Het werd maar weer eens tijd voor een andere opstelling. De afgelopen tijd was het hier behoorlijk hot. Nouja, goed, tijd om wat minder computers aan te laten staan.
Nu zitten we nog met z’n drie-en hier. Marjolein is gepromoveerd tot receptie, en Evita is natuurlijk aan het sparen om naar Israel te gaan enzo. (Doe het niet, doe het niet!).
Nu zit ik achterin, zeg maar. Waar Evita ooit zat, en een opstelling voor de vorige opstelling. Kijk ik dus met mijn snuitje richting de trap en zie ik eindelijk al het bezoek aankomen. Dat is wel relaxt. Geen mensen meer die je zomaar besluipen.
Dat besluipen was het probleem niet zo. Maar die trap ineens tegen je burostoel wel. Daar zijn we nu dus vanaf. Ben opzich wel tevreden zo. Zit wel alleen in mijn hoekje, maar dat vind ik helemaal niet erg.
Ben benieuwd hoe lang we het nu gaan volhouden.