Dat zag er handig uit, zoals Frank zijn sinasappel prepareert. Met een zakmesje maakt hij sneetjes in de schil. Snijdt vervolgens de bovenkant eraf, en stroopt dan zo die plakjes schil er vanaf.
Het lag waarschijnlijk aan mijn mes. Zo’n kartelmes met scherpe punt, die je ook bij mexicaans eten gebruikt geloof ik, spare ribs ofzo.
Hoe dan ook, vandaag had ik dus sinasappels mee. Een ware veldslag was het resultaat. Stukken schil vlogen om je oren, terwijl het sap er aan alle kanten uitspoot. Mensen renden schreeuwend het kantoor uit, met hun handen tegen hun ogen. Ze zagen niets meer.
Fanatiek ging ik verder, door tot het bittere eind. Door tot uiteindelijk alle schil eraf was, en de sinasappel verorberd kon worden.
Waarschijnlijk is een pak sinasappelsap meer voor mij bestemd. Maar ik heb nog 1 zo’n oranje balletje in mijn tas zitten. Die zal toch ook op moeten.
Krijg dus nog een tweede kans vandaag, denk ik. Maar ik ben bang dat die 2 kilo sinasappelen niet aan mij besteed zijn.
Dan maar weer aan de winegums.
Update (16:47): Poging twee ging al iets beter, maar nog lang niet perfect. Blijven oefenen denk ik. Kom ik toch nog door die 2 kilo heen.


