Category: Weblog (Page 142 of 290)

Omdat de dierenarts waar Mijke sollicitatiegesprek had niet echt makkelijk te bereiken was, had ik haar gebracht met de motor. Ik breng je wel! riep ik de avond ervoor. Het was eruit voordat ik er erg in had. Was namelijk even vergeten dat mijn reistijd nog wel eens langer kon zijn dan die van de trein. Ben namelijk niet zo heel erg goed in het vinden van de adressen in onbekende steden.

Dus we reden een paar keer Zaandam op en neer, maar uiteindelijk waren we er. Tien minuten te vroeg, gelukkig.

Ben zo weer terug hoor! -riep ze. Nouja, denk ik. Weet eigenlijk niet precies hoe lang zoiets duurt?, en met die woorden ging ze de praktijk binnen. Ik bleef buiten op haar wachten.

De eerste twintig minuten gingen best vlot voorbij. Beetje om me heen kijken. Beetje om mijn motor heenlopen. Hee, verrek, bij het linker knipperlicht achter, staat er iets opgeschreven. Kon niet precies zien wat, maar ik maakte eruit op dat het in Japan vervaardigd was.

Na een half uur had ik de omgeving wel eens gezien. Aan de ene kant het pleintje, waar ook de praktijk aan lag. Het ovaal van het plein werd vlak naast de dierenartspraktijk onderbroken, omdat daar nog een klein pleintje was. Hier had ik mijn motor neergezet. Er was een vijvertje waar huizen aan waren gebouwd.

Het houten bankje was me gaan vervelen, dus ik ging maar op mijn motor zitten. Zo aan de zijkant. Dit stond wel erg macho, stelde ik me voor. Beetje tè. Dus maar weer terug naar het bankje.

Spelletjes doen op mijn telefoon. Nu is mijn telefoon van mijn broertje geweest, en die heeft kennelijk vaker dit soort momenten gehad. Zijn highscore snake2 staat in de 1100. Ik kwam niet verder dan 288. Dan is de lol er gauw af.

Na drie kwartier vond ik het toch wat lang duren. Maar ach, ik mocht niet mopperen, het was immers voor een goed doel. Ik moest blij zijn voor mijn aanstaande dokters assistente!

Ondertussen begon ik me wel af te vragen wat een normaal tijdstip zou zijn. Wat nou als het een gestoorde dierenarts was, die eigenlijk mensen voor de lol opensnijd? Ik begon af te wegen wat een redelijke tijd zou zijn.

Een uur is te vroeg. Als je in een boeiend gesprek zit, is een uur zo voorbij. Bij anderhalf uur zouden ze precies klaar kunnen zijn. Kom je binnen om je vriendin op te halen, en dan zijn ze net klaar. Staat ook weer zo ongeduldig.

Twee uur, besloot ik. Als ze na twee uur nog niet buiten was, zou ik eens gaan informeren binnen. In mijn hoofd speelde zich alweer een slecht scenario af. Dat doet mijn hoofd vaker, in zulke situatie’s. Worst case scenario, U kent het wel.

Dat ze zouden zeggen .. jongedame .. blond haar? nee, sorry meneer, niet gezien. En dat was dan natuurlijk gelogen, had ik dan geweten. Dat zeiden ze om me in de war te brengen. Als ze zouden ontkennen, bel ik meteen de politie, besloot ik.

Inmiddels was het uur verstreken en begon de verveling ècht toe te slaan. Misschien moest ik wat gaan oefenen op mijn motor. Achtjes en rondjes draaien, net als bij de les vroeger. Ben wel benieuwd of dat nu makkelijker gaat, en hoeveel makkelijker dan.

Op dat moment kwam ze naar buiten. Ze waren dol enthousiast over haar. Morgen bellen ze voor een tweede gesprek. En of ze nog een dag mee kon lopen. Het liefst zondag al.

Da’s natuurlijk leuk. Vrolijkheid alom. Als het effe mee zit heb ik straks dus een dierenarts assistente als vriendin. En assistente’s zijn altijd het lekkerst, dat weet iedereen. Over die van de tandarts is zelfs een liedje gemaakt.

Bij mij is het straks ook altijd lente.

Mijke loopt NU bij de dierenarts naar binnen voor sollicitatie. Heb haar gebracht op de motor. Zoals dat gaat als ik naar sollicitatie ga op de motor: zodra ik de grote weg af ben, ben ik verdwaald. Maar we hebben het op tijd gered. Dus ben benieuwd wat het wordt.

BOOEEEE

Ik ben vandaag verkracht door Tom. Zonde! Daar komen toch geen eitjes uit!

Was ik net lekker aan het sparen, om vier eitjes te kunnen maken, krijg je dit. Tssk. Lekker weer.

Nouja. Kennelijk zijn insecten ook niet vies van een beetje mannenliefde. En wat me al eerder opviel bij insecten: de ander heeft er niks over te zeggen of ie mee doet aan de vrijpartij.

Da’s bij mensen dan gelukkig wel anders. Mannenliefde okay, maar ik maak liever zelf uit met wie ik het bed in duik.

Dat jullie mannen out there het effe weten he?

Een gewaarschuwd mens telt voor twee. Maar toch kijken eh? En wat een woede kruipt er dan omhoog. En wat een misselijkheid, tegelijk.

