Month: August 2003 (Page 4 of 4)

Vechtcorveetje met femke. Gaat ze boven op mijn poezelige voetje staan. Ze had hakken aan. Nu bloei ik. Maar wel gewonnen natuurlijk.

Voetballen met een blikje bier op het balkon. En dat hij er dan onder door schiet en naar beneden valt. Weer. Ik noem het meer dan slordig. Gelukkig geen gewonden.

Dat het weer zo laat zou worden hadden we niet verwacht geloof ik.

We waren al vrij laat met eten. Bij het eerste restaurant waar we kwamen was de keuken al gesloten. Nog sneller zoeken naar een ander restaurant dus. We liepen verder de boulevard af, en kwamen nu in klein Duitsland terecht. En dus uiteindelijk ook bij een Duitse tent.

En die was belachelijk slecht. Jur en ik hadden een Cordon Bleu die gewoon nog niet gaar was toen hij op ons bord kwam. Koud van binnen, en rood ook. Patat was ook gewoon rauw af en toe.

Beetje slordig. We hadden het gemeld, en de ober was het er mee eens. Hij keek een beetje beteuterd. Maar, evengoed nog een ijsje, we laten ons niet zomaar uit het veld gaan. En besides, wat kun je nou fout doen aan ijs?

Nou, het kan dus. De slagroom was zonder suiker. Niet te eten. En bovendien vond ik een stukje plastic in mijn ijs, dat eigenlijk best scherp was. Blij dat het niet door mijn slokdarm gegaan is.

Voor zover ik weet hebben we niet eens een korting gehad vanwegen de slechte service. Toen er dan ook 30 eurocent teveel op tafel lag, heb ik dat gauw nog even verwisseld onder het toeziend oog van de ober. Principe kwestie. Echt niet dat je fooi krijgt als het niet te eten was, en we nog kans maken op een voedselvergiftiging.

Die kant gaan we dus niet meer op.

Daarna naar Double Dutch. Een cafeetje waar een vriendin van Marloes en Femke haar verjaardag ging vieren. We voelden ons geheel niet op ons plaats, hoewel ze wel Grolsch tapten uit fluitjes. Net of we in CharlieS waren.

Na dat biertje gingen we er vandoor. Kroegentocht?! hoorde ik Femke tegen Marloes roepen. We gingen naar de bierexpress. En tent dat op de zaak zou moeten lijken. En dat klopt opzich ook wel. Jurian en ik schreven in gedachte de min en plus puntjes op. Heel wat minpuntjes. Maar de bediening maakte het dan toch wel weer goed, en zo kwamen ze toch nog positief uit geloof ik.

Erg lekker dansen was het er niet. Dus we gingen maar richting de zaak. Tweede keer. En dat is dus precies hetzelfde als de vorige nacht. Dezelfde grapjes, dezelfde muziek. Beetje flauw, want de DJ weet toch ook wel dat we er 10 dagen zitten?

Daar hoeven we vanavond dus niet meer heen denk ik. Daarna weer naar de Veronica. Dit keer met Femke, Marloes, Jurian, Cindy en ik. Louwrens was inmiddels afgehaakt, die zat vol. Verstandig.

Uur of zes waren we terug. Hier had ik nog een zeer ondoordachte en stomme actie op mijn geweten. Beneden gingen er namelijk mensen weer naar het vliegveld. Bus kwam voor, mensen stappen in, bus rijdt weg. Ik weet niet waarom, maar op een gegeef moment waren we bier aan het gooien naar de mensen beneden. Ze vonden het wel grappig geloof ik, want ze riepen dingen in de trent van ¨kom maar op hoor!¨ enzo.

Waarschijnlijk dacht ik ze even te laten schrikken door gewoon het hele blikje naar beneden te gooien. Ver uit de buurt van waar ze stonden, maar ik had even niet bedacht wat voor indruk dit zou maken. Een foute dus. Alsof we ruzie zochten. Ze gingen tellen, we zaten de vierde van links. En ze kwamen ons wel even opzoeken.

¨Zit de deur op slot?¨ vroeg Cindy heel tactisch. Heel snel nadat ze dat vroeg zat de deur op slot. En we zijn met rust gelaten. En de jongens weten er waarschijnlijk niks meer vanaf, of zullen ons nooit herkennen. We zullen wel zien. Hoe dan ook, zo was het nooit bedoeld natuurlijk, maarja.. lekkere actie weer.

Toen werd het licht enzo, en moesten we toch echt maar eens gaan slapen vonden we. We gingen tenslotte voor het ontbijt deze ochtend!

Uur of 7 was het toen we er eindelijk in lagen. En om 9 uur ging inderdaad de wekker, maar ik kon niet eens aan eten denken. Dus ik bleef maar liggen, terwijl Cindy al klaar voor vertrek was geloof ik. Die ging ook maar weer terug in bed. Ontbijt weer gemist. Maar morgen gaat dat anders, vast, heus, echt wel.

Nu zijn we aan het chillen op het strand. De kater is inmiddels wel weg .. en de maag is ook weer een beetje op orde geloof ik. Maar ik kan me niet voorstellen dat die Cordon Bleu ongestraft voorbij gaat. Blijf wel hopen natuurlijk.

Het is de bedoeling dat we morgen gaan zeilen geloof ik. Ben ligt hier met de boot, en morgen leek ons een mooie dag om eens wat te gaan doen. Het strand hebben we nu wel zo´n beetje gezien. Het wordt alweer bijna een sleur.

Wederom groetjes uit Mallorca en veel liefs voor Mijke :)

Zo .. even in een internet cafeetje.

We zijn goed aangekomen hoor. Alleen weer ontzettend last van mijn oren enzo. Dat heb ik altijd als we gaan vliegen. Of eigenlijk als we gaan landen, maar helaas hoort dat nu eenmaal bij vliegen. Ga je de lucht in, dan wil je ook wel weer een keer naar beneden.

En dan begint die druk toe te nemen, en daarmee ook de pijn. Neusdruppels enzo hebben weinig geholpen, hoewel het anders misschien nog wel erger was.

Doordat we wind meehadden, waren we met 2 uurtjes vliegen klaar. Sta je dan om 7:00 op je koffers te wachten. Een jetlag is zeker onmogelijk op zo´n korte afstand, maar wakker kon je ons ook niet noemen. We vonden het verstandiger om de avond maar door te halen onder het genot van een biertje.

Werkte opzich ook wel prima. De hele dag konden we uitrusten. Toen we aankwamen konden we natuurlijk nog lang de kamers niet in, want die moesten eerst een schoonmaakcorveetje ondergaan.

Na een tijdje stoelzitten vond ik het wel welletjes. Strand om de hoek, handoek bij de hand, daar moet je gebruik van maken toch? Daar waren Louwrens en Jurian het niet zo mee eens, maar Cindy gelukkig wel. Dus wij naar het strand.

En zwemmen ook… heerlijk water. Niks doorkomen, gewoon in 1 keer goed. En toch lekker verkoelend.

Dan nog wat zonnen (en verbranden) en toen konden we richting hotel. Ook onze kamer was nu gereed. Bleek dat we een tweepersoons bed hadden die aan elkaar zit. Eigenlijk meer een twijfelaartje. En eigenlijk zijn we allemaal geen stelletje, althans, geen compleet stelletje.

Da´s dus lastig. Cindy terug, maar pas zondag komt er een kamer vrij met aparte bedden. Dan missen we waarschijnlijk wel ons balkon. En die is groot. Heerlijk… kun je lekker met z´n vieren zitten om na te pilsen en de dag te evalueren.

Opzich is het dan wel handig als wij dat ook weten. We gingen gisteren eerst naar De Zaak namelijk. Die naam konden we ons nog herrineren van de verhalen van Femke. Dus fammepam gecontact, en daar begonnen met pilsen. Lekker sfeertje.. hollandse hits enzo, gewoon een feesttent.

Femke kwam er even later bij .. en de avond werd alleen maar gezelliger. Dansen, dansen en nog eens dansen. Dat moet ook wel, anders zak je in. Dus ik ging maar door, zo lang ik kon.

Om een uur of vier werden we er uitgeveegd… ze zeiden dat ze dicht gingen. Ze gingen nog wel even door, maar we vonden het wel welletjes, en gingen er maar uit.

Afscheid nemen van Femke en Marloes, want die moesten naar hun eigen hotel. En de volgende dag weer werken ook, gnagna. Wij gingen opweg naar ons hotel.

Maar eenmaal buiten gekomen begon het laatste beetje energie weer op te borrellen. Dus Cindy en ik duiken de eerste de beste kroeg in die nog open was, en die we tegen kwamen op de weg naar huis. Eenmaal binnen en gewend aan het licht zagen we dat er eigenlijk alleen maar mannen waren. Hmmm… I wanna take you to a gay bar, hoor ik ondertussen in mijn hoofd spelen. Nou nee bedankt, vanavond even niet.

Dus hier stonden we zeer snel weer buiten. Maar wie dacht dat we opgaven heeft het mis. We kwamen nog langs de Veronica discotheek. En daar was het nog stampvol, met zeer stampende muziek. Heerlijk om even op uit je dak te gaan.

Niks voor Louwrens, dus die ging eigenlijk een paar minuten later al weer weg. Jurian er achter aan. Ik dacht dat ze naar bed gingen… Cindy en ik hebben nog een tijdje staan dansen. Wat een vaag gedoe, met al die discolichten en snoeiharde bass.. maar wel effe lekker.

Moe en voldaan gingen we naar huis toen de muziekkeuze veranderde naar R&B en hip hop enzo. Dat is niet helemaal mijn muziek, en inmiddels begonnen de voetjes ook behoorlijk zeer te doen.

We strompelden naar huis, eh, naar het hotel. Daar aangekomen vroegen we onze sleutel, maar die was weg. Hm. Tas doorzoeken. Nee, ik had hem toch echt ingeleverd.

Meneer achter de balie sprak alleen Spaans en ging alle bakjes af. Geen sleutel 410. Dus ging hij mee naar boven om de deur voor ons open te maken. Toen hij de sleutel in het slot wilde steken, sprong de deur vanzelf open.

Volgens Cindy schrok hij zich wild. Inbrekers? Maarnee, het waren onze vermoeide vrienden die nog even een biertje kwamen doen. Dat hadden we nog, hoewel het p*slauw was natuurlijk.

Ik sloeg dan ook een rondje over, en ik denk dat dat onze redding is geweest. Geen kater of wat dan ook, helemaal niks de volgende dag! Ging helemaal goed.

Terwijl Jurian en Louwrens tot een uur of twee op bed hebben gelegen, en er nu nog niet helemaal beter uitzien geloof ik. Ben benieuwd hoe dat vanavond afloopt.

Denk dat we zo eerst maar eens richting hotel gaan. Beetje douchen, zoute water wegspoelen, en dan langzamerhand maar weer eens uitkijken naar een eetgelegenheid.

Gisteren waren we voor 54 euro klaar. Hoofdgerecht en nagerecht. Met z´n vieren. Da´s lachen natuurlijk … we hebben er maar 60 van gemaakt. Zo zijn we dan ook wel weer, wij zuinige hollanders. Zuinig op je ogen, hier, pak aan!

Tot zo ver van ditte. Als het goed is blijft mijn resterende tijd nu staan. Moet ik allen mijn login en wachtwoord goed onthouden. Dan kan ik overmorgen nog eens contacten met jullie :)

Helaas kan ik geen foto´s online zetten, maar die komen dan wel als ik thuis ben. Ook goed? Mooi. Goedzo.

Groetjes allemaal uit het zonovergoten Mallorca (hoewel het bij jullie ook niet slecht is hoorde ik al) en een hele dikke kus voor mijn Mijke :) Tot snel lief!

Mijn mijke blijft overigens gewoon de liefste natuurlijk, mocht u daar over twijfelen. We zijn nu bezig met een ontbijtje. Zelf moeten kopen want die van het hotel was tot 10 uur. Het andere team slaapt nog geloof ik, dus cindy en ik zijn de bikkels, haha. Zo maar even naar het strand ofzo.

Dat je buurvrouw op het terras best heel knap is. En dat je haar duits hoort spreken. En dan bespreek je leeftijd enzo effe makkelijker. En dan … Blijkt ze toch belgisch te zijn. Damn.

We zijn veilig aangekomen hoor! Alleen deed mijn wap het even niet. Hotel lijkt best ok op het eerste gezicht. Wachten nu op sleutels.

We gaan nu aan boord ongeveer. Mocht u binnen ongeveer 4 uur niks van ons vernemen, dan ging er iets mis in de organisatie. Maar het zal wel goedkomen. Ondertussen worden we gehersenspoeld met “mind your step”. Heel irritant.