Vandaag was het weer lekker druk. Vreemd eigenlijk, hoe er zoveel mensen zwijgzaam bij elkaar staan. Terwijl we ook een stomzinnig gesprek kunnen houden over het weer, wat op dat moment niet echt geweldig was. De regen was gelukkig net gestopt, maar het was nog steeds grauw.

Als “bekende” zag ik de maatschappelijk werkster. Je weet wel, de blonde dame die het over haar (ex?-)drugsverslaafde vriend had gehad met een vriendin of kennis.

Zoals altijd zei ze nu ook gedag, hoewel het initiatief eens van mij kwam. Verder niets uiteraard. Bushokjes mensen zeggen hoogstens goedendag. Nieuwe bushokjesmensen vragen eens vertwijfeld of het de goede bus is, en of hij nog wel komt, maar verder gaat het meestal niet.

De rest van het bushokje was eigenlijk gevuld met grijze dametjes. Waarvan er eentje alleen maar stond om een ander grijs dametje weg te brengen. Toen de bus kwam namen ze afscheid, en ging ze weer terug naar haar woning (denk ik).

De rest stapte in. Ik heb ze daarna niet meer gezien geloof ik.

De maatschappelijk werkster zat in dezelfde coupe als ik, maar wel op een andere bank, dus die ik heb ik verder ook niet gezien. Laat staan gesproken, dat doen bushokjesmensen niet.

Treinmensen wel overigens. Ik zat gisteren schuin achter een bankstel dinges dan een oud collega van mij, rooie Wouter. Hij werkte in hetzelfde restaurant als ik, en ook dezelfde functie. Keukenhulp ofzo wat dat geloof ik, terwijl het gewoon neerkwam op afwassen.

Hij zat tegenover een vriend van hem, en ze waren in gesprek zo nu en dan. Naast die vriend van hem, dus schuin tegenover hem, zat een klein mannetje met een bol hoofd, en een witte baard. Ik schat hem een jaar of 50, en hij had pret oogjes. Hij mengde zich zo nu en dan in hun gesprekken door een opmerking te plaatsen, waarbij zijn pretoogjes gingen twinkelen en er een glimlach verscheen op zijn mond.

Het was een vriendelijke man denk ik. Het had de kerstman wel kunnen zijn, ware het niet dat die nu nog op de Noordpool is, om cadeau’s te fixen met z’n hulpjes.

Ook als de trein weer eens vertraging heeft, hebben mensen vaak gesprekken met elkaar. Dat het eergisteren ook al weer raak was, en ze toen zelfs met bussen vervoerd moesten worden. Belachelijk natuurlijk. Maarja, je moet toch wat?

Nee, ik denk dat treinmensen gezelliger zijn dan bushokjesmensen. Hoewel je met bushokjesmensen een intiemere band hebt, want die ruimte is nu eenmaal kleiner, en kom je elkaar dus vaker tegen. Als je begrijpt wat ik bedoel.

En anders maar niet … :-)