In canada hebben ze bedacht dat ze wel weer wat zeehondjes neer kunnen knuppelen. Iedereen weet ook dat dat de methode is: knuppelen. Maar ik kan je vast zeggen, je hebt daar niet het beeld bij dat er werkelijk bij hoort, helaas.

Van mij mogen ze die jagers op dezelfde wijze neerknuppelen. Wat een klootzakken.

(filmpje)

(via)

Ik ben zoon van Aliëtte geworden, hoewel ze zelf kennelijk alweer doot is.

Als ik eenmaal groot genoeg men om te “furnicaten” ga ik louwrens mijn zoon maken. Als ik tenminste door mijn popa periode heenkom. Want ik ben wel benieuwd hoe rap die energy naar beneden gaat.

Wellicht heeft U géén idee waar ik het over heb. Geeft niet. Komt nog wel. Als U ook een eitje aangeboden krijgt.

Overigens worden ze her en der gewoon uitgedeeld.

Update: Aliëtte heeft zelfmoord gepleegd, lees ik net op haar site. En nee, ik weet ook niet waarom. Daar kom ik hopelijk nog achter!

Sinds eergisteren ongeveer heb ik meer-dan-normaal rugpijn. Heel irritant. Voel me erg oud nu. Ben ik ook, natuurlijk, maar dan hoeven er niet ineens allerlei lichaamsonderdelen te gaan protesteren. Wie weer wat me nog te wachten staat :S.

Hoe dan ook, ibroprufen hielp niet erg. Van ellende gisteravond maar aan de whiskey dan. Nouja, ellende, het is een goed excuus in elk geval.

Twee whiskey later was de pijn vertrokken. En voelde me nog een stuk beter ook.

Nu eens kijken of ik iets kan terug krijgen van het ziekenfonds. Ik heb whiskey gewoon medisch nodig. Een tijd geleden heb ik op t.v. gezien dat wiet ook medisch werd gebruikt. Dus waarom dan geen whiskey?

Verdoofd prima.

W00t. Ik heb zojuist voor het eerst in mijn leven zelf een UTP kabel geknipt. Hele doorbraak. En in één keer goed.

Dus vanaf vandaag hebben we een vaste computer bij Mijke thuis, in Amsterdam. Allebei blij. Geweldig.

Als het goed is zal ik vanaf heden een stuk minder ontvangen. Of, nouja, ik ontvang het dan wel, maar ik zie het niet.

Ben er achter gekomen dat ook voor het programma dat ik gebruik er een heuse spamfilter bestaat.

Met behulp van iets van 6000 spam mailtjes heb ik hem “geleerd” welke mailtjes er nu eigenlijk spam zijn. En dat kan ik manueel natuurlijk nog aanpassen ook.

Ben benieuwd hoe het zal gaan. Maar volgens mij kan het haast niet slechter gaan :-).

“Als er gras groeit kan er gevoetbald worden…”

Bas belde net.

En da’s nou nèt het mooie aan Bas. Hoor je een hele tijd niets van. Beide druk en dingen te doen, en dan ineens belt hij je op. Moet zeggen dat ik zelf doorgaans niet zo attent ben.

Of we nog eens een biertje gingen doen. Mooi man. Geen gedoe en gezeik, gewoon af en toe eens bellen om samen een biertje te doen. Dat mag ik wel. Het is een tijd geleden dat ik Bas wekelijks zag, maar het contact blijft toch.

Zou ik ook eens moeten doen. Mensen bellen, die ik lang niet gezien of gesproken heb. Maarja, ik denk daar nooit over na. Ik leef maar met de dag, en probeer elke dag weer zonder al te veel kleerscheuren door te komen. Voor je het weet ben je een jaar verder. En hebben sommigen een jaar niets van je gehoord.

Slordig.

Geile Bas. Omdat ik zoveel Bassen ken (baas Bas, school Bas, kale Bas, Bas E., groep6 Bas) heb ik hem maar een bijnaam gegeven. Eentje die toen erg goed bij hem paste, en die al gauw bekend was bij de rest van mijn vrienden.

Welke Bas? -Geile Bas. Oh die.

Afgelopen zomer, of misschien was het alweer de zomer ervoor, hebben we regelmatig samen biertjes gedronken. Soms met z’n twee-en, en soms met een hele groep. Op het houten hoofd, in de kroeg.

En al die keren dat wij met een groepje staan te bespreken hoe mooi die vrouw aan het eind van de bar wel niet was, en wat die vrouw allemaal wel niet miste aan ons, ging Bas er gewoon naartoe. Drankje aanbieden. Beetje ouwehoeren. En uiteindelijk met een groter slagingspercentage als ons dus.

Dus als ik dan “Geile Bas” riep, wist iedereen waar ik het over had. Terwijl het puur de kift was natuurlijk. Dat loopt een beetje sporadisch het cafe in waar wij al weken achter elkaar staan de posten, en dat loopt vervolgens weer weg met een mooie griet aan z’n arm. Mooi is dat.

Hoe dan ook, ik ben blij dat we weer biertjes gaan drinken van de zomer. Blij dat 1 van ons in ieder geval het contact onderhoud. Want de ander van ons wardeert het bijzonder.

Da’s dus Bas.

Nouja, Geile Bas dan.