunnen berekenen that is.

Ik mompelde een paar keer “thank you” en liep verbijsterd terug naar mijn motor.

Thank you.

Helemaal zelf in elkaar geknutseld. Ik ben er best trots op :-)

Sja, als het zulk mooi weer is, kun je het natuurlijk niet laten om gezellig bij het Ijsselmeer te gaan zitten. Samen met wat andere lowlifes.

Het werd niet al te laat, maar het werd wel al te veel. De Argentijn komen we waarschijnlijk ook niet meer in, net als de shoarmatent.

Er blijft weinig over zo. Maar het was wel gezellig. En daar gaat het om.

(foto’s)

Laatste optreden van het koper tournee. Dus van deze cd, zeg maar. Ze zijn bezig met een nieuwe.

Dus al weken lang krijg ik e-mailtjes of mensen kunnen reserveren. Dat kon niet. Kaarten waren alleen verkrijgbaar aan de bar.

En het was druk. Heel druk.

Gelukkig is alles vastgelegd op foto, voor de mensen die het gemist hebben.

Zo hey, dat was even een dag klussen. Op tijd eruit (jaja), om 10:20 al. Da’s minder relaxt hoor, als je om een uur of drie er pas in duikt. Maargoed, uiteindelijk toch gelukt.

En dan eigenlijk de hele dag in de weer. Vuil naar de stort gebracht. Platen en balken gehaald. Boodschappen gehaald. Buro in elkaar getimmerd. (Gratis) kast in elkaar gezet (Ron dan, ik niet). Dingen op zijn plaats gezet.

Het begint er zowaar op te lijken. Dat het netter wordt, en dat mijn spullen langzaam een plek veroveren. Drie computers zijn al over. Nog 3 te gaan, geloof ik.

Verder in de planning: eten koken, eten eten, douchen, op verjaardag, naar ‘t Kroegie. Slapen.

Rust.

Vooral in tijden zoals nu, het weekend, komt het voordeel van in de binnenstad wonen duidelijk naar voren. Geen gefiets naar huis meer. Geen drukte maken of je nog wel een borreltje na kunt doen. Gewoon relaxt alles.

Tussen “ja, ik ga nu echt, doei, tot morgen” en het opendoen van de voordeur zit echt niet meer dan vijf minuten.

En beneden, waar het best druk is … dan zeg ik gewoon .. toedeledokie. Ik ga lekker slapen. Want we kunnen altijd nog naar binnen :-)

Hier gaan we wel aan wennen. Heus wel.

Nu eens even testen hoe het slaapt met de muziek nog aan. Volgens mij komt dat prima voor elkaar.

Ik zou wel eens weten wie “sammelke” is die bij xs4all de verbinding heeft geregeld.

Maarja, eigenlijk is het ook wel weer spannend om het niet te weten, i guess. Statistieken, wie is er niet verslaafd aan onder de webloggers? Ook al doet het je niets, toch regelmatig even kijken.

Nou goed. Welkom in ieder geval sammelke! :-).

Update (15:22): Hmmmm… zou het Eelke zijn? Elke, Eelke, sja, je moet toch wat als je je inschrijft bij zo’n internetboer.

Het houd je toch bezig…