Month: June 2003 (Page 4 of 5)

Het groepje naast ons op het terras is erg vrolijk. Waarschijnlijk door een hoeveelheid witbier die ze inmiddels verwerkt zullen hebben.

Er komt een dorpsgek langs waar ze een praatje mee maken. En die ze uiteindelijk een stoel en biertje aanbieden.

De dorpsgek pakt er een stoel bij, en zet hem bij het groepje. Soms zit ik in de put, zegt hij terwijl hij zijn stoel boven een put zet. En soms niet, zijn stoel een 30 centimeter verschuivend.

Ge-ni-aal.

Naar bed gaan en dan je huisgenoot tegen komen. Omdat ie naar het werk gaat.

Dan word je effe keihard geconfronteerd met het feit dat het geen weekend is. Ouch.

Maar Roland, wil je dan wel weten hoe hoog je rekening staat?

Mwhah. Liever niet.

Kijk. Zo hoort het nou.

Vorige week had ik dus een nieuw stepje gekocht, bij onze eigen Yamaha dealer in Hoorn. Ik had niet zo’n zin om het hele eind te rijden zonder stepje, naar Amsterdam.

Stepje was er niet, werd besteld, werd 2 dagen in plaats van 1 dag, maar affijn, uiteindelijk werd het ding voor mij gemonteerd. Op het zakje stond duidelijk dat het 18 euro was voor het stepje. Geloof dat ik 32 euro afrekende.

Maar dan voorzag meneer de monteur me ook gelijk van gratis advies. De ketting was versleten, en er zat veel te veel speling in de koppeling.

Hm. Teleurstelling. Kettingen zijn duur. En dan moet je vaak ook gelijk nieuwe tandwielen.

Nouja, ik bedankte hem voor het advies, en vertelde dat ik ermee langs zou gaan bij m’n dealer. Achteraf was die reaktie waarschijnlijk niet de bedoeling.

Later die dag rij ik weg bij het huis van mijn ouders. Komt de buurman op me aflopen, met de opmerking dat mijn motor op drie cylinders loopt. Ja, hij reed al elf jaar motor, dus dan weet je dat soort dingen hè?

Shit. Ketting en motor dus. Dat wordt een duur geintje. Hoe kan dat nou? Ik had hem pas nog weggebracht voor een kleine beurt.

Dus vandaag toch maar langs gebracht. En maar hopen dat het niets ernstigs is.

Bij het eerste verhaal kreeg ik gelijk al gefronste wenkbrauwen. Drie cylinders? Nee hoor. Hoor maar, anders loopt hij heel onregelmatig. Nu loopt ie gewoon mooi rond.

Ja, dat vond ik zelf eigenlijk ook wel.

Naar de ketting zouden ze dan nog even kijken, en ook de koppeling kwam in orde.

Krijg ik later op de dag op mijn werk een telefoontje dat er helemaal niets aan de hand is. Loos alarm. Niks meer aan doen. Blij! Blij!

En, on top of that, ik hoefde niet eens te betalen. Daar waar Bleeker 12 euro rekent voor het verwissellen van een steppie en het geven van slecht advies, rekent Mokum Motors helemaal niets voor het nakijken van de klachten.

Volgens mij hadden ze bij Bleeker gewoon gehoopt dat ik zou zeggen “Oh, maak dat ook meteen maar even dan“. Da’s geld verdienen natuurlijk.

Nee, ik blijf lekker naar Amsterdam rijden, ookal werk ik straks zelf misschien niet meer in Amsterdam.

Arme Jeroen.

Heb je eindelijk een meisje. Naar onze gemiddelde mening nog een leuk meisje ook, geloof ik. En wat krijg je dan?

Iedereen houd je in de gaten.

Maarja, logisch opzich toch? Het is net als een ongeluk op de snelweg, of een schilderij in het museum, of een UFO die je ziet overvliegen. Het zijn allemaal dingen die je niet elke dag ziet. Vaker niet dan wel, eigenlijk.

En als je iets vaker niet dan wel ziet, dan is het interessant. Logisch.

Kies je dan ook nog eens je stamkroeg uit om te gaan chillen met je vriendin, sja, dan vraag je er helemaal om. Met name op dinsdagavond, als er vlak boven je neus filmavond worden gehouden, met mensen die jeroen allemaal kennen.

Sensatie ten top natuurlijk.

Maar we zijn eigenlijk ook allemaal oprecht blij voor hem. En oprecht geinteresseerd wat het nou wel en niet is allemaal. Eigenlijk is het voor ons net zo spannend -zo niet spannender- als voor hem.

Arme Jeroen.

Paralized by the dashboard light

Veel te zien hier. Jeroen en ik hebben nauwelijks tijd om te zonnen, want er rent steeds vrouwelijk schoon naar de zee. Alleen jammer dat jeroen het te koud vindt om te zwemmen. Mietje.