Month: July 2002 (Page 3 of 5)

dinsdag 16 juli 2002, 11:00

Spakenburg. Of all places. Precies hier kregen broerlief en ik een ontzettende drang tot uitgaan. Er moest gepooled worden. In Spakenburg, en op maandag. Mission impossible, dachten we.

We liepe het centrum rond waar we de middag ook al waren geweest en kwamen tot de ontdekking dat er ongeveer 4 kroegen waren. Later op de avond hadden we die in Hoorn geteld, we kwamen tot 32.

Op de terugweg hadden we de moed eigenlijk al opgegeven. Toch nog maar even in de bar/dancing kijken.Even een biertje halen, daarna konden we altijd nog weg. En verdomd, hier was een pooltafel verdekt opgesteld, om het hoekje. Hadden we van buiten af nooit gezien.

Gepooled werd er, 5 potjes ofzoiets. Daarna darten waarbij de score in het Engels werd verrmeld, net als op de televisie. Hier hadden we na anderhalf uur genoeg van. Aan de bar hangen dus, en kijken of de schone dames aan de overkant ons niet veel leuker vonden dan de barman. Werkte niet echt, dus effe pinnen en gelijk op zoek naar een andere tent.

Helemaal in de ban geraakt van onze Engelse puntentelling, liepen we al Engels lullend over straat. Er was weinig te doen, dus ik kwam tot de conclusie dat we fast terug moesten to the first pub. Ik meldde het in vloeiend Engels met accent aan broerlief, waarop een voorbijganger vroeg why?. We bleven in onze rol en legde uit dat the pub wel zou sluiten als we niet snel naar binnen gingen.

De man tuinde erin. Toen we het cafe binnenliepen hebben we hartelijk gelachen. Haha, wat een sukkel. We praten zo Amsterdams als wat.

Hier nog even blijven en gekletst met de locals. Doorat broerlief Jurriaan de baspartij, en ik de piano voor mijn rekening nam toen Queen werd gedraaid, kregen we al snel aandacht. Iemand moest Brian May nog doen, dus dat riepen we dat rond.

Uiteindelijk bleek dat er nog 1 cafe was wat de moeite waard kon zijn. We gingen langs bij Wim en het was er erg gezellig!

Uur of 1 was mooi zat. Even zien of het clubhuis op de haven nog open was, en dan naar bed. Het clubhuis was open, naar bed werd uitgesteld. Jonge mensen hier en erg gezellig. Jurriaan zat vol en ging naar huis. Ik bleef zitten en bestelde nog wat, tot ik niet meer kreeg en de jassen werden aangetrokken.

Spakenburg, of all places. Wie had dat gedacht. Uur of drie naar bed. Party-on!

zaterdag 13 juli, 20:27

De eerste dag van mijn vakantie begon in Amsterdam. Vrijdag opgestapt en overnacht, en zaterdag zou het avontuur beginnen.

Maar eerst nog even naar de stad. Sokken vergeten en ik moest nog even van die mooie Jezus-nikes.

Lopen we bij de menza van de UvA, komen we ineens neef C. tegen. Al een tijd niet gezien. Ineens zie je hem dan.

Neef C., een beetje het zwarte schaap van de famillie. Heeft een tijd op straat gewoond, en is nooit echt rijk geweest. Wij komen hem tegen, dus maken even een praatje. Hij vraagt direct om 10 euro. Waarom? Omdat ie het nodig heeft natuurlijk!

Uiteindelijk kan mams het niet laten en geeft hem zijn tien euro. Het blijft toch famillie natuurlijk huh?

Ineens zegt hij dat hij er vandoor moet. Er moest een fiets verkocht worden, dat was wel duidelijk. Dat is nu eenmaal een belangrijke bron van inkomsten voor dat soort mensen.

Wij lopen door. Ineens beginnen er vier mensen te rennen. De twee voorste mannen rennen door, en wijzen ondertussen druk naar neef C. Die moet je hebben!.

Kom je je neef tegen, wordt ie opgepakt wegens heling. Wat een avontuur alweer, zo de eerste dag.

Zojuist moest er iemand mee met de waterpolitie omdat hij met drank op achter het stuur van zijn speedboat kroop. Ook op het water mag men niet dronken achter het stuur. Ze zijn nu bloed aan het prikken.

Wat een gerechtigheid toch weer in Nederland.

9 juli, 19:17

Waarom toch weer elke keer zijn het de stoere jongens die voor problemen zorgen. Die me in de weg zitten, dwars zitten en kwaad maken.

En weet je, het zijn eigenlijk niet eens de stoere jongens waar ik me kwaad om maak. Zelf zou ik waarschijnlijk hetzelfde doen. Waarom ook niet. Als je de kans krijgt… wel zo makkelijk toch?

Nee, het zijn eerder de meisjes die erin trappen. Hoe kunnen ze zo naief zijn. Hoe kunnen ze er toch in trappen?

Ze zijn er zelfs bij die er gewoon meerdere keren in trappen ook. Die er niet van leren. Dan kan ik wel schreeuwen, wel brullen. Kijk nou toch eens uit je doppen!

Maar zo werkt het niet. Ze moeten er zelf achter komen. En zelfs dan hoeft het nog niet te betekenen dat ze genezen zijn. Ik vertel immers net zelf dat er meiden bij zijn die er vaker in trappen.

Gelukkig zijn er ook andere meiden. Die het meteen doorzien, of die er wel van leren.

Nu nog even opsporen, die meiden. Want die wil ik.

De oude internet server heb ik dood verklaard. Hij wilde niet meer installeren. Misschien conflicten ofzo, ik weet het niet.

Nu doet Loesje ook dienst als router. Heeft ie eindelijk wat te doen… en het staat wat leuker. En het maakt meer herrie, da’s dan weer een nadeel.

Morgen kijken of de onboard geluidskaart aan de praat gekregen kan worden. Dan hebben we ook nog eens muziek in de tent.

En natuurlijk gaan de vakantie verhalen nu online. Hierna dus, zeg maar.

Er zijn vast een hoop redenen te noemen waarom het in het zuiden leuker is dan het noorden. Een goede reden vind ik persoonlijk in ieder geval het accent.

In limburg en tilburg de zachte g…

Maar, wat ontdekte ik tot mijn verbazing? Ook in Zeeland zeggen ze dingen zuids. Zo staat mij nog helder in het geheugen het zinnetje “Dat is ook”.

Ja, dat is ook wat? Groen, paars, warm, koud? Bij ons het dan op z’n minst nog “Dat is ook zo”. Maar in het zuiden laten ze dat woord gewoon weg. Zomaar. Abrupt einde van de zin.

Wel schattig hoor.

Marjolein heeft het ook.

Begin me nu langzamerhand te beseffen wat Jasper heeft moeten doorstaan. Een week alleen in 1 ruimte.

Best stil na een tijdje.

Dat je een e-mail krijgt, op een vodje papier dat je toevallig bij je was. Staand opgeschreven, in een feest tent.

En dat het adres wat je er uit op denkt te maken dan niet klopt. Krijg je terug. User unknow.

Wat nou unknown, ze stond er toch?!

Nouja. Wat creatief met letters, en ineens krijg ik het mailtje niet terug. De o kun je makkelijk voor e aan zien. Probleem opgelost.

Hoe groot is de kans dat iemand dezelfde voor en achternaam heeft, op 1 letter verschil na?

Bij hotmail gelukkig niet zo erg groot. *Ahum*

Hah…

Back in Amsterdam. Maandag, dus gelijk weer lekker werken. Wat voor beter begin kan men zich wensen?

Thuis gekomen bleek de internet server volledig van de rel te zijn. Even geen internet thuis dus :-(. Dat betekent dat de vakantie verhalen uit de Psion, en de foto’s, nog even op zich laten wachten.

Denk dat ik hem vanavond wel weer aan de praat krijg. Ik ga gewoon net zo lang door tot ie het doet.

Meer updates volgen dus later! Nu eerst eens orde in de chaos proberen te scheppen en kijken wat er allemaal ligt te wachten.

Lator…!

Het is bijna zo ver!

Effe uitvissen waar ze precies zijn en gaan zijn en blijven enzo, en dan gaan we zo richting boot. Om me daar een week te vermaken. Nouja, iets langer eigenlijk, want de weekenden zitten er ook nog bij.

Heb er wel zin in hoor. Lekker relaxen. Beetje in de zon zitten met een boekie en een biertje.

Okay. Ik zal dit wel een beetje missen misschien. Maar Nederland stikt het vast van de internet café’s. Geen probleem.

Camera gaat ook mee. Dus in ieder geval wat foto’s als ik terug ben!

Je zal maar niks te doen hebben, net als Bas. Dan is lekkerding een uitkomst.

Bovendien kom je dan nog wel eens van die open directories tegen. Kun je nog meer plaatjes uithalen. Gezellig hoor…

(link)