Stel je hebt een kroeg. Zoals Nico heeft. Het is je eigen kroeg, een klein gezellig café met voornamelijk vaste klanditie. Alle mensen die er komen ken je persoonlijk, zo’n beetje.
Je hebt geen team van 5 man personeel per avond. Je draait of zelf, of de vaste vervanging als je de dag vrij bent.
Natuurlijk heb je wel eens rottigheid. Drank in de man, mensen krijgen mot, dat soort dingen. Ze maken ruzie, slaan elkaar het hoofd in, en -erger nog- je meubilair te pletter.
Je moet ze er dan uitzetten, natuurlijk. Binnen houden kan nu eenmaal niet.
Van sommige mensen wéét je dat het rottigheid wordt. Dat doen ze namelijk altijd. Die mensen zijn rottig.
Dus die zet je er op voorhand uit. Of je schenkt geen bier. Of je speelt Dikkertje Dap in de CDspeler. Gaan ze vanzelf wel weg. Want van die kinderachtige muziek houden ze niet natuurlijk.
Maar dat er dan mensen aan de bar zitten die twijfelen aan je mensenkennis, dat vind ik toch wel bijzonder dom. Wat een koe. Onder het mom “ik ben die mensen niet, ze deden toch niks verkeerd? ik snap niet waarom ze eruit moeten” doe je je beklag bij de barman. Of hij even kan uitleggen waarom hij die mensen er zomaar uitzet.
Flikker op, denk ik dan. Jij laat ook geen mensen in je huis toe die je niet mag. Dat is je goed recht. Net als dat het voor de uitbater zijn goed recht is het café te runnen zoals hij dat wil.
Als je dat niet bevalt, rot je maar lekker op.
