Category: Weblog (Page 148 of 290)

Hah, dat wordt spannend!

Samen met wat weblog companen hebben we een server gehuurd. Jawel, een eigen server! Okay, hij staat dan in Amerika, en daar zijn een boel mensen op tegen, maar ach, volgens mij valt het wel mee.

Hoeveel mensen draaien er niet bij de Protagonist, of soortgelijke hoster? Welnu, dit is gewoon dezelfde snelheid. Zo veel eisend ben ik niet hoor. Als ik maar veel ruimte, en veel bandbreedte krijg.

En dat krijgen we. Whoei. En of die pagina nou binnen 0,1 of 0,3 seconde laat, het zal mij worst zijn.

Bovendien, je kunt het pas ècht weten als je het geprobeert hebt.

Ondertussen hebben wij straks wel effe het meest luxe hostingpakket dat je je maar kunt voorstellen :-).

Teken ik voor.

Nu nog even wat dingen vinden die ik wil hosten ;-)

Boel spannend allemaal zeg!

Overigens blijft rolandow.com voorlopig nog even op zijn plaats denk ik. Dat is toch al betaald voor nog (bijna, was wat laat met betalen) een jaar. Dus dat vind ik wel even prima zo.

Weer een bedrijf failliet. En weer problemen voor Woedend, waar ik vroeger zat, met veel plezier.

Ik herriner het mij nog goed, hoe we ineens uit het Olympisch Stadion moesten. Zie maar eens in een paar dagen tijd een andere ruimte te vinden.

Wonder boven wonder was dat gelukt. Alleen de organisatie. Ik vond het, eerlijk gezegd, wat makkelijk gedacht, maar we gingen er vanuit dat Woedend! nog altijd Woedend! was, en dus los stond van het ter ziele HLPB.

Toen de currator kwam stonden wij dus mooi over de railing naar beneden te kijken hoe ze daar in de weer gingen. Toen er een mannetje naar boven liep riep Bas, ah da’s van ons hoor, dat ruimen we zelf op. We verhuizen vandaag nog, dus dat komt goed.

Vond het mannetje niet.

Ook onze verdieping hoorde bij de huur van het failliette bedrijf, en ook dat moest dus voor 13:00 leeg zijn. Het was een uur of 10 denk ik, en Rianne moest nog komen met de verhuisdozen. Alle apparatuur was nog aangesloten, en iedereen was nog even met z’n laatste mail bezig.

Paniek.

Computers werden nooit zo snel afgesloten en los gekoppeld. Alles werd ergens ingegooid, we zouden later wel uitzoeken welke spullen in welke dozen zaten. Eerst alles het pand uit. Dan maar buiten zetten, of bij de buren, als ze het maar niet meenamen!

Een goede vriend van woedend werd woedend op de verhuismannetjes, die natuurlijk gewoon hun werk deden. Het was heel erg crue om te zien hoe de verhuizers onze lunch, die elke dag vers wordt gebracht, aan de honden aan het voeren waren. Hee kijk nou, een vers blok kaas.

Ja, da’s onze lunch lul.

Ze leken ervan te genieten.

Uiteindelijk bleken ze best mee te vallen, en hielpen ze ons ook met de verhuizen (zonder de spullen mee te nemen). Binnen een dag waren we verhuisd. Diezelfde dag zat Paul alweer de 3-d-en.

Nog dagen hebben we geleefd in rommel. Alle spullen die niet direct nodig waren (lees: alles behalve de computers) stond nog in dozen, en we hadden geen idee waar we het kwijt moesten. Thank god for women, want ik durfde nauwelijks naar beneden te komen om ernaar te kijken.

Al met al heeft het denk ik een maand geduurd voor we ècht op orde waren. Alle spullen uitgepakt, georganiseerd, een vaste plek gegeven. Natuurlijk liepen er nog steeds draadjes over de grond, zoals het hoort bij woedend.

En nu dus weer het volgende bedrijf failliet. En zoals marnix al zei, geen verhuizen, maar wel een boel gezeik. Hopelijk gaat het dit keer eens iets soepeler.

Sterkte aldaar!

Als ik naar buiten kijk, en dan weer naar mijn scherm, krijg ik vlekken voor m’n ogen. Zo fel is het licht buiten.

En dat is zooo frustrerend.

Motorrijden wil ik. En wel nu meteen!

Gna, wat een service.

Aangezien de bus elke dag te laat komt bij onze bushalte, dacht ik, laat ik de klantenservice van de GVB eens vereren met een mailtje.

Bij de eerste twee mailtjes kreeg ik keurig antwoord terug. In één van de mailtjes stond te lezen: “De tijden zijn juist. De bus moet om 07.13 en om 07.30 uur komen.” terwijl er op internet en in het bushokje staat dat de bus om 7.18 en 7.30 hoort te komen.

Dus zelfs per e-mail gooit de GVB de tijden door de war. Ik wijs ze daar op. Schrijf terug dat hij 7.13 in zijn mailtje zet, terwijl dit 7.18 hoort te zijn.

Snappen ze niet. Een mailtje is kennelijk hetzelfde als internet bij deze domme knechten. Want ik kreeg terug dat de tijden op internet kloppen. Jaha, zeg ik dan, op internet wel, maar in uw mailtje niet!

Bovendien vroeg ik of ik op de hoogte werd gehouden van de uitkomst. Ik bedoel, hoe kan ik nu verder zien of er iets mee gedaan wordt? Waarschijnlijk verdwijnen de mailtjes direct naar de prullenbak.

Maar da’s kritiek. En dan worden ze geirriteerd. Krijg je dit klantvriendelijke antwoord: “Nee meneer, de tijden op internet kloppen. Mochten de chauffeurs andere tijden meehebben worden deze verandert. Hiervan hoort u niets meer. Dit is meer een interne kwestie.”

Juist. En bedankt.

Komt trouwens wel overeen met het algemene serviceniveau van de GVB.

Update: Zie hier de volledige correspondentie.

Weet U hoeveel w.c. papier je nodig hebt om één kopje koffie te deppen?

Ik inmiddels wel.

Een broodje smeerworst met tuinkruiden, twee broodjes smeerworst met tuinkruiden, nog een broodje smeerworst met tuinkruiden, nog eens vier broodjes met tuinkruiden en twee appels.

Weinig variatie?

En die appels dan?!

Het is mij nu ongeveer duidelijk hoe de kleurcodering bij de burger king werkt. Er zijn vijf mensen met een blauwe trui nodig om er 1 met een rode trui te vervangen. Onthoud dat als je in de rij gaat staan. Dus niet bij blauw, zoals ik. En heus, het loont om te switchen van rij in zo’n geval.

Zo. We zijn weer terug van de carnaval. Maar vraag niet hoe.

Het was allemaal erg gezellig en leuk tot en met dinsdagmiddag. Of vroeg in de avond eigen. Uurtje of vijf. Toen ging het hard berg afwaarts, en ben ik naar bed gegaan. Dacht dat ik nooit meer de oude werd.

Lekker heen en weer lopen tussen bed en w.c… Terwijl je na een tijdje toch denkt dat werkelijk al het voedsel dat ooit in je lichaam zat er nu toch wel uit zou moeten zijn.

Ik ben flink afgevallen, zeg maar.

Nu nog vooral last van koorts. Afwissellend warm koud en zo slap als een vaatdoek.

Nou goed… de rest van de details zal ik jullie besparen, of anders later een keer melden. En dan komen er ook nog wel wat foto’s bij. Want die zijn natuurlijk ook gemaakt. Tot en met maandavond echter, want toen vond de batterij van mijn toestel dat het wel welletjes was.

Jullie ook fijn feest gehad? Of niets van gemerkt? Kan natuurlijk ook.

Waarom lost de cup-a-soup nou nooit helemaal op?

Je kunt roeren wat je wilt, maar -met name bij de gebonden soepen- blijft er altijd zo’n beetje drap onderin je beker zitten.

En die drap is vies. Veel te sterk van smaak. Terwijl, als de kop nog vol is, de soep best wat dikker had gemogen. Op dat moment zou het geen probleem zijn om wat extra smaak of binding te krijgen.

Maar hoe ik ook roer en schep, er blijft altijd wat achter.

Jammer. Erg jammer